Archief - De hopeloze zoektocht naar werk - deel 2

Heb deze pagina gelezen en merk dat Nesjamag enorm arrogant is/lijkt. Heb je jezelf al eens bezig gehoord?

Wizzard zei:

Ik ben het met je eens dat er nog ruimte is voor het coachen en verder ontplooien van talenten. Maar ik vrees dat je te beperkt kijkt (ook omwille van je huidige situatie). Meer en meer bedrijven trachten werk te maken van talentontplooiing & coaching, maar belangrijkste daarbij is dat je pas mensen kan coachen als zij daar zelf toe bereid zijn. Die bereidwilligheid is niet enkel zaak van te zeggen 'ik ben hier, kneed mij tot iets waarbij ik mijn talenten kan ontplooien', maar is vooral een zaak van dialoog, en het zelf aangeven waar je naartoe wil, en wat je wil doen.

Merk je dat dit niet mogelijk is binnen je huidige werkomgeving, is het (naar mijn mening) tijd om andere oorden op te zoeken. Maar ook dit is een individuele keuze, en waar je de nodige moeite in moet steken: waar wil je naartoe, wat voor type bedrijf, sector, functie, doorgroei-ambitie? Jezelf wegsteken achter 'de maatschappij zit zo ineen, ik kan er niets aan doen', vind ik eerder een beperking van het individu.

Klik om te vergroten...

Ik geloof dat er eigenlijk ruimte is om mensen die niet bereidwillig zijn of zelf het initiatief niet nemen (voor welke reden dan ook) ook te gaan coachen. Er valt echt veel te doen met motivatiepsychologie, of zelfs gewoon met zaken die gekend zijn in neurologie om mensen echt actief te helpen zich te ontplooien.
Imo zou dit eigenlijk al moeten beginnen op zeer jonge leeftijd. Ik zie hier dus ook grote ruimte voor verandering/verbetering, vooral met zicht op de toekomst en hoe de wereld/maatschappij zal evolueren.

Al die vragen heb ik mij gesteld en diep/goed op gereflecteerd. Ik weet nu wel zeer goed wat ik wil en waar ik op mijn plaats ben (zeker niet mijn huidige job ).

ik hoop dat je dan na die interne reflectie een stappenplan hebt uitgewerkt om aan uw doel te geraken.

En natuurlijk heb je rekening gehouden met het geval dat bepaalde stappen in dit plan niet gaan zoals je initieel gepland had. En heb je dus fail safes voor deze hinderpalen. En op basis van uw diepgaande reflectie, super intellectuele capaciteiten heb je dan ook expliciet al die mogelijke uitkomsten becalculeerd en een passende oplossing ervoor gevonden.

Want zeg nu zelf, minder kan je met al de door u geportretteerde capaciteiten echt niet verwachten.

Nesjamag zei:

Op gebied van diploma en studies moet ik zeggen dat die zaken niet voor mij weggelegd zijn. Ik heb het geprobeerd en ik vond het helemaal niet stimulerend. De protocols in verband met studeren en de richting/vakgebied zelf vond ik ook altijd te eenvoudig om mij uitdagingen te verschaffen.Doorheen mijn leven heb ik trouwens altijd aan zelfstudie gedaan en mijn hoeveelheid kennis is zeer uitgebreid te noemen. Creativiteit en zien van mogelijkheden/potentieel, met nieuwe ideeën en zienswijzen kunnen afkomen, het zijn zeer zeldzame vaardigheden. Geen bestaande studie kan ze bijbrengen en veel mensen met zulke vaardigheden worden compleet verhongert in onze maatschappij.
Ik moet ook zeggen dat een diploma je ook in een categorie kunnen stoppen en op die manier mogelijk beperkend kunnen zijn. Je kan vastgeroest raken in een bepaald paradigma.

Over mijzelf moet ik zeggen dat ik wellicht nooit in een uitvoerend beroep zal passen. Ik ben bijzonder creatief, toekomstgericht, efficiëntiegericht (waardoor ik procedures/protocols ook altijd in vraag ga stellen) en routine sucks the life out of me. Ik functioneer beter buiten gevestigde structuren en wanneer ik zelf mijn weg moet vinden/maken, zelf de structuren moet maken/vestigen, zelf de protocols moet uitwerken. Zeer weinig uitvoerende jobs bieden zulke mogelijkheden en de meeste jobs onder werkgevers zijn gewoon uitvoerend, zelfs de coördinerende en management functies.

Dus ja, ik ga inderdaad zelf iets proberen opstarten. Dat lijkt beter te passen bij mijn karakter. Ik zie ook zoveel mogelijkheden op verschillende zaken/domeinen die mij enorm interesseren en ook ruimte om daar initiatief te nemen.
Persoonlijk zou ik als werkgever in plaats van op diploma en bestaande kennis bij een werknemer ook eerder gefocust zijn op competenties, interesses, cognitie, drijfveren en of de manier waarop een werknemer kan gemotiveerd/gecoacht worden of de manier waarop het beste uit een werknemer kan gehaald worden compatibel is met mijn manier van coachen/managen/leiden of met de stijl van (andere mensen in) het bedrijf.

Ik heb ook een interessante vacature gevonden voor een job op beleidsniveau. Ik ga daar dus ook voor solliciteren. Geen diplomaversiten vermeld maar kan mij eigenlijk ook niet meer schelen of ze voor functies diplomavereisten stellen.

Klik om te vergroten...

Ik apprecieer het dat je je zo blootgeeft. Klinkt leuk, filosofisch ook, ... Maar je begrijpt dat dit voor de meeste mensen een balonnetje is wat ze zo doorprikt hebben?

Als ik advocaat van de duivel mag spelen, zeg je eigenlijk min of meer: mijn studies heb ik opgegeven want ik was te lui. Ik werk niet, want ik zie mij "geen uitvoerende functie doen". Dus ik wil ook geen job uitvoeren waarvoor je geen diploma nodig hebt, zoals past bij mijn profiel.
Ik denk na en heb soms ideeën, daarom ben ik interessant.
Ik snap je wel, maar de realiteit is dat het land vol loopt met mensen met goede ideeën over hoe dingen verbeterd kunnen worden. Die hebben we allemaal.
Alleen kunnen we ze niet allemaal waarmaken. Maar goed ook, want de meeste van die geniale ideeën die mensen denken te hebben, blijken domweg idioot. Ik hoor zelf quasi dagelijks van die "zieners" bezig die de oplossing hebben... Dat klinkt misschien grof, maar aan hun "oplossing" hoor je al direct dat ze zich niet storen aan enige kennis. Ze weten niet dat hun oplossing al zestigduizend maal geprobeerd is, onmogelijk is, heel veel "colateral damage" mee zou brengen etc. Ze hebben er immers de kennis niet voor. Daarom weten ze niet, wat ze allemaal niet weten. Dus houden ze ook geen rekening met alles wat ze niet weten en redeneren ze er maar op los. Denkend dat het paradijs op aarde plotsklaps gesticht zou zijn, als mensen maar naar hun zouden luisteren...
Maar dat doen mensen niet... en daardoor voelt het "genie" zich verongelijkt en vaak ook nog superieur aan alle mensen die "het licht" niet hebben gezien.

Al die andere mensen hebben echter beseft dat er desondanks ze zich misschien niet helemaal kunnen vinden in een bepaald systeem, ze er in mee moeten stappen en er het beste van maken. Al denken ze misschien wel dat ze meer kunnen en er meer mogelijkheden moeten zijn dan de leefwereld waarbinnen ze zich bevinden.
En de kans dat één van die mensen uit de laatste groep toch haar stempel ergens op zullen drukken door vernieuwende ideeën, is veel groter dan dat de eerste groep dat ooit zal doen... Ze hebben het respect ervoor verworven door werk, hun ideeën zijn getoetst aan de realiteit, aan de kennis en het werkveld, ...

In jouw situatie maak je jezelf vrees ik van alles wijs. Als je de capaciteiten hebt om een diploma te halen, zou ik dat dan toch doen. Anders loop je het risico op frustraties. En dan spreken we niet over frustraties van enkel dit jaar en verder.
Maar soms levenslang. Ik ken zo mensen genoeg die nooit hebben verder gedaan, vaak ook na ASO, wat de slechtste positie is om een job te zoeken omdat je ook geen enkele stiel kan... en ze willen ook geen stiel doen. Na 15 jaar nog bezig over kennis die ze op het middelbaar hebben opgedaan. De meeste van hen huren een huis ... ook op een leeftijd waarbij ze eigenlijk al quasi op pensioen zijn ...
Ik heb het zeker niet makkelijk gehad tijdens mijn studies en heb dat nog steeds niet en zal er nog serieus voor moeten vechten, maar ik weet waarom ik het doe ...

Als zelfstandige iets beginnen kan ik echter enkel maar toejuichen. Dat lijkt me wel een goed idee. Al is het niet gemakkelijk, maar met de juiste omkadering, talenten, vaardigheden, doorzettingsvermogen, ... Self-made mans bestaan nog altijd. Maar het zijn wel mensen die iets gedaan hebben wat overeenkwam met hun profiel en daarin zeer hard zijn doorgegroeid.


Succes met je sollicitatie, ik zoek zelf ook naar een job op beleidsniveau.

Nesjamag zei:

Ik heb enorm veel referentiekaders, meer dan gelijk wie ik ken en dat op zich biedt een grote meerwaarde. Uit interdisciplinair te werk gaan valt enorm veel te leren.
Ook protocols begrijp ik enorm makkelijk (altijd iets dat ik makkelijk kon). Ik zie de redenen voor, het nut ervan, maar ook de beperkingen en blinde plekken van protocols.

Ik vermoed trouwens dat ik geen goed onderzoeker zou zijn, omdat ik te snel een kriebel zou voelen om buiten een veld te gaan. Onderzoekswerk als onderdeel van een job/project, dat zou wel goed lukken. Moest ik het gevoel gehad hebben dat onderzoek mij zou liggen dan had ik mss mijn studies afgewerkt, alhoewel het mss toch te moeilijk zou geweest zijn voor mij om verder te gaan met iets dat mij dommer maakte en demotiveerde.

De manier waarop mijn hersenen werken doet mij constant verlangen naar nieuwe informatie en kennis om daaruit nieuwe ideeën te generen. Kan ik dit niet (langer) doen dan ga ik mij vervelen en mij ook minder levendig/energiek voelen worden (het vreet mijn energie weg en ondermijnd mijn sterke kwaliteiten). Discipline of niet, voor mij voelde het aan alsof ik mezelf verzwakte en mezelf geestelijk verhongerde toen ik mijn studies deed. De uitdaging en openheid voor vernieuwing, nieuwe ideeën die ik verlang/nood aan heb was er niet.
Creditcontracten om vakken te doen ben ik wel van plan. Als ik binnenkort werkloos ben ga ik dat doen uiteraard. Het is dan op mijn eigen tijd en naar mijn eigen interesse.
Sommige mensen passen gewoon niet in het onderwijssysteem. Jammer genoeg wordt te weinig gekeken naar de werkelijke competenties en kennis van zo mensen. Zo gaat veel potentieel verloren.

Klik om te vergroten...

Mja, boeken lezen over wetenschappelijke gebieden, terwijl de basis ontbreekt is m.i. gevaarlijk. Het zou kunnen dat je die basis toch meehebt, maar ook dan ... Je selecteert als mens. In een opleiding is de selectie voor je gedaan, wel zodanig om ervan te verzekeren dat je de basis meehebt, alsook de diepgang ...
Als je je niet lang op een veld kan richten, heb je daarom mijns inziens een probleem of beter: zal het niet makkelijk zijn.

Wat je zegt kan je overigens toch evengoed combineren met studeren? Niets weerhoud je ervan om verschillende studierichtingen te combineren (heb ik ook gedaan), om vakken op te nemen uit andere richtingen met creditcontract (idem dito).
Om studeren en werken te combineren ...
Het kan toch niet dat je zo'n brede interesse hebt enerzijds maar deze op geen enkele manier past binnen een opleiding? Op universiteit of hogeschool zal er toch wel één opleiding of zullen er toch wel enkele vakken zijn die aansluiten bij je interesses?
Maar je probleem klinkt me vaag bekend. Je zegt volgens mij dat je je niet graag lang met hetzelfde bezig houdt, dat je constant wil afwisselen, totaal nieuwe input wil krijgen, het gevoel hebt goede ideeën te hebben, ... Kortom je maakt heel veel associaties allicht en er is allicht niet veel focus of genoeg discipline om dat lang te doen. Dat dat je dommer maakt, maak je jezelf wijs hé. Maar dat weet je allicht wel.
Ik zou zeggen bespreek bovenstaande eens met één van die psychologen of psychiaters die gesteld hebben dat jij makkelijke een masterdiploma kan behalen. Er is medicatie die ervoor zorgt dat je je wel kan richten op iets. Als je dat zou willen natuurlijk.

Hoe het ook zij, ik kan alvast met de hand op het hart beweren dat iemand nooit dommer is geworden door te studeren. Punt is natuurlijk dat als je studeert, je niets anders kan doen wat je ook graag zou doen. Al is dat een ander domein bestuderen dat je ook graag bestudeert. Dat is zo, maar niemand houd je tegen om bv na een les of na het doornemen van een hoofdstuk bezig te zijn waarmee je graag bezig bent. Dat doen overigens de meeste studenten. Bij sommigen is dat met de playstation spelen, bij anderen een filmpje meepikken, en bij nog anderen kijken wat de laatste ontwikkelingen zijn in een vakgebied wat niet te ver van hun staat ...
Nadeel is wel dat dat ander vakgebied veel verder kan staan dan het lijkt, en dat hoe verder het staat, hoe minder basis je ervan hebt ... Met alle gevolgen vandien: je leest iets. Voelt je misschien slimmer of rijker nadien. Maar die kennis staat verder op zich en je kan er weinig mee doen... Je kan er geen team onmiddellijk mee gaan versterken bijvoorbeeld. Want dat team zal nog heel veel werk hebben om jou bij te schaven tot een volwaardig medewerker... Het kan echter altijd zijn dat men iets in jou ziet en je wel die kans wil geven.
Maar omdat zoveel mensen denken geniale en vernieuwende ideeën te hebben over hoe dingen moeten aangepakt worden of welke onderzoeken er dienen te gebeuren etc, hebben heel veel organisaties (onderzoekscentra en wat dan ook in welk domein dan ook) mogelijkheden om ideeën in te dienen voor een onderzoek. Je hoeft dat dus ook niet zelf uit te voeren. Rijk word je er helaas ook niet van. Maar je krijgt allicht wel feedback. Ik ben bang dat dat in heel veel gevallen echter "is onmogelijk", "is onbetaalbaar", "is al geprobeerd en onsuccesvol gebleken" of een combinatie van de drie zal zijn ... Dat is nu eenmaal het gevolg van het feit dat je een vakgebied niet "grondig" kent, maar wel denkt te kennen.

Sorry dat ik het zo rauw serveer.

Desalniettemin is er ook goed nieuws. Het gebeurt soms wel... Soms is het zo dat mensen zich blind staren op een bepaald wetenschappelijk issue, dat andere mensen geniale ideeën hebben, soms zelfs zonder de nodige aanwezige/zichtbare (dus door diploma's of certificaten vastgelegde) kennis-/ of competentiebewijzen.

Zo is er het vb. van een jongetje (16) dat een zeer goedkope test heeft uitgevonden om (ik dacht pancreas?)kanker mee op te sporen. Het heeft naar honderden laboratoria moeten mailen wereldwijd, om er eindelijk één te vinden dat hem een kans wou geven. Die kans werd hem gegeven en de resultaten waren ernaar.
Zo vraagt nasa dacht ik ook steeds mensen om hun beelden mee te helpen analyseren. Iets wat ook constant gebeurt op fora. Je duidt aan welk type sterrenstelsel je ziet ofzoiets geloof ik. Heel toegankelijk voor leken. Want het wordt door hen gedaan.
Zo ontdekte een vrouw op een goede daag iets "vreemd" op de foto. Ze meldde het ... Het bleek nog niet eerder ontdekt te zijn. Het ding (zij noemt het "green frog") draagt sindsdien haar naam. Het ...lichaampje (haar naam ben ik vergeten). Men is er bovendien van overtuigd dat dit nooit gevonden zou zijn door wetenschappers, omdat die zich zodanig op hetgeen wat ze zouden moeten zien fixeren dat ze de rest "uitblurden" en als ruis beschouwen, en dus negeren. Al stond er bij wijze van spreken een ufo met marsmannetjes en alles op die beelden.

Nesjamag zei:

Voorbije jaren ben ik er redelijk goed in geslaagd mij te integreren in de maatschappij, mijn beeld van de wereld en mensen gezonder te maken en stilletjes aan iets van een sociaal leven op te bouwen. Hopen zelfstudie ook natuurlijk, maar dat is niet zo objectiveerbaar.


Niemand die mij irl kent zou dat zeggen over mij.


Ik apprecieer gewoon dat een mens zowel een product is van interne en externe invloeden. Ik ben een misfit in het merendeel van het huidig systeem. Dat is noch mijn verantwoordelijkheid, noch anderen hun verantwoordelijkheid. Ik ben helemaal geen uitzondering op dat gebied, er zijn er velen zoals mij die voor een of andere reden niet zo goed passen in de maatschappij. Dit zegt niets over wat iemand kan of hoe goed/slecht iemand is. Het is wel zo dat er potentieel verloren gaat doordat men mensen niet coacht om zichzelf te kennen of om hun eigen sterktes, interesses en drijfveren te leren kennen. Er zijn nog veel meer mensen die niet echt passen in hun carrière/leven, maar zich doen passen en zich ergens invoegen in de maatschappij. Daar gaat evenwel potentieel verloren, ook al lijken die prima te functioneren (wat dat ook mag betekenen).

Verder verwijt ik niemand iets, maar zie ik enkel hoe zaken verbeterd zouden kunnen worden. Dat is wel makkelijk verkeerd te interpreteren door iemand die zelf meer in het heden leeft (zoals de meeste mensen) dan in de toekomst.
Ik zie dus gewoon ruimte voor verbetering en wil ook helpen die verbetering te veroorzaken of vlotter te laten voltrekken.

Klik om te vergroten...

Geloof me, veel mensen denken inderdaad zoals jij en voelen hetzelfde. Ik ken er zo een pak ...
Het is echter de bedoeling dat je enerzijds realistische keuzes maakt en anderzijds flexibel wordt... Anders wordt het moeilijk.

Ik zie echter dat je werkt, al vind je het onder je niveau (kan ik best aannemen). Dat vind ik wel chapeau. Ook het feit dat je een bediendenjob hebt met "enkel" een ASO-diploma is al heel wat. Veel mensen zouden je ervoor benijden hoor! Dat is echt niet zo vanzelfsprekend dezer dagen! Ik denk dus dat men op je werk wel doorhad dat er potentieel was.

Wat doe je precies als ik mag vragen? Ik kan me geen "beschutte werkplaats" voorstellen in een ziekenhuis?

Wat je hebt gestudeerd verbaast me ook niks (informatica en filosofie). Zo typisch. Dat moest wel.
Weet dat die combo - al heb je ze niet afgemaakt, zoals gezegd is informatica één van de weinige jobs waar je kan starten zonder diploma - zeer gewenst is in de hedendaagse informaticasector!
Dat je goed omkan met protocollen zoals je zegt is ook enkel maar een grote plus.

En het is altijd zo dat mensen zichzelf niet volledig kunnen waarmaken hoor. Ik ken bijzonder intelligente mensen die geen wetenschapper zijn geworden omdat ze denken zoals jij denkt.
Weet je wat ik dan denk? Er had een groot nieuw medicijn kunnen ontdekt worden waar heel wat ziektes mee genezen hadden kunnen worden...
Is het dan goed dat dit niet gebeurd omdat deze mensen zich (sorry dat ik het zo uitdruk maar daar komt het eigenlijk wat op neer): zich te goed voelen om in te passen in het systeem?

Nu ja, gezien je werkt vind ik ook niet dat je er verwijten te maken vallen. Het is gewoon jammer dat je niet hebt doorgebeten. Maar dat is dus wat ik in mijn eerste post daarover al zei: een HO diploma behalen staat zeker niet enkel voor functioneren op een bepaald niveau en het hebben van de verwachte kennis en competenties, maar minstens evenveel voor doorzetten, ook op moeilijke momenten, je inzetten voor lange termijn doelstellingen en korte termijn behoeftes uitzetten, etc.

Heel erg veel mensen zien hoe dingen verbeterd kunnen worden of hebben daar ideeën over. We zijn met zes miljard. De kans dat je iets denkt wat nog niet gedacht is, is niet erg groot. (Sorry voor de ontnuchtering). Het wordt zelfs al extreem moeilijk om iets te schrijven wat nog niet ooit op één of andere wijze geschreven is en aldus onbedoeld copyright te plegen. Het feit dat die verbeteringen niet komen zoals we ze zien en willen, heeft te maken met de realiteit: is het mogelijk? wat is de prijs? Wat zijn de werkelijke gevolgen als je ze allemaal in overweging neemt? Hoeveel tijd kost het? ...
Als je echt iets wil veranderen en veel kennis hebt verworven in een bepaald domein, kan je misschien bij een politieke partij, denktank, ... gaan of gewoonweg conferenties etc bijwonen in het onderwerp dat je interesseert. Maar ik weet uit ervaring dat je dan een stom figuur slaat als je afkomt met de zogenaamde oplossing die eigenlijk langs geen kanten mogelijk is omdat ze de zaken veel erger zou maken, of iets poneert wat eigenlijk totaal niet waar is etc.

Ik geloof overigens wel in je goede bedoelingen, daar niet van.

Je idee van een coaching is leuk, maar onbetaalbaar. Moet het dan enkel naar mensen gaan die zich niet hebben kunnen inpassen? Dat vind ik dan unfair tov degene die wel de moeite hebben gedaan om in te passen (want zo gaat het uiteindelijk altijd, mensen worden nooit perfect op maat van het maatschappijsysteem geboren waarin ze leven - de ene kan zich gewoon makkelijker aanpassen en inpassen dan de ander, of is realistischer en flexibeler dan de ander over "what else"? ). Bovendien zou het ook bij heel wat mensen averechts werken.
Anderzijds neemt de rva/vdab theoretisch dan weer een deel van die taak op zich.

dacuba zei:

Soekie, hoe staat het nu met uw sollicitatieprocedure?

Klik om te vergroten...

Binnen enkele dagen is het eerste gesprek.
Ik vrees er heel hard voor natuurlijk. Je weet wel waarom (vermoed ik?).

Ironisch wel, ik heb nog maar weinig gesolliciteerd. Telkenmale werd ik uitgenodigd op een eerste gesprek.
Aan mijn motivatiebrief ligt het dus zeker niet, maar het addertje is telkens als blijkt dat ik mijn diploma niet volledig heb (dus niet heb, want die twee staan gelijk aan mekaar) noch mijn rijbewijs of wagen (want ooit zat er een bedrijfswagen in het pakket :-/).

Ik vind het zoooo stom en het is ergens zo vernederend plus heb het gevoel dat ik toch hun tijd ga verdoen, dat ik overwogen heb om het af te zeggen, of het hun gewoon reeds te zeggen ... Maarja.
En eigenlijk heb ik nu ook geen tijd om bepaalde dingen nog eens op te frissen (ook niet om op een forum te zitten maar in die hitte werken mijn hersencellen ver onvoldoende om te doen wat ze moeten doen, is uit veelvuldig onderzoek gebleken ...).

Nesjamag zei:

Ik geloof dat er eigenlijk ruimte is om mensen die niet bereidwillig zijn of zelf het initiatief niet nemen (voor welke reden dan ook) ook te gaan coachen.

Klik om te vergroten...

Klinkt gevaarlijk wat je hier nu zegt ...
We zijn bezig over mensen die zich niet inpassen in het systeem, meestal omdat ze dit niet willen of onvoldoende willen. Ze kijken nl. neer op dat systeem. Velen van die mensen zijn werkloos en hebben nooit iets bereikt... Het siert je alvast dat dit voor jou niet geld (en ook ik vind je posts interessant om te lezen).

En nu pleit je hier bijna voor een brainwashing als ik het goed begrijp om ervoor te zorgen dat mensen toch inpassen in de samenleving, al willen ze niet? Dat is harder dan het er op dit moment aan toe gaat...

Er valt echt veel te doen met motivatiepsychologie, of zelfs gewoon met zaken die gekend zijn in neurologie om mensen echt actief te helpen zich te ontplooien.
Imo zou dit eigenlijk al moeten beginnen op zeer jonge leeftijd. Ik zie hier dus ook grote ruimte voor verandering/verbetering, vooral met zicht op de toekomst en hoe de wereld/maatschappij zal evolueren.

Al die vragen heb ik mij gesteld en diep/goed op gereflecteerd. Ik weet nu wel zeer goed wat ik wil en waar ik op mijn plaats ben (zeker niet mijn huidige job ).

Klik om te vergroten...

Als iemand die haar diploma psy nog niet heeft, maar wel alle cursussen met succes afgelegd heeft (op eentje na) kan ik zeggen dat dit een misvatting is.
Het blijkt extreem moeilijk mensen iets te laten doen wat ze niet willen doen. Zelfs als dit gedrag goed voor hen is. En dat is misschien maar goed ook.

Ontplooiing is ook nooit waardevrij. Dat bestaat gewoonweg niet. Je zal dus toch altijd gekneed worden in een bepaalde richting die het systeem of de bredere samenleving wenselijk wordt geacht. Zelfs die Braziliaan uit tegenlicht zal dat doen.

Nesjamag zei:

Ik geloof dat er eigenlijk ruimte is om mensen die niet bereidwillig zijn of zelf het initiatief niet nemen (voor welke reden dan ook) ook te gaan coachen. Er valt echt veel te doen met motivatiepsychologie, of zelfs gewoon met zaken die gekend zijn in neurologie om mensen echt actief te helpen zich te ontplooien.
Imo zou dit eigenlijk al moeten beginnen op zeer jonge leeftijd. Ik zie hier dus ook grote ruimte voor verandering/verbetering, vooral met zicht op de toekomst en hoe de wereld/maatschappij zal evolueren.

Al die vragen heb ik mij gesteld en diep/goed op gereflecteerd. Ik weet nu wel zeer goed wat ik wil en waar ik op mijn plaats ben (zeker niet mijn huidige job ).

Klik om te vergroten...

Die ruimte is er, in de vorm van loopbaanbegeleiding. Hell, zelfs studieloopbaanbegeleiding is met de jaren gegroeid en geëvolueerd. Niet dat deze systemen niet vlekkeloos zijn, verre van, maar ze bestaan.

Ze hebben echter een ding gemeen: je moet er zelf naar zoeken, je moet zelf meedenken. Zelfs als ik gewoonweg naar mezelf kijk, los van enige specifieke begeleiding, heb ik een aantal logische stappen gezet, en daar ben ik nu nog steeds mee bezig. Ik heb het geluk gehad dat ik een aantal werkgevers had die me dwongen om zelf daarover te reflecteren (en daarin volg ik je, het is absoluut geen evidente oefening), maar het lijkt me iets essentieel als je gaat voor zelfontplooiing.

Soekie heeft absoluut een punt, als ze zegt dat je de middelen wel kan aanreiken om mensen te motiveren, maar de finale stap moet iemand zelf maken. En als je het daar niet mee eens bent, ligt er in elk geval een geweldig business model in het verschiet voor jou ;-)

dacuba zei:

In je CV staat waarschijnlijk wat je precies behaald hebt (en wat niet?), toch? Ik hoop voor jou dat je daar niet over liegt.

Rijbewijs en wagen is geen pluspunt maar als je een echt goed profiel hebt zouden ze je daar niet per sé voor mogen afwijzen. Zolang jij op het werk geraakt en geen wagen nodig hebt om je taken uit te voeren, moet je zelf je vervoer maar regelen. Een rijbewijs kan je ook relatief snel behalen (<1 maand) als je het echt wilt.

Je mist 100% van de kansen die je niet neemt, gewoon gaan dus.

Klik om te vergroten...

Tja... voor dat rijbewijs is geld nodig. Heb ik het nodig of niet? Er staat in de vacature van wel, dus... :-/ :-/
Ik ga aangeven dat ik bereid ben het te halen en een termijn waarbinnen ik het kan behalen maarja...
In mijn C.V. staat er niets over het hebben van een rijbewijs/eigen wagen.

Qua diploma staat er enkel een afstudeerjaar vermeld... Nergens in mijn motivatiebrief heb ik aangegeven hoe dat allemaal precies zat ... Daar hebben ze ook in het telefoontje niet naar gevraagd.

Jondros zei:

Heb deze pagina gelezen en merk dat Nesjamag enorm arrogant is/lijkt. Heb je jezelf al eens bezig gehoord?

Klik om te vergroten...

Hij is gefrustreerd omdat hij niet verder raakt dan middelbaar diploma en wil hier nu slim komen doen.

profound zei:

Goddaym!
4 mails gestuurd met "mijn cv kan u in bijlage vinden", 4 mails terug gehad "zou u uw cv kunnen doorsturen, die zat niet in bijlage" :doh:

Daar gaat de eerste indruk

Klik om te vergroten...

Vanzeleven zo eens een cv met brief doorgestuurd vanop mijn spam email, met mijn nickname in dus. Ook mooie indruk

Soekie zei:

Zo is er het vb. van een jongetje (16) dat een zeer goedkope test heeft uitgevonden om (ik dacht pancreas?)kanker mee op te sporen. Het heeft naar honderden laboratoria moeten mailen wereldwijd, om er eindelijk één te vinden dat hem een kans wou geven. Die kans werd hem gegeven en de resultaten waren ernaar.
Zo vraagt nasa dacht ik ook steeds mensen om hun beelden mee te helpen analyseren. Iets wat ook constant gebeurt op fora. Je duidt aan welk type sterrenstelsel je ziet ofzoiets geloof ik. Heel toegankelijk voor leken. Want het wordt door hen gedaan.
Zo ontdekte een vrouw op een goede daag iets "vreemd" op de foto. Ze meldde het ... Het bleek nog niet eerder ontdekt te zijn. Het ding (zij noemt het "green frog") draagt sindsdien haar naam. Het ...lichaampje (haar naam ben ik vergeten). Men is er bovendien van overtuigd dat dit nooit gevonden zou zijn door wetenschappers, omdat die zich zodanig op hetgeen wat ze zouden moeten zien fixeren dat ze de rest "uitblurden" en als ruis beschouwen, en dus negeren. Al stond er bij wijze van spreken een ufo met marsmannetjes en alles op die beelden.

Klik om te vergroten...

Inderdaad, voorbeelden van paradigm paralysis. Iets dat het ook kan bemoeilijken voor bedrijven om oplossingen voor een probleem te vinden, maar waarvoor methodes bestaan om daar toch mee om te gaan. Methodes die niet zeer gekend zijn wel en nochtans simpel zijn.
De "leek" zit niet gevangen in een paradigma of vaste manier van redeneren in een vakgebied en dat heeft zijn voordelen.

Soekie zei:

Wat doe je precies als ik mag vragen? Ik kan me geen "beschutte werkplaats" voorstellen in een ziekenhuis?

Klik om te vergroten...

Gewoon administratief werk. Dingen klasseren, input, eens een brief schrijven. Echt zaken die absoluut iedereen kan doen. Absoluut geen hersenwerk (buiten mss de eerste week of twee).

Wizzard zei:

Die ruimte is er, in de vorm van loopbaanbegeleiding. Hell, zelfs studieloopbaanbegeleiding is met de jaren gegroeid en geëvolueerd. Niet dat deze systemen niet vlekkeloos zijn, verre van, maar ze bestaan.

Ze hebben echter een ding gemeen: je moet er zelf naar zoeken, je moet zelf meedenken. Zelfs als ik gewoonweg naar mezelf kijk, los van enige specifieke begeleiding, heb ik een aantal logische stappen gezet, en daar ben ik nu nog steeds mee bezig. Ik heb het geluk gehad dat ik een aantal werkgevers had die me dwongen om zelf daarover te reflecteren (en daarin volg ik je, het is absoluut geen evidente oefening), maar het lijkt me iets essentieel als je gaat voor zelfontplooiing.

Soekie heeft absoluut een punt, als ze zegt dat je de middelen wel kan aanreiken om mensen te motiveren, maar de finale stap moet iemand zelf maken. En als je het daar niet mee eens bent, ligt er in elk geval een geweldig business model in het verschiet voor jou ;-)

Klik om te vergroten...

Soekie zei:

Je idee van een coaching is leuk, maar onbetaalbaar. Moet het dan enkel naar mensen gaan die zich niet hebben kunnen inpassen? Dat vind ik dan unfair tov degene die wel de moeite hebben gedaan om in te passen (want zo gaat het uiteindelijk altijd, mensen worden nooit perfect op maat van het maatschappijsysteem geboren waarin ze leven - de ene kan zich gewoon makkelijker aanpassen en inpassen dan de ander, of is realistischer en flexibeler dan de ander over "what else"? ). Bovendien zou het ook bij heel wat mensen averechts werken.

Klik om te vergroten...

Zou voor iedereen zijn. Zou ook de bedoeling zijn bredere vaardigheden aan mensen aan te leren.
Zou zelfs de bedoeling zijn mensen gewoon mentaal sterker te maken, het onderwijssysteem grondig te hervormen (lobbyen) en zo de mensheid in staat te stellen echt een volgende stap in de menselijke evolutie te zetten. Dit is nu of zeer binnenkort mogelijk dankzij grote vooruitgang in technologie de laatste decennia.

Dit alles past dus ook binnen een ruimere filosofie/ideologie kan je zeggen. Geen waarin ik alleen in sta. Geen waarin ik zelf ook geen kritische bedenkingen doe omtrent realisme of moeilijkheid. Ik verwacht veel moeilijkheden, maar dat is geen reden om stil te zitten of op te geven. Zelfs als ik faal zou ik niet opgeven en ik zou opnieuw beginnen, en iets bijgeleerd hebben.
Mijn denkwijze is wel primair additief (creatief en associatief), maar ik ben ook kritisch en analytisch ingesteld en (zelf)geschoold in kritisch denken, wat eerder reductie inhoudt.
Mijn ideeën en uitgangspunten zijn gebaseerd op kennis en feiten. Belangrijk ook, het is gebaseerd op kennis die niet voldoende geapprecieerd wordt, waar men niet de volle implicaties en mogelijkheden van inziet omdat het niet in bestaande paradigma's past. Ik heb veel opgestoken uit gebieden als wetenschapsfilosofie en epistemologie, meer dan in cursussen meegegeven werd, omdat ik het interessant vond.
Ik moet ook zeggen dat ik op persoonlijk gebied ook enorm veel geleerd heb uit gewoon levenservaring. Zowel de ervaringen op zich als mijn rare geest en interesses die ik van kleins af had. Introspectieve neigingen, mijn eigen ervaringen en gedachten altijd in vraag stellen, mijzelf vanuit derde persoon observeren, andere mensen hun gedragingen en motivaties bijzonder ver ontleden, ... De combinatie van hoe ik opgegroeid ben met hoe ik cognitief in elkaar zit is bijzonder zeldzaam en ik heb er unieke zaken uit overgehouden.

Overigens vind ik het geen probleem als mijn ideeën niet origineel zouden zijn of al door anderen bedacht zijn. Veel ideeën zijn goed maar wordt nooit iets mee gedaan. Veel ideeën zijn belovend en vereisen wat werk, maar wordt ook nooit iets meegedaan. Vaak wordt ook onvoldoende tot geen gebruik van synergie tussen verschillende personen om iets te maken van een idee en loopt men gewoon vast. Er is veel dat een briljant idee kan herleiden tot een onsuccesvolle uitwerking.

Oh en ik ga er dus niet volledig mee akkoord dat mensen uiteindelijk zelf iets moeten willen. Mensen kunnen wel degelijk opengesteld worden voor zaken, maar het zal zeker niet bij iedereen evident zijn dat te doen, zeker niet als ze al vele slechte ervaringen hebben meegemaakt en die nooit echt verwerkt hebben.

Daar het bedrijf waar ik werk 31/12 de deuren sluit mag ik er dus ook terug aan beginnen .
Heb er 8 jaar gewerkt (eerste job na afstuderen) en vooral als developer gewerkt. Wil nu echter meer naar Service manager, project manager oid. Ik moest dit voor mijn eigen projecten ook allemaal doen (tot customer service toe) en zou dat liever doen. Ik zie mij niet nog eens 8 jaar developen .

Op dit moment heb ik een job aanbieding van ons filiaal in Engeland maar 4 dagen op 5 in London spenderen zie ik niet zo zitten. Krijg er wel een serieus loon (2x het gemiddeld inkomen in de UK en een appartement). Maar zou mijn vriendin en zoontje teveel moeten missen.

Woensdag mijn eerste gesprek, iets wat toch al lang geleden is. Morgen nog even voorbereiden op de klassieke vragen en mijn projecten van de afgelopen jaren eens overlopen (wat was goed, verbeterpunten,... van die dingen).
Hopelijk komt het goed, heb wel nog even tijd natuurlijk.

Mag ook niet te snel want mijn ontslagpremie bedraagt 2 jaarlonen, als ik 1/11 zou vertrekken (mijn persoonlijke target datum) heb ik nog 1.5 jaar loon over.

Deze 2 pagina's /deardiary

Vanavond beginnen bij een groenten- en fruitmagazijn als orderpicker.

belt er mij een interimkantoor op om te vragen of ik outbound callcentermedewerker wil zijn om gsm contracten te verkopen. oh boy. Ik antwoord van niet, ze vraagt waarom niet, ik antwoord "omdat het niveau te laag ligt".

Dan vraagt ze mij zelfs nog wat ik daarmee bedoel

Sollicitatiegesprek ging vlot. Op het vlak van kennis en bewijs van mijn interesse heb ik zonder twijfel zeer goed gescoord. Mijn kennis reikte eigenlijk zelfs veel dieper dan men bevroeg.
Probleem is dat mijn nog niet behaald diploma weinig relevant was, nl. geen exacte wetenschap. Vandaag gemerkt dat de meesten die de functie hebben wel exacte wetenschappers zijn ... En al heb ik de relevante kennis, ik heb niet op papier dat dat zo is ...
Ik voelde de brui dus wel al hangen, maar besefte ook dat de job op het verkeerde moment zou komen en niet ideaal was (verplaatsingen met eigen wagen + verkeerde regio).
Vandaag afwijzing gekregen wegens te weinig relevante ervaring.


Maar goed, er weer uit geleerd. Nu niet meer solliciteren. Want eigenlijk heb ik geen job nodig tot in 2014 en kan ik dan op het gemak kijken naar een eventuele halftijdse functie, daar ik nog verder wil studeren.

Wel een beetje demotiverend, want ik snap dat ik weinig relevante ervaring nog heel vaak kan horen...

Was jij in juni niet bezig met je eindwerk ofzo? Dacht dat je dan gedaan had met studeren maar zo te zien niet dus..

Fizmo zei:

Was jij in juni niet bezig met je eindwerk ofzo? Dacht dat je dan gedaan had met studeren maar zo te zien niet dus..

Klik om te vergroten...

In juni kon ik (door)starten met mijn eindwerk ...