¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Democracy02: verlang jij nooit? En verlang je niet naar 'niet verlangen'? Als je nergens naar verlangt, dan voer je toch niks uit? Waar vul je de dagen dan mee?
verlangen zal er altijd zijn, maar ik ben altijd zonder verlangen.
ik ben meestal wel iets aan het doen, maar de echte-ik is niets aan het doen.
als ik aan het werken ben, dan is het lichaam aan het werken... niet de echte-ik.
als ik een post typ op dit forum, dan is het lichaam aan het denken... niet echte-ik.
het teken dat ik aan het typen ben op dit forum, is bewijs dat er verlangen is om op dit forum te typen.
maar ik-zelf doe niets.... ik-zelf heb geen verlangen....
wanneer ik bewust wordt waar het fenomeen "ik" ontspringt...
dus bewust wordt waar "ik" vandaan kom...
dan herken ik mezelf als wat ik ben... bewustzijn zelf.
dit bewustzijn, de echte-zelf, is volledig gedachtenloos en verlangenloos...
en dit bewustzijn (jezelf) is er altijd, ook wanneer er gedachten zijn...
ook wanneer er verlangen is... ook wanneer er wordt gewerkt.
dus het is niet zo dat je jezelf in de toestand van een plant ("meditatie") moet bevinden,
gewoon bewustzijn van jezelf is voldoende om jezelf (en zijn eigenschappen) te ervaren.
indien gewenst, kan je nog altijd alles doen dat je gedachten nodig achten... proberen dingen te bereiken... een vetbetaalde carrière, een mooie vriendin, een film zien...
maar de relatie tussen jij en het doel is helemaal anders.
je snapt dat niets jou kan gelukkig of ongelukkig maken.
winnen of verliezen bestaat alleen voor het fictief persoon dat we onszelf kunnen inbeelden te zijn.
wat jij-zelf bent... bewustzijn dus...
is permanent geluk... ongeacht van wie of wat.
alle problemen bestaan alleen in de fantasie.
als je gelooft dat je een persoon bent die iets nodig heeft om te kunnen gelukkig zijn:
- een vriendin
- de aanwezigheid van plezier
- de afwezigheid van pijn
- etc.
dan maak je het onnodig moeilijker voor jezelf.
je kan hier en nu altijd kunt gelukkig zijn door gewoon bewust te zijn van uzelf.
't is niet m'n bedoeling om "verlichting" te veel op te hemelen ofzo...
ik weet alleen dat de straten vollopen met mensen die het gevoel hebben dat ze iets tekort hebben in hun leven.
maar als je nooit stilstaat bij jezelf... en altijd bezig bent met jezelf af te leiden door middel van films, boeken, gesprekken, plezier & fantasiën... dan ben je jezelf niet bewust van hoe je je echt voelt...
of je wel gelukkig bent of niet.
dit zijn dan meestal de mensen aanwie ik vraag of ze gelukkig zijn, die "ja" antwoorden terwijl hun onvoldaanheid op het gezicht geschreven staat... voor altijd zoekend naar meer en hopeloos vasthoudend aan dat wat ze denken dat hen gelukkig maakt.
