Archief - Geloof jij?

Ik denk dat er niets delicater is dan het geloof. Toeval wil dat ik daar momenteel nog iets op men blog over geschreven heb ...

Ik beschouw mezelf als iemand die zich laat leiden door het taoisme. Je kan geen taoist "zijn" want er is geen inwijdingsritueel noch is het een sekte die zich inlaat met allerlei geschriften. Taoisme pleit heel eenvoudig voor bepaalde algehele standpunten die destijds vanuit een socio-maatschappelijk standpunt zijn opgenomen. Net zoals iedere, ma dan ook iedere wereldgodsdienst nu. (bv: de reden waarom varkensvlees taboe is in sommige religies, heeft niks te maken met het feit dat dat beest in de modder ploetert, maar wel de massa vruchtbare grond nodig om te grazen die als dusdanig niet meer voor graanteelt kan gebruikt worden, maar dit terzijde).

Taoisme is mooi omdat het een volledige vrijheid toelaat aan ieder individu. Het basisprincipe is in het reine komen met jezelf (wederom vglbaar met iedere religie), maar zoals gezegd, de manier waarop is aan ieder voor zichzelf om te ontdekken. Er zijn leidraden, maar deze zijn niet verplichtend, maar eerder begeleidend.

Het is uiteindelijk te veel om uit te leggen. Net zoals bv het christendom niet in vijf woorden is uitgelegd.

Om terug te komen op de discussie: zonder bewijs geen god: idd, typisch post-modern standpunt. Ik geloof ook niet in god, wel in mezelf. Want om Descartes effe te verkrachten: ik kan mezelf bewijzen, dus ik geloof in mezelf. Ik vind de basis voor m'n eigen zijn in mezelf. Hoe kan je naar iemand anders toestromen zonder daarvoor je eigen gezuiverd te hebben. Sommigen zoeken daarin de hulp van iets irreëels als een godheid. Ik vind het belangrijker om de bron zelf als basis te gebruiken, dus mezelf.

maar ja, wie ben ik om een miljard christenen hun geloof te ontzeggen ...

En dat miljard moslims, die in het algemeen nog iets radicaler (lettelijker) hun qu'ran interpreteren. En hierdoor dus net iets sneller op hun teentjes getrapt zijn als het om hun geloof gaat...

In alle geval... als je toch in iets wilt geloven, geloof dan in jezelf.

Gromme zei:

Tja, weet je, dan hebben we al wat wetten van haar verbroken.

Ze heeft me verteld dat ze normaal moet wachten tot ze getrouwd is. Maar daarbij zei ze ook dat ze die stap neemt (sex) wanneer ze zich er klaar voor voelt en wanneer het de juiste tijd is zonder het hele huwelijksgedoe. Het is dus niet dat ze er extreem mee bezig is ofzo.

Ik weet wel dat ze bvb. op zondag (zoals bij de joden?) geen geld uitgeeft omdat het valt onder een rustdag ofzoiets.

Klik om te vergroten...

Dus ge kunt eigenlijk niet uitgaan met uw vriendin want na zaterdagavond 12.00u kan ze niks meer van drank kopen?

agnost, maar dan op een manier van "fk cares"
en ik ken me hard ergeren in mensen die zich er net wel veel van aantrekken, zowel atheïsten als gelovigen :|

democracy02 zei:

Mijn mening over "god"

hemel & hel bestaan, niet ergens anders maar hier op aarde.

als je een zelfzuchtig leven leidt en altijd meer en meer wil,
zal je gemarteld worden door je verlangens (demonen)
en meer en meer ongelukkig worden.

als je een onzelfzuchtig leven leidt en niets verlangt van het leven,
het leven dus onconditioneel liefhebt zoals het is hoe het ook is...
zal je de "hemel" (onvoorwaardelijk geluk) ervaren.

je kan het een straf of beloning van god noemen,
je kan het karma noemen... of simpelweg de wet van "actie-reactie".

de meeste mensen schommelen ergens tussen de hemel en de hel,
zonder er ooit bij stil te staan.

...

Desire is a trap, desirelessness is liberation. - Buddha

Klik om te vergroten...

Dus jij zegt dat je als je geen verlangens hebt in het leven je een gelukkig en volledig leven zal leiden?
Ik denk eerder dat je dan een onvolledig en eentonig leven zal lijden.
Zowat als een "drone" door het leven gaan die niets wenst en niets verlangt van het leven, kan je jezelf evengoed van kant maken denk ik zo.
Ik ben ook van mening dat wat jij de hel noemt (symbolisch of metaforisch of whatever) noodzakelijk is om de "hemel" te ervaren. Als je je ganse leven in een bepaalde hoogte van euforie leeft zal je dat niet kunnen ervaren omdat je je nooit ongelukkig gevoeld hebt.

cura zei:

Dus jij zegt dat je als je geen verlangens hebt in het leven je een gelukkig en volledig leven zal leiden?
Ik denk eerder dat je dan een onvolledig en eentonig leven zal lijden.
Zowat als een "drone" door het leven gaan die niets wenst en niets verlangt van het leven, kan je jezelf evengoed van kant maken denk ik zo.

Klik om te vergroten...

Oei oei oei ...

Denk daje een redelijk "distorted view" hebt van wat hij nu zegt.
Het is niet omdat je van het verlangen losstaat dat je opeens geen enkel goed gevoel meer hebt , of geen variatie meer in je leven.

Het is niet omdat je losstaat van de mentale band (het verlangen dus) dat je het object van het verlangen (bijv: liefde, een roes, een videospelletje, whatever) nooit meer meemaakt.
Nu denk jij msschien aan de monnik in de bergen ofzo; maar zo hoeft het helemaal niet te zijn.

En dan nog; zolang je je niet kunt inleven, kun je er eigenlijk amper iets van zeggen... Heb jij ooit al volledig losgestaan van alle verlangens over lange periodes? Neen , weldan , probeer er geen veronderstellingen van te maken, want het kan goe zijn dat die verkeerd zijn.

Leven zonder verlangen, volgens de tao, is een zeer plezant leven, kheb efkes het geluk gehad dat te kunnen.
En m'n dagen waren eigenlijk allesbehalve eentonig. Nu ik terug de meer westerse, materialistische gang van leven heb opgenomen (drang naar muziek, seks, dope, geld, etc) voel ik dat m'n leven redelijk hard en somber is.

Het is niet altijd omdat iets onlogisch lijkt, dat het fout is.
Maw het is niet omdat je zogezegd saaier en eentoniger zou zijn, dat het minder aangenaam is voor de persoon.

Zo denk ik er toch over. (en uit persoonlijke ervaring, maw ik zuig het niet uit m'n duimpje)

ik geloof ronduit niet. ik geloof nog sneller in marsmannekes dan dak in god geloof...
marsmannekes zijn dan op alle vlakken ook mogelijk. merja wa is de definitie van een god? als ne mens mij dan antwoord da da een ventje is ergens in het universum die de wereld heeft geschapen lach ik daar is mee. ieder zen geloof natuurlijk maar hoe kan je nu zoiets geloven feitelijk?

Hmgrwngd zei:

Het is niet omdat je losstaat van de mentale band (het verlangen dus) dat je het object van het verlangen (bijv: liefde, een roes, een videospelletje, whatever) nooit meer meemaakt.
Nu denk jij msschien aan de monnik in de bergen ofzo; maar zo hoeft het helemaal niet te zijn.

Klik om te vergroten...

Nee ik denk niet persé aan de monnik in de bergen, maar eerder aan een persoon die volledig vast zit in de "sleur" van het leven. Als je ergens naar verlangt zal het toch des te beter zijn wanneer je het "object van eht verlangen" eindelijk meemaakt? Het kan goed zijn dat je dit object zoiezo zal meemaken, maar iemand die er naar verlangt heeft zal toch veel euforischer zijn wanneer hij dit meemaakt dan iemand die apatisch (sp?) zomaar even dit meemaakt zonder het te verlangen?

Hmgrwngd zei:

En dan nog; zolang je je niet kunt inleven, kun je er eigenlijk amper iets van zeggen... Heb jij ooit al volledig losgestaan van alle verlangens over lange periodes? Neen , weldan , probeer er geen veronderstellingen van te maken, want het kan goe zijn dat die verkeerd zijn.

Klik om te vergroten...

Tuurlijk kunnen die verkeerd zijn, daarom ook dat ik post, moest ik rotsvast overtuigd zijn van m'n gelijk zou ik gewoon z'n post gelezen hebben en niet tot een discussie proberen over te gaan zijn.
Maar ik heb wel al periodes gehad waar ik niets verlangde, en dat vond ik redelijk eentonig.

Hmgrwngd zei:

Leven zonder verlangen, volgens de tao, is een zeer plezant leven, kheb efkes het geluk gehad dat te kunnen.
En m'n dagen waren eigenlijk allesbehalve eentonig. Nu ik terug de meer westerse, materialistische gang van leven heb opgenomen (drang naar muziek, seks, dope, geld, etc) voel ik dat m'n leven redelijk hard en somber is.

Klik om te vergroten...

Zou het niet kunnen dat uw leven redelijk hard en somber aanvoelt omdat je je focust op het feit dat je hetgeen je verlangt niet hebt? Terwijl je je zou moeten focussen op het vorige verlangen dat vervult is en/of het volgende verlangen dat zal vervult worden.

Hmgrwngd zei:

Het is niet altijd omdat iets onlogisch lijkt, dat het fout is.
Maw het is niet omdat je zogezegd saaier en eentoniger zou zijn, dat het minder aangenaam is voor de persoon.

Zo denk ik er toch over. (en uit persoonlijke ervaring, maw ik zuig het niet uit m'n duimpje)

Klik om te vergroten...

Nogmaals, het kwam waarschijnlijk over alsof ik al volledig overtuigd was van m'n gelijk in de manier waarop ik gepost heb, maar dit is dus niet het geval. Ik wou gewoon een discussie uitlokken

cura zei:

Zou het niet kunnen dat uw leven redelijk hard en somber aanvoelt omdat je je focust op het feit dat je hetgeen je verlangt niet hebt? Terwijl je je zou moeten focussen op het vorige verlangen dat vervult is en/of het volgende verlangen dat zal vervult worden.

Klik om te vergroten...

en hoe voel je je dan wanneer je je focust op het vorige verlangen dat vervult is,
of het volgende verlangen dat vervult kan worden?

voel je je op dat moment ook bevredigd?

democracy02 zei:

en hoe voel je je dan wanneer je je focust op het vorige verlangen dat vervult is,
of het volgende verlangen dat vervult kan worden?

voel je je op dat moment ook bevredigd?

Klik om te vergroten...

No, we want more, MORE !!!

goh definieer "bevredigd voelen"

als ik me focus op het vorige verlangen dat vervult is (of op het moment wanneer dat verlangen vervult was) herinner ik gewoon hoe ik me op dat moment voelde en kan ik me daar terug op inleven

als ik focus op wanneer het verlangen dat ik momenteel heb vervult zal worden voel ik zowel dat ik een doel heb dat ik momenteel naartoe leef (gevoel van een "nut" te hebben), als het verlangen versterken waardoor het op dat moment zoveel beter zal voelen (en zelf dat gevoel heb ik dat al in beperkte mate)
zo kijkt iedereen toch wel eens uit naar iets leuks in de toekomst en bedenkt op dat moment al hoe leuk het gaat zijn?

cura zei:

Ik denk eerder dat je dan een onvolledig en eentonig leven zal lijden.
Zowat als een "drone" door het leven gaan die niets wenst en niets verlangt van het leven, kan je jezelf evengoed van kant maken denk ik zo.

Klik om te vergroten...

wanneer je aan het genieten bent van een stuk chocolade, van sex of van een goede actieserie... bestaat er op dat moment enige verlangen?

opdat moment ben jij, de wereld & dus ook uw verlangen verdwenen.

verlichting kan je vergelijken met altijd in die toestand leven waar er geen jij is en geen wereld.... dus ook geen verlangen. voor iemand die niet begrijpt hoe het is om vrij te zijn van verlangen zonder dat er een soort van genot aan te pas komt, lijkt het alsof die persoon een saai leven leid. maar die persoon is eigelijk ieder moment bevredigt.

de reden waarom genot zo populair is, is omdat het een shortcut is naar bevrediging.

bevrediging van een "verlichte" kent geen begin en geen einde.
terwijl de gemiddelde mens zijn bevrediging begint wanneer hij een stuk chocolade binnen heeft en verdwijnt wanneer het stuk chocolade op is.

Ik ben ook van mening dat wat jij de hel noemt (symbolisch of metaforisch of whatever) noodzakelijk is om de "hemel" te ervaren. Als je je ganse leven in een bepaalde hoogte van euforie leeft zal je dat niet kunnen ervaren omdat je je nooit ongelukkig gevoeld hebt.

Klik om te vergroten...

dat is een argument dat ik vaak hoor van mensen,
maar wanneer je je kut voelt... denk je dan ook dat het er gewoon bijhoort?
of ben je op dat moment minder fan van je zelfgecreëerde hel?

laagtes en hoogtes zijn niet belangrijk.
begrijp me nie verkeerd, ik ben ook geboren met een paar hersenhelften die positief reageren op serotonine en dopamine; en negatief reageren op pijn.

maar hoe lang duurt een orgasme, hoe lang duurt sex.
wanneer heel u leven bestaat uit het verlangen naar sex,
en je maar een heel kleine fractie daarvan echt sex kunt hebben...

dan leef je voor 95% in onbevrediging en 5% in bevrediging
terwijl je altijd zou kunnen bevredigt zijn, of "onconditioneel gelukkig".

iedereen wil het, zelfs jij. de reden waarom er verlangen is, is omdat er zou bevrediging zijn. dus verlangen is niet slecht, verlangen is zelfs goed.

want het toont je aan dat je op dat moment niet bent bevredigt.. of niet gelukkig bent.
het probleem is wanneer je afhankelijk bent aan genot, om te kunnen bevredigd worden.
omdat genot nooit van lange duur is.


volgens mij bestaat er geen verschil tussen geluk en bevrediging.
veel mensen als ik hen vraag ben je gelukkig... dan denken ze in hun hoofd "ja want ik heb een lief, ik heb sex, ik heb werk, ik heb...." en het lijstje gaat verder.
maar de onvoldaanheid staat van hun gezicht af te lezen.

daarom dat mensen geobsedeerd zijn door genot, het is de enige manier die ze kennen om tot bevrediging te komen.
en de zwakkere vormen van genot zoals:
- kranten lezen
- boeken lezen
- nadenken en praten over onbelangrijke dingen
dienen als afleiding om niet te hoeven bewustzijn van het feit dat men niet gelukkig is.

~~~~~~~~~~~~

nogmaals... wanneer ik spreek over een verlichte, dan spreek ik niet over een buddhistische monnik in de himalayas die na 30 jaar mediteren pas de vruchten kan beginnen plukken.
een verlichte kan even goed de eerste de beste loser zijn die jou op straat voorbijwandelt.

misschien dat ik in dit stukje laat blijken dat iedereen kei-ongelukkig is in zijn leven, dat was nu ook weer niet de bedoeling.
de meeste mensen zijn in zekere zin wel "verlicht" of gelukkig.
de ene is het al wat meer dan de ander,
maar mensen die echt altijd voldaan zijn... onafhankelijk van de aan- of afwezigheid van pijn & plezier,
lopen er niet zo heel veel rond in belgië.

want je moet er wel bewust mee bezig zijn, om bewust te kunnen worden dat je bewust zijn bent...
en dit bewust zijn is het geluk zelf.

democracy02 zei:

wanneer je aan het genieten bent van een stuk chocolade, van sex of van een goede actieserie... bestaat er op dat moment enige verlangen?

opdat moment ben jij, de wereld & dus ook uw verlangen verdwenen.

Klik om te vergroten...

zolang je niet verder denkt inderdaad niet, als je het zo bekijkt is m'n terugblikken op/vooruitkijken naar het vervullen van het verlangen gewoon tijdelijk een stap dichter zetten bij bevrediging van dit verlangen, dus wordt het verlangen een beetje bevredigd, ja

democracy02 zei:

verlichting kan je vergelijken met altijd in die toestand leven waar er geen jij is en geen wereld.... dus ook geen verlangen.
voor iemand die niet begrijpt hoe het is om vrij te zijn van verlangen zonder dat er een soort van genot aan te pas komt,
lijkt het alsof die persoon een saai leven leid. ma die persoon is eigelijk ieder moment bevredigt.

de reden waarom genot zo populair is, is omdat het een shortcut is naar bevrediging.

bevrediging van een "verlichte" kent geen begin en geen einde.
terwijl de gemiddelde mens zijn bevrediging begint wanneer hij een stuk chocolade binnen heeft, en verdwijnt wanneer het stuk chocolade terug weg is.

dat is een argument dat ik vaak hoor van mensen,
maar wanneer je je kut voelt... denk je dan ook dat het er gewoon bijhoort?
of ben je op dat moment minder fan van je zelfgecreëerde hel?

laagtes en hoogtes zijn niet belangrijk.
begrijp me nie verkeerd, ik ben ook geboren met een paar hersenhelften die positief reageren op serotonine en dopamine;
en negatief reageren op pijn.

maar hoe lang duurt een orgasme, hoe lang duurt sex.
wanneer heel u leven bestaat uit het verlangen naar sex,
en je maar een heel kleine fractie daarvan echt bevredigt bent...

dan leef je voor 95% in onbevrediging en 5% in bevrediging
terwijl je altijd zou kunnen bevredigt zijn, of "onconditioneel gelukkig".

iedereen wil het, zelfs jij. de reden waarom er verlangen is, is omdat er zou bevrediging zijn. dus verlangen is niet slecht, verlangen is zelfs goed.

want het toont je aan dat je op dat moment niet bent bevredigt.. of niet gelukkig bent.
het probleem is wanneer je afhankelijk bent aan genot, om te kunnen bevredigd worden.
omdat genot nooit van lange duur is.


volgens mij bestaat er geen verschil tussen geluk en bevrediging.
veel mensen als ik hen vraag ben je gelukkig... dan denken ze in hun hoofd "ja want ik heb een lief, ik heb sex, ik heb werk, ik heb...." en het lijstje gaat verder.
maar de onvoldaanheid staat van hun gezicht af te lezen.

Klik om te vergroten...

ik quote nu heel dit stuk maar ga het maar algemeen bespreken omdat ik me niet echt kan inleven in wat je vertelt :/
als je geen hoogtes en diepten hebt kan je toch een hoogte niet definieren? dan spreek je toch gewoon van een rechte lijn?
ik kan niet anders dan denken dat je de dieptes nodig hebt om de hoogtes volledig te kunnen apprecieren, een mens moet kunnen vergelijken om een mening te kunnen hebben over iets
zo zal iemand die heel zn leven opgevoed is in een prachtige natuur die natuur niet zo goed kunnen apprecieren als iemand die opgevoed is in een stad en op reis gaat naar ditzelfde stukje natuur imo
en volgens mij is het maar goed ook dat orgasmes, de smaak van een lekkere maaltijd/snack, etc. niet lang duurt
en dat het leven grotendeels bestaat uit verlangen en maar een klein deel uit bevrediging
want als je constant uw favoriete snack gaat eten ga je dit uiteindelijk beu worden, das gewoon een feit :/

even over dit stukje specifiek:

maar wanneer je je kut voelt... denk je dan ook dat het er gewoon bijhoort?
of ben je op dat moment minder fan van je zelfgecreëerde hel?

Klik om te vergroten...

ja dan probeer ik te relatieveren en beseffen dat het erbij hoort, ooit prachtig gezegd door Trey Parker/Matt Stone in southpark (jij quote tao teh ching, buddha en jezus; ik quote trey parker/matt stone )

Trey Parker and Matt Stone zei:

I love life...Yeah, I'm sad, but at the same time, I'm really happy that something could make me feel that sad. It's like...It makes me feel alive, you know. It makes me feel human. The only way I could feel this sad now is if I felt something really good before. So I have to take the bad with the good. So I guess what I'm feeling is like a beautiful sadness.

Klik om te vergroten...

democracy02 zei:

nogmaals... wanneer ik spreek over een verlichte, dan spreek ik niet over een buddhistische monnik in de himalayas die na 30 jaar mediteren pas de vruchten kan beginnen plukken.
een verlichte kan even goed de eerste de beste loser zijn die jou op straat voorbijwandeld.

iedereen is in zekere zin wel verlicht.
de ene is het al wat minder dan de andere,
maar mensen die echt altijd voldaan zijn... onafhankelijk van de aan- of afwezigheid van pijn & plezier,
lopen er niet zo heel veel rond in belgië.

want je moet er wel bewust mee bezig zijn, om bewust te kunnen worden dat je bewust zijn bent.
en dat er dus geen sprake is van een Individu of een Wereld buiten in de fantasie.

Klik om te vergroten...

waarom kan iemand dan pas verlicht zijn als hij zich volledig kan losmaken van verlangen? kan iemand die zijn problemen kan relatieveren en over het algemeen gelukkig is met zijn leven dan niet passen in uw definitie van "verlicht" zijn?
ik bedoel daarmee niet dat ik in die definitie pas, want ik faal ook vaak te relatieveren wanneer ik dit wel zou moeten doen
problemen horen nu eenmaal bij onze maatschappij en volgens mij kan niemand een probleemloos leven leiden maar dient die persoon gewoon zijn problemen te kunnen relatieveren

cura zei:

als je geen hoogtes en diepten hebt kan je toch een hoogte niet definieren? dan spreek je toch gewoon van een rechte lijn?
ik kan niet anders dan denken dat je de dieptes nodig hebt om de hoogtes volledig te kunnen apprecieren, een mens moet kunnen vergelijken om een mening te kunnen hebben over iets

Klik om te vergroten...

misschien bestaat er alleen maar een rechte lijn en zijn hoogtes en laagtes slecht aanwezig in de fantasie?
hoogtes en laagtes zijn (volgens mij) denkbeeldige lijnen die bepalen waar bevrediging begint en waar het eindigt.
wanneer je de de denkbeeldige lijnen wegneemt, dan schiet er alleen maar bevrediging over.

zonder laagtes, kunnen er geen hoogtes zijn.
dus je hebt wel een punt dat het dan precies gaat lijken alsof alles in een rechte lijn is.
maar dat is daarom niet minder bevredigend...

wanneer je voelt dat je gauw gaat klaarkomen, dan lijkt het precies alsof het genot een stijgende lijn volgt.
maar wanneer je aan het klaarkomen bent, dan verdwijn jij samen met de wereld.
er is geen sprake meer van hoogtes en laagtes, er bestaat alleen maar "een rechte lijn" van bevrediging.

je kan het hiermee vergelijken.
wanneer je verlicht bent (en dus "in de hemel" of in "het nirvana" leeft),
is er geen sprake meer van hoog en laag... want deze bestaan alleen in de verbeelding.
er is alleen maar dat wat is... en dat is onconditioneel geluk.

yin & yang bestaan alleen in gedachten.
wanneer je de gedachten overstijgt (of doorziet ) merk je dat yin & yang eigelijk één geheel vormen en ze in essentie eigelijk gelijk zijn.
en die essentie is god, onconditionele liefde, onconditioneel geluk, verlichting, de echte zelf... hoe je het ook noemt.

volgens mij is het maar goed ook dat orgasmes, de smaak van een lekkere maaltijd/snack, etc. niet lang duurt
en dat het leven grotendeels bestaat uit verlangen en maar een klein deel uit bevrediging
want als je constant uw favoriete snack gaat eten ga je dit uiteindelijk beu worden, das gewoon een feit :/

Klik om te vergroten...

wanneer je volledigt bevredigt bent tijdens een orgasme,
zijn er geen gedachten meer. er is géén IK en geen WERELD.
omdat er geen IK is, is er dus ook niemand om iets beu te worden.
er is alleen maar bevrediging

waarom kan iemand dan pas verlicht zijn als hij zich volledig kan losmaken van verlangen? kan iemand die zijn problemen kan relatieveren en over het algemeen gelukkig is met zijn leven dan niet passen in uw definitie van "verlicht" zijn?

Klik om te vergroten...

zoals ik zei iedereen is in zekere zin wel verlicht (a.k.a. "gelukkig")
misschien dat het verschilt van dag tot dag en situatie tot situatie.

maar pas wanneer je bewust word, dat geluk is wie je zelf bent...
dan snap je dat geen enkele droom en geen enkel genot u gelukkig kan maken,
en geen enkele nachtmerrie uw geluk kan afpakken.

omdat geluk niet afhankelijk is van hoogtes of laagtes,
maar een constante is die altijd aanwezig is.

Parnakra zei:

Smurfen zijn natuurlijk ook een integraal deel van de menselijke geschiedenis en komen al duizenden jaren in verschillende culturen en maatschappijen voor.

Klik om te vergroten...

En toverheksen, vampieren, weerwolven, elfjes, kobolden, reuzen, cyclopen, hyppogriefen, eenhoorns, de trol onder de brug, ... dan?

Net zoals God hebben we er ook ni echt veel van gezien, maar de verhalen gaan wel enkele jaartjes mee.


Dat er geen bewijs is voor "God bestaat niet" is geen bewijs dat'm wel bestaat. Zo kan ik ook absoluut alles wat ik wil wijsmaken argumenteren.

Bewijs anders eens dat ik toevallig niet de schepper van de wereld ben. Same thing, even geloofwaardig.

GMotha zei:

En toverheksen, vampieren, weerwolven, elfjes, kobolden, reuzen, cyclopen, hyppogriefen, eenhoorns, de trol onder de brug, ... dan?

Net zoals God hebben we er ook ni echt veel van gezien, maar de verhalen gaan wel enkele jaartjes mee.


Dat er geen bewijs is voor "God bestaat niet" is geen bewijs dat'm wel bestaat. Zo kan ik ook absoluut alles wat ik wil wijsmaken argumenteren.

Bewijs anders eens dat ik toevallig niet de schepper van de wereld ben. Same thing, even geloofwaardig.

Klik om te vergroten...

Je snapt het niet.

Ik beweer niet dat de onmogelijkheid om z'n niet-bestaan te bewijzen meteen een bewijs is dat hij bestaat. Dat is wat geloven doen. (en eigenlijk ook wat atheïsten doen, maar dan in omgekeerde zin)

Agnosticisme is de enige correcte denkwijze.

wat is dat nu weer?

Ik geloof ook niet..
Totaal niet!

Het enige wat diene van hierboven doet is de goeie van hier naar boven laten gaan en laat de rest maar vrij rondlopen...
Ben ik totaal niet mee akkoord..
Maar ik respecteer de anderen die wel geloven natuurlijk

Parnakra zei:

Agnosticisme is de enige correcte denkwijze.

Klik om te vergroten...

Dit is 1 van de grootste verkeerde denkwijzen: denken dat de eigen denkwijze de juiste is, terwijl je dat nooit kan bewijzen. ( wat is er fout aan " 1 + 4 = 14' of het woord "Retshenkodjcheejn" ? Tuurlijk zijn volgens de gangbare logica die 2 entiteiten "fout" , maar je kan nooit bewijzen dat ze volgens een soort algemene logica of zelfs on-logica fout/juist/relevant/irrelevant zijn.)

De overtuiging dat het rationeel/logisch denken de levensfilosofie het beste zou dicteren, is 1 van de grootste plakjes quatsch die ooit uitgevonden is.

Het geloof blijft voor mij altijd bij het sacrale, het overstijgende, het buitenmenselijke. Vanaf je zegt dat je je geloof kan vatten, en tot in het detail kan bewijzen; ben je echt aan het afdwalen van hetgeen het geloof toe dient. (de overtuiging dat er "iets" of "iemand" of "ergens" meer is dan je kan vatten.)

Dit is trouwens GEEN persoonlijke aanval tegen jou parnakra; ik uit enkel maar m'n minachting tegenover de arrogantie van je denkwijze.

Parnakra zei:

Agnosticisme is de enige correcte denkwijze.

Klik om te vergroten...

Dus een agnost zou de mogelijkheid van het bestaan der weerwolven, elfjes, vampieren en de trol onder de brug accepteren?

Hmgrwngd zei:

En m'n dagen waren eigenlijk allesbehalve eentonig. Nu ik terug de meer westerse, materialistische gang van leven heb opgenomen (drang naar muziek, seks, dope, geld, etc) voel ik dat m'n leven redelijk hard en somber is.

Klik om te vergroten...

Waarom doe je dan niet zoals vroeger?

Democracy02: verlang jij nooit? En verlang je niet naar 'niet verlangen'? Als je nergens naar verlangt, dan voer je toch niks uit? Waar vul je de dagen dan mee?

Hmgrwngd zei:

Dit is 1 van de grootste verkeerde denkwijzen: denken dat de eigen denkwijze de juiste is, terwijl je dat nooit kan bewijzen. ( wat is er fout aan " 1 + 4 = 14' of het woord "Retshenkodjcheejn" ? Tuurlijk zijn volgens de gangbare logica die 2 entiteiten "fout" , maar je kan nooit bewijzen dat ze volgens een soort algemene logica of zelfs on-logica fout/juist/relevant/irrelevant zijn.)

De overtuiging dat het rationeel/logisch denken de levensfilosofie het beste zou dicteren, is 1 van de grootste plakjes quatsch die ooit uitgevonden is.

Het geloof blijft voor mij altijd bij het sacrale, het overstijgende, het buitenmenselijke. Vanaf je zegt dat je je geloof kan vatten, en tot in het detail kan bewijzen; ben je echt aan het afdwalen van hetgeen het geloof toe dient. (de overtuiging dat er "iets" of "iemand" of "ergens" meer is dan je kan vatten.)

Dit is trouwens GEEN persoonlijke aanval tegen jou parnakra; ik uit enkel maar m'n minachting tegenover de arrogantie van je denkwijze.

Klik om te vergroten...

Misschien heb ik die conclusie inderdaad iets te veel als feit voorgesteld, maar wat ik dus bedoelde was dat, imo, de enige correcte gevolgstrekking na inzage van alle voorwaarden en gegevens omtrent religie; agnosticisme is.

GMotha zei:

Dus een agnost zou de mogelijkheid van het bestaan der weerwolven, elfjes, vampieren en de trol onder de brug accepteren?

Klik om te vergroten...

Neen. En dat om redenen die ik vroeger al aangehaald heb. (zelfs nog in deze thread, lees gerust mijn vorige posts nog eens na)