Archief - De hopeloze zoektocht naar werk - deel 2

Nesjamag zei:

Rva verwacht blijkbaar 10 mails/brieven per maand.
Ik vind dat toch maar raar. Dat betekent dat je toch sowieso zal solliciteren zonder toewijding/committent. Kan mij niet inbeelden dat er mensen zijn die echt gemotiveerd zouden zijn voor 10 verschillende jobs elke maand.

Klik om te vergroten...

Das gek, ik heb hier een brief liggen dat ze gemiddeld 4 a 5 brieven per maand verwachten.

cege zei:

Als je snel een job zult hebben via connecties is de schorsing toch geen probleem? Je zult niet lang werkloos zijn...

Klik om te vergroten...

Zonder gelijk welke vorm van inkomen zitten is geen probleem volgens u?
Ik kan begrijpen wat je zegt, maar je negeert de impact van stress rond financiële onzekerheid op mensen. Dat drijft sommigen zelfs tot zelfmoord. Een ceteris paribus assumptie gaat hier niet op eh.

Open Mind zei:

10 sollicitaties per maand is wel veel

Klik om te vergroten...

???

Toen ik een paar jaar terug op zoek was naar een job stuurde ik er bijna zoveel per dag rond. Als je echt goed zoekt (stepstone, monster, jobat, ...) dan zie je toch redelijk wat jobs waarvoor je aanmerking komt of waar je het toch kan proberen. Een motivatiebrief opstellen en een mail sturen met je gegevens erin duurt geen uren, vaak is dat op een goed kwartier gedaan. Ik zie persoonlijk niet wat er mis is om als werkloze daar uren per dag mee bezig te zijn, als je effectief een job hebt kom je er niet van af met die paar uur per dag minder vrije tijd

Nesjamag zei:

Ik schat mijn kans om ooit een job te vinden immens veel hoger in via connecties dan via sollicitaties.
Ik vermoed dat dit bij de meeste mensen ook zo zal zijn, connecties > sollicitatie, en zeker bij gebrek aan bewijsbare relevante ervaring.

Klik om te vergroten...

Als je al jaren aan de slag bent en al een aantal verschillende jobs hebt gedaan zal dit wel kloppen, maar je kan toch niet hopen dat enkele connecties je zomaar een job gaan aanbieden als je werkloos thuis zit? Hoe je bovendien aan connecties kan komen zonder die relevante ervaring is mij een raadsel.

Straddle zei:

???

Toen ik een paar jaar terug op zoek was naar een job stuurde ik er bijna zoveel per dag rond. Als je echt goed zoekt (stepstone, monster, jobat, ...) dan zie je toch redelijk wat jobs waarvoor je aanmerking komt of waar je het toch kan proberen. Een motivatiebrief opstellen en een mail sturen met je gegevens erin duurt geen uren, vaak is dat op een goed kwartier gedaan. Ik zie persoonlijk niet wat er mis is om als werkloze daar uren per dag mee bezig te zijn, als je effectief een job hebt kom je er niet van af met die paar uur per dag minder vrije tijd

Klik om te vergroten...

(opnieuw die connotatie dat werkzoekende lui zijn)
ik heb het al gezegd en zal het opnieuw zeggen; het is niet de tijd dat een probleem is maar de vacatures. Er is een groot verschil tussen vandaag en een paar jaar geleden. Merk ik oa aan gesprekken met mensen van de vdab, plus toen ik gedaan had met mijn prof bachelor had ik ook veel meer keus dan nu, een paar jaar later, met mijn master

Open Mind zei:

(opnieuw die connotatie dat werkzoekende lui zijn)
ik heb het al gezegd en zal het opnieuw zeggen; het is niet de tijd dat een probleem is maar de vacatures. Er is een groot verschil tussen vandaag en een paar jaar geleden. Merk ik oa aan gesprekken met mensen van de vdab, plus toen ik gedaan had met mijn prof bachelor had ik ook veel meer keus dan nu, een paar jaar later, met mijn master

Klik om te vergroten...

Ik snap sommigen niet. Wij hadden een vacature open, vonden niemand (niemand appliceerde). Dan maar zelf in de vdab cv database gaan zoeken en actief mensen uitgenodigd. Allemaal mensen die beweren al '6 maanden niks gepast te vinden', maar dan niet willen ingaan op ons voorstel... Uiteindelijk toch iemand gevonden uit de vdab database. Moet natuurlijk wel willen zoeken en gepast zoeken... De jobs zijn er wel hoor

jawadde001 zei:

Komaan, nu ben je aan het zeveren...

Gemiddeld 1 gesprek per dag en dat 2 jaar lang? Zelfs 1 gesprek per week is veel, want dat zou betekenen dat je na 2 jaar een 100tal bedrijven bezocht hebt. En moet uw (toch uitstekend) diploma lijkt me dat wel erg onwaarschijnlijk.

Klik om te vergroten...

De eerste 3 maand deed ik het een pak rustiger aan, daar ik dacht dat loopt wel los. Echter liep dat NIET los. Daarnaast deed ik grotendeels sollicitaties voor jobs in de geburen, grotendeels omdat het mij de vorige maal maar een goede 2 weken tussen zat.

Daarna ben ik wakkergeschoten en deed ik het zoals ik melde eerst rest van het jaar in de geburen (limburg, antwerpen - vlaams brabant, nederland). Zeer veel hartelijk bedankt voor uw sollicitatie, te weinig ervaring, of met uw diploma's gaan wij u niet kunnen houden, we hebben gekozen voor degene met meer ervaring, ja u zit bij de laatste 2... maar we hebben gekozen voor de andere, gelieve ons binnen 3 jaar opnieuw te contacteren dan kan je onmiddellijk starten aan 3800€ bruto, maar nu zijn we toch effectief op zoek naar iemand met minimaal 2 jaar ervaring.

Na dat jaar voor overal in belgië ongeacht van hoelang ik onderweg was naar de sollicitatie... maar dit was juist rond de uitbraak van de volledige crisis (eind 2007 - begin 2010) gebeurd.

Ik kan u garanderen dat ik dat zelf niet kon geloven wanneer je de werkgevers dan hoort roepen op den TV dat er een gebrek is aan mensen met mijn diploma... noch dat er na een jaar nog heel veel over was van mijn zelfvertrouwen... en mijn zin om mij nog in het openbaar te vertonen en voor de zoveelste keer te moeten aanhoren heb jij nog altijd geen job... jama ik heb direct een job... als je wilt werken vind je werk... was ook quasi onbestaande...

PS: moet wel zeggen na een tijd had ik al wel op quasi al de relevant voor mijn diploma (of bachelor of in die trend) vacatures mijn sollicitatie gedaan. Uiteindelijk had ik keuze uit 2 opties, 1 waarvan men speciaal voor mij die functie had bijgecreëerd in het buitenland omdat ze gekozen hadden voor iemand anders voor de functie die ze hadden opengesteld en dan de overheidsfunctie. Wegens de onzekerheid die ik gekend had heb ik uiteindelijk voor de zekerheid van de overheid gekozen... Was effectief niet hetgeen ik in mijn gedachten had tijdens mijn studietijd.

Open Mind zei:

(opnieuw die connotatie dat werkzoekende lui zijn)

Klik om te vergroten...

Een werkzoekende die nog geen tien sollicitatiebrieven per maand verstuurt neemt de zoektocht niet serieus. Ik zie echt niet in hoe je maar zo weinig sollicitaties kan versturen.

ik heb het al gezegd en zal het opnieuw zeggen; het is niet de tijd dat een probleem is maar de vacatures. Er is een groot verschil tussen vandaag en een paar jaar geleden. Merk ik oa aan gesprekken met mensen van de vdab, plus toen ik gedaan had met mijn prof bachelor had ik ook veel meer keus dan nu, een paar jaar later, met mijn master

Klik om te vergroten...

Ik ben tussen 2008 en nu al verschillende keren veranderd van job en ik heb niet de indruk dat er massaal minder vacatures zijn. De websites VDAB, monster en stepstone bieden nog altijd duizenden vacatures aan.

cege zei:

Ik snap sommigen niet. Wij hadden een vacature open, vonden niemand (niemand appliceerde). Dan maar zelf in de vdab cv database gaan zoeken en actief mensen uitgenodigd. Allemaal mensen die beweren al '6 maanden niks gepast te vinden', maar dan niet willen ingaan op ons voorstel... Uiteindelijk toch iemand gevonden uit de vdab database. Moet natuurlijk wel willen zoeken en gepast zoeken... De jobs zijn er wel hoor

Klik om te vergroten...

Wat voor job was dat dan?
Als je hoge eisen stelt is er goed risico dat mensen die aan de eisen voldoen beter kunnen vinden. Er is ook een risico dat mensen die niet aan de eisen voldoen, maar wel voldoende competentie hebben gewoon de moeite al niet meer gaan doen omdat ze toch afwijzing verwachten.

Straddle zei:

Ik ben tussen 2008 en nu al verschillende keren veranderd van job en ik heb niet de indruk dat er massaal minder vacatures zijn. De websites VDAB, monster en stepstone bieden nog altijd duizenden vacatures aan.

Klik om te vergroten...

Straddle, je moet echt wel een duidelijk verschil maken tussen mensen met ervaring (2-5+) en mensen met geen tot een beperkte ervaring. Dat is echt een wereld van verschil hoor.

Nesjamag zei:

Rva verwacht blijkbaar 10 mails/brieven per maand.
Ik vind dat toch maar raar. Dat betekent dat je toch sowieso zal solliciteren zonder toewijding/committent. Kan mij niet inbeelden dat er mensen zijn die echt gemotiveerd zouden zijn voor 10 verschillende jobs elke maand.

Klik om te vergroten...

om effe in perspectief te plaatsen. eerste keer da ik werk zocht had ik in een maand dacht ik 27 gedaan, waarvan 14 naar gesprek gegaan is (op 1 moment met 23 bedrijven samen, organisatorisch ook wel ni het simpelste).

Of wordt er door zoveel volk gedacht dat ge het werk da op uw lijf geschreven is op 1 minuut van de deur gaat vinden? Voor de rest gaan we ni zoeken? (zo komt het mij soms toch over, daarvoor ni op u persoonlijk bedoelt)

Straddle zei:

???

Toen ik een paar jaar terug op zoek was naar een job stuurde ik er bijna zoveel per dag rond. Als je echt goed zoekt (stepstone, monster, jobat, ...) dan zie je toch redelijk wat jobs waarvoor je aanmerking komt of waar je het toch kan proberen. Een motivatiebrief opstellen en een mail sturen met je gegevens erin duurt geen uren, vaak is dat op een goed kwartier gedaan. Ik zie persoonlijk niet wat er mis is om als werkloze daar uren per dag mee bezig te zijn, als je effectief een job hebt kom je er niet van af met die paar uur per dag minder vrije tijd

Klik om te vergroten...

Idd, iemand heeft me ooit gezegd dat je eigenlijk evenveel tijd per dag moet zoeken als dat je zou werken.

Is mss wel wat overdreven, maar eigenlijk zit er een kern van waarheid in.

oh ho hier worden weer eens vlot met anekdotes rondgestrooid om ieder zijn eigen gelijk te halen.

boostah zei:

om effe in perspectief te plaatsen. eerste keer da ik werk zocht had ik in een maand dacht ik 27 gedaan, waarvan 14 naar gesprek gegaan is (op 1 moment met 23 bedrijven samen, organisatorisch ook wel ni het simpelste).

Of wordt er door zoveel volk gedacht dat ge het werk da op uw lijf geschreven is op 1 minuut van de deur gaat vinden? Voor de rest gaan we ni zoeken? (zo komt het mij soms toch over, daarvoor ni op u persoonlijk bedoelt)



Idd, iemand heeft me ooit gezegd dat je eigenlijk evenveel tijd per dag moet zoeken als dat je zou werken.

Is mss wel wat overdreven, maar eigenlijk zit er een kern van waarheid in.

Klik om te vergroten...

Het is geweten dat meer dan 77 minuten aan transport van en naar werk tezamen per dag excessief stresserend is en op termijn teveel is om te blijven volhouden.
Ideaal is dagelijks werkverkeer niet meer dan een goeie 30 minuten. Daarboven neemt de onvrede sterker en sterker toe en zouden mensen liever van thuis uit werken. Hoe meer erboven hoe meer mensen hun werkverkeer ook beschouwen als een deel van hun werk waar ze niet voor betaald worden. In de zin van 1 uur werkverkeer voor 20 dagen maakt 20x10€ netto bijvoorbeeld = voor 200€ dat men eigenlijk uitgebuit is.
Die tijden dat is all-in, inclusief wachten op openbaar vervoer. En gaat enkel over werkverkeer.

Het verlies aan werkverkeer creëert een gevoel van totaal verlies aan vrijheid. Als mensen op die limieten zitten en hun trein is dan nog eens te laat dan kunnen die paar minuten een sterke stijging in stress teweegbrengen.

Dit alles ontkennen is realiteit ontkennen.
Het is belangrijk om werkverkeer echt wel beperkt te houden.
Ook ecologisch is het waanzinnig om meer dan 15-20 minuten van je werk te wonen. Dat is een ongelofelijke overlast voor zowel het milieu als de maatschappij. Het kost gewoon veel geld in openbaar vervoer, opstoppingen, en alle gezondheidsproblemen die voortkomen uit vervuiling en stress.

Zou wel leuk zijn om dat een of andere manier te becijferen.

Het is jammer dat zulke hidden costs nooit echt overwogen worden of serieus genomen worden. Climate change denialism.

"Natural selection favors the forces of psychological denial"
"The individual benefits as an individual from his ability to deny the truth even though society as a whole, which he is part of, suffers."
- Garret Harding

Klik om te vergroten...

Veel mensen hebben toch nog een lange weg af te gaan op mentaal vlak.

Nesjamag zei:

Blablabla (wil ni te veel quoten)

Klik om te vergroten...

Kga eigenlijk volledig akkoord met je. Maar, zonder ervaring zijn dat voor mij persoonlijk zaken die je effe naar de achtergrond moet brengen en effe slikken. Na 2 a 3 jaar werken ga je veel makkelijker ander werk vinden. En vanaf dat moment moet ik je zeker gelijk geven.

ik hou het even voor bekeken in deze thread, de ene kant begrijpt de andere niet en vice versa. Ik kan alleen maar vertellen wat ik zelf zie en wilskracht is niet het grootste probleem. Hopelijk leveren mijn volgende gesprekken iets op, en eenmaal "de ervaring" er is, zijn we vertrokken.

Als je niet 8u per dag bezig bent met solliciteren, ben je geen werkzoekende.

10 luttele sollicitaties versturen per maand?
aub seg, doe ne stepstone open en ge kunt er 10 op een halfuur sturen.

en dan typt er hier nog ene dat em dacht dat ons land socialistischer was, wauw.


En nesjamag: Gij voelt uweige te goe om te werken, das just alles

Ik vind het altijd grappig dat mensen verwijzen naar het aantal openstaande vacatures en dan maar besluiten dat wie geen werk vindt niet werkwillig is. Of dit strookt met de realiteit is maar de vraag...

Vraag elke arbeidsmarktdeskundige wat de reden is waarom vacatures niet ingevuld raken en het antwoord zal zijn dat er een mismatch is tussen wat de werkgever vraagt en wat de werknemer kan bieden. Als een rusthuis een vacature heeft voor een bachelor in de verpleegkunde, maar na 6 maand nog steeds niemand in dienst heeft kunnen nemen, dan moet men niet met een vermanend vingertje wijzen naar de arbeidsethos van dat legertje werklozen.

jawadde001 zei:

Ik vind het altijd grappig dat mensen verwijzen naar het aantal openstaande vacatures en dan maar besluiten dat wie geen werk vindt niet werkwillig is. Of dit strookt met de realiteit is maar de vraag...

Vraag elke arbeidsmarktdeskundige wat de reden is waarom vacatures niet ingevuld raken en het antwoord zal zijn dat er een mismatch is tussen wat de werkgever vraagt en wat de werknemer kan bieden. Als een rusthuis een vacature heeft voor een bachelor in de verpleegkunde, maar na 6 maand nog steeds niemand in dienst heeft kunnen nemen, dan moet men niet met een vermanend vingertje wijzen naar de arbeidsethos van dat legertje werklozen.

Klik om te vergroten...

als ge na een jaar zoeken nix hebt gevonden, herschool u dan.

Nesjamag zei:

Het is geweten dat meer dan 77 minuten aan transport van en naar werk tezamen per dag excessief stresserend is en op termijn teveel is om te blijven volhouden.
Ideaal is dagelijks werkverkeer niet meer dan een goeie 30 minuten. Daarboven neemt de onvrede sterker en sterker toe en zouden mensen liever van thuis uit werken. Hoe meer erboven hoe meer mensen hun werkverkeer ook beschouwen als een deel van hun werk waar ze niet voor betaald worden. In de zin van 1 uur werkverkeer voor 20 dagen maakt 20x10€ netto bijvoorbeeld = voor 200€ dat men eigenlijk uitgebuit is.

Klik om te vergroten...

Ik doe Leuven Brussel dagelijks (een 33km) en ik zit al bijna daaraan. Veel mensen wonen veel verder van hun werk af en en komen gemakkelijk boven de 120 minuten per dag (en nog meer), mij lijkt dat niet abnormaal hoor. Ook mijn collega's in Parijs of Londen pendelen langer.

Het verlies aan werkverkeer creëert een gevoel van totaal verlies aan vrijheid. Als mensen op die limieten zitten en hun trein is dan nog eens te laat dan kunnen die paar minuten een sterke stijging in stress teweegbrengen.

Dit alles ontkennen is realiteit ontkennen.

Klik om te vergroten...

Zo ga je altijd wel iets kunnen aanhalen waarom de job niet geschikt is. Als je al stress krijgt van nauwelijks 35 minuten op en af naar je werk te pendelen, dan gaan er nog maar weinig jobs overschieten die je gaat aankunnen.

jawadde001 zei:

Vraag elke arbeidsmarktdeskundige wat de reden is waarom vacatures niet ingevuld raken en het antwoord zal zijn dat er een mismatch is tussen wat de werkgever vraagt en wat de werknemer kan bieden. Als een rusthuis een vacature heeft voor een bachelor in de verpleegkunde, maar na 6 maand nog steeds niemand in dienst heeft kunnen nemen, dan moet men niet met een vermanend vingertje wijzen naar de arbeidsethos van dat legertje werklozen.

Klik om te vergroten...

Als de werkzoekenden nog geen 10 brieven per maand versturen kunnen ze natuurlijk ook niet veel mensen weigeren eh