Renegadexxripxx zei:
De reden waarom iemand die belangrijk werk doet een goed salaris krijgt is omdat er een perceptie is van een schaarste aan iemand met die capaciteiten. Of dit de realiteit is, is een ander paar mouwen.
Ik vrees dat een te hoog salaris voor een bepaalde baan eerder het gevolg is van vriendjespolitiek en corruptie. Politici die elkaar baantjes toeschuiven (de ´semipublieke` sector is door en door verrot in Nederland), bevriende managers die elkaar verrijken via commissariaten (een internationaal fenomeen). Voor gewone banen geldt echter gewoon het principe van vraag en aanbod. De werkgevers betalen zo weinig als mogelijk is om nog goede werknemers te krijgen en de werknemers kiezen voor de werkgever die de beste arbeidsvoorwaarden aanbiedt (uitgaande van banen die hij even graag uitvoert). Door middel van trial and error komt een evenwicht tot stand wat overeenkomt met de reële verhouding tussen vraag en aanbod.
Dat klopt met de theorie voor de crisis...
Die crisis is ontstaan doordat de overheid NIET adequaat de grenzen afbakende. De spelregels waren niet streng genoeg en niet voldoende doordacht.
Deze crisis is ontstaan in de USA waar je grotendeels een onbegrenste markteconomie hebt.
Wij hadden een gemengde economie met te veel overbodige regels die een transitie ondergaat naar een markteconomie met te weinig noodzakelijke regels.
De overheid heeft in de USA zich niet voldoende bemoeid met het handelen van de marktpartijen waar het noodzakelijk was, wij hebben in het verleden ons te veel bemoeit met het handelen van marktpartijen waar dit schadelijk was.
De overheid moet daar waar het noodzakelijk is en enkel daar waar het noodzakelijk is de grenzen afbakenen en voor de rest het marktmechanisme haar werk laten doen. Dat werkt duidelijk het beste.
Dit betekent dat de overheid noodzakelijke spelregels moet opstellen en overbodige spelregels niet mag opstellen. Dit valt en staat met de kennis, het inzicht en de wijsheid van onze bestuurders, of het gebrek hieraan.
Heb ik ook nergens gezegd. Nog eens, ik geloof ook niet dat iemand zijn best gaat doen indien hij er niet beter aan verdient. Het enige waar ik op doelde was dat in mijn opinie dit komt door het egoistische karakter van een mens.
Dat heeft toch niets met egoïsme te maken?
Egoïsme is wanneer je bewust helemaal niet werkt, het is niet egoïstisch wanneer je er voor kiest om een evenredige bijdrage te leveren in plaats van een meer dan evenredige bijdrage te leveren?
Ik weet niet of dit niet afhangt van de genen.
Het is allang bewezen dat de meeste capaciteiten bepaald worden door een combinatie van genen en milieufactoren, heel die nature/nurture-discussie is al decennialang achterhaald.
Iets om over na te denken: je krijgt niet enkel genen van je ouders. Je ouders hebben ook veel invloed op de milieufactoren die jouw ontwikkeling bepalen.
Zie je vb in het feit dat mensen die overbegaafd zijn en die geen uitdaging krijgen zich rotvervelen en slechter presteren dan minder begaafde mensen. Allez ik denk toch dat dit is wat je hiermee bedoelt.
Min of meer.
Natuurlijk geldt voor de meesten die niet goed presteren dat ze te weinig begaafd zijn maar ook wanneer je te begaafd bent dan kan het lastiger zijn. Bijvoorbeeld omdat je snel de draad kwijtraat tijdens een uitleg omdat de docent te traag gaat. Natuurlijk kan je wel je concentratievermogen verbeteren maar dat is niet gemakkelijk.
Volgens mij spelen andere factoren ook nog een rol maar dat is speculatie. Zou het niet zo zijn dat hoogbegaafdheid vaak ten koste gaat van andere kwaliteiten van ons brein? Denk aan alcoholiekers die in het beginnende stadium van hersenschade een sterkere logica krijgen (totdat ze de hersenen te veel hebben vernietigd) en autistische mensen bij wie bepaalde delen van het brein zijn overontwikkeld maar waarbij de communicatie tussen hersenhelften onvoldoende is.
Ik speculeer niet dat het onmogelijk is dat je een superbrein hebt waarmee je EN hoogbegaafd bent EN een extreem goede coördinatie hebt EN ook nog eens goed sociaal inzicht hebt EN...
Het lijkt me aannemelijk dat het vaker gebeurt dat wanneer 1 functie van het brein extreem goed ontwikkeld is dat dit ten koste is gegaan van andere functies van het brein.
.