Net nagevraagd bij mijn pa, omdat ik ineens moest denken aan een lesbisch koppel dat we kennen (waarvan de jongste dochter niet meer naar haar biologische vader moet gaan, en zij is 15). Kan dus rond die leeftijd, maar dan gaan we het goed moeten aanpakken. Genoeg hard bewijs verzamelen, en m'n kleine broer overtuigen om de waarheid te zeggen in de rechtbank. Want draai en keer het zoals ge wilt, hij is 12. En bang van z'n moeder. Hij durft haar niet tegenspreken...
De valse ziekenhuis documenten zijn ook gebruikt in de rechtzaak. Net de verslagen nog eens gelezen, en het verdict van de rechter was: "mevrouw heeft haar ziekte niet objectief kunnen staven" (omdat ze ook allemaal bewijzen in haar dossier had gestopt i.v.m. haar verdedigen van de asbest slachtoffers, wat er nougabollen mee te maken heeft). Oké, that's it? Niet meer bezorgheid?
En over dat bedreigen, post doorzoeken,... Kunnen we niet bewijzen. Ze is zo slim om geen sms'en te sturen (die we kunnen opvragen) en we kunnen moeilijk met een geopende envelop naar de rechtbank rennen, want we kunnen die bij wijze van spreke gewoon zelf geopend hebben
Ik zeg u, mijn moeder is een enorm slimme vrouw, niet te onderschatten.
Over dat dreigement over mijn eigen, momenteel onbestaande kinderen: ze wil mij bang maken. Ze heeft 19 jaar enorm veel macht op mij kunnen uitoefenen. Sinds mijn 19de ben ik daar meer en meer tegenin beginnen gaan ("het is niet omdat gij de ouder zijt, dat gij alles in mijn plaats te beslissen hebt!). Dat stond haar blijkbaar niet aan. Ze kan het niet verdragen als haar macht dreigt te verdwijnen, maar hoe lang kan dat blijven duren bij een dochter die opgroeit? Ze had dus over eender wat kunnen dreigen, maar ze weet dat ik een "moedertje" ben (zoals ik nu voor m'n broertje ben), dus misschien hoopte ze mij daarmee te treffen.
Ze is nu 46, in alle eerlijkheid afgeleefd. Ziet er ouder uit dan ze is. Is grijs aan het worden. Woog vroeger zoiets van een 100 kilo, nu 50-55 en is graatmager. Ze had niet het uithoudingsvermogen om gewoon op dieet te gaan, dus liet ze een maagring steken waardoor ze op korte tijd enorm hard vermagerde. Resultaat: overal veel loshangende huid, tieten als theezakjes,... Nee man, mijn kop eraf als die jongere flirt het niet gewoon doet voor het geld. Er lopen knappere poppemiekes rond voor mannen van 30 jaar hoor. Die bolt het binnenkort wel af. 't Is ook geen gemakkelijke om mee samen te wonen.
Ik weet goed genoeg waarom ze mij wil pakken. Kijk, wat ik nu ga zeggen gaat vrij gestoord klinken... Toen ik klein was, knipte mijn moeder mijn haar altijd. Ik heb als kind jarenlang met een froefroe rondgelopen, en ik was er uiteindelijk zo aan gewend, dat ik daar sinds vorig jaar pas verandering in heb gebracht. Ik voelde mij comfortabel met mijn "gordijntje" voor mijn ogen
. Zij koos ook mijn kleding, mijn speelgoed, mijn plushen knuffels,... Toen ik jeugdfoto's van haar zag, toen ik die leeftijd had, schrok ik mij rot. Ik had hetzelfde kapsel als mijn jonge moeder, dezelfde kledingstijl, dezelfde plushen beesten (zij had een collectie plushen apen als kind omdat ze daar gek op was, ik kreeg ook zo'n hele collectie, ook al heb ik nooit wat met apen gehad). Ze heeft me dezelfde hobbies opgedrongen die zij vroeger deed, hetzelfde soort vrienden in de lagere school, en het zelfde model van bril. Ze was vroeger geen gelukkig kind, en ik heb altijd het gevole gehad dat ze haar kindertijd opnieuw beleefde, via mij. Alsof ze op die manier een 2de kans zou krijgen, een betere kans die ze kon beleven via haar dochter. Ik heb hier thuis foto's liggen, van haar, en mij toen we beiden 16 waren. Op sommige foto's kan ik zelfs niet zien of ik het ben, of mijn moeder. Biologisch gezien lijken we al bizar hard op elkaar, maar ze heeft de andere kenmerken ook zo lang mogelijk in stand gehouden.
Toen ik in mijn rebelse periode zat en mijn haar knalrood verfde, was ze razend. Ze vond het immers geweldig als mensen opmerkten hoe hard we op elkaar leken qua oogkleur, haarkleur, gezicht,... En ze vond het moeilijk dat ik een eigen identiteit begon te ontwikkelen. Ik heb me jarenlang niet meer dan een pop gevoeld die gevormd werd naar de ideeën en voorkeuren van een ander, en ik was dat zat.
Ze had het gevoel dat ik haar "in de steek liet" volgens mij, en dat kon ze niet verkroppen. Ik was niet langer een jongere "copy" en dat heeft haar zwaar getroffen. Heeft ze ook heel destructief uitgewerkt op mij. Heb me daar echter nooit door laten doen.
De reden dat ze tijdens de echtscheiding zo vies deed tegen mij, is omdat ik een verklaring ben gaan afleggen van maar liefst 8 pagina's lang, om uit te leggen wat voor een ziek persoon ze eigenlijk is. Haar leugens, haar bedrog, haar manipulatief gedrag stond er allemaal in vermeld. Vanaf ze wist dat ik dat was gaan doen, belde ze naar m'n vader om te zeggen dat ze "geen dochter meer had". Omdat ik het kind ben van beide partijen, en betrokken was bij de gebeurtenissen, mocht die verklaring niet uit het stukkendossier gehaald worden. Weer iets dat ze niet kon verkroppen, want de waarheid mag niet uitkomen natuurlijk...
Maakt niet uit wat ik nog ga proberen te bereiken in mijn leven, als ze er weet van heeft zal ze het wel proberen te saboteren. Ik hou mezelf momenteel dus low-profile, heb haar al 8 maanden niet meer gesproken of gezien en hoop eerlijk gezegd dat ze het opgeeft. Jammer genoeg hebben wij wel wat overeenkomstige eigenschappen (zoals doorzettingsvermogen) dus ik denk dat ze dit de komende jaren niet zal laten rusten. Ik moet dus elke keer vooruit denken en hopen dat ik haar een stapje voor ben.
Heb met mijn vader ook afgesproken dat eens ik verhuis naar Nederland, mijn adres niet aan mijn broers mag worden door gegeven. Niet via sms, niet op papier. Als ze mij willen opzoeken, kom ik ze wel halen, maar ik moet met alles rekening houden. Mijn moeder is in staat om de jongens hun gsm te checken, of in hun documenten te snuffelen. Ik kan dat risico niet lopen, want dan zou ze mij kunnen opzoeken. Mijn lief gaat er voor zorgen dat we een privé nummer krijgen en deze dus niet in het telefoonboek komt, en ik vraag een nieuwe gsm nummer aan vanaf ik verhuis. Mijn moeder zal het ook nooit te weten komen als ik ooit kinderen krijg, want wat ze niet weet, kan ze ook niet proberen te schaden.
Kan allemaal heel overdreven klinken, maar als ge mijn moeder zou kennen, zou ge weten dat dit geen overdreven veiligheidsmaatregelen zijn
