Tha_nOn
Legacy Member
Five-seveN zei:Leg mij eens uit hoe je als volwassene een kind oplost dat contant in uw ballen wil slaan en al 3x vastgehad hebt om te zeggen stop daar mee. Terwijl de ouders er naast staan nota bene.
Dan spreekt ge zijn ouders aan? (maar amai, gelle kent duidelijk de meest marginale mensen).
In uw eigen huis: steek hem in afzondering, pak iets weg wat hij wou (mocht hij film zien later? pech, was hij chips aant fretten? jammer).
En soms wil het al wel nekeer helpen om te vragen waarom hij denkt dat dat leuk is om te doen en of hij het leuk zou vinden als iemand anders dat bij hem zou doen.
Ik zeg niet dat het soms niet moeilijk is hé. Mijn neefke blokkeerde volledig toen hij jonger was. Daar viel niets mee aan te vangen én die kon het bloed vanonder uw nagels halen (liegen, bedreigen). Op een bepaald punt moest ik dan ook 'fuck it' zeggen en mijn zus erbij halen. Dat is òòk een oplossing hé.
Suphafly zei:Als een kind zich misdraagt door andere mensen pijn te doen, en de ouders grijpen niet in, en je waarschuwt het kind voldoende, en hij weet van geen ophouden, dan is een tik gerechtvaardigd in mijn ogen.
"wie niet luisteren wil, moet voelen" zeiden mijn ouders vroeger
heb nog nooit problemen gehad met de kinderen van mijn vrienden.
mss maak ik ze zelf soms eerst te wild, en ben ik mij er niet voldoende van bewust als niet ouder, dat kinderen niet zo vlot de knop omdraaien om te stoppen.
ja, dat zeiden ze vroeger. En alles van vroeger is heilig? Ge kunt een kind ook op een andere manier straffen en zoals ik al zei: straffen laat ge over aan de ouders (of ge doet het op een manier waarvan ge weet dat het goedgekeurd is door de ouders)
Nu, ik zal nooit afkeurend reageren als iemand die ik ken een tik gegeven heeft aan mijn kind nadat die hem doelbewust pijn bleef doen (een tik hé, gene slag rond zijn oren). Maar dat zou dan wel vré uitzonderlijk moeten gebeuren.
ivm uw laatste zin: dat is soms wel een probleem waar volwassenen zich niet altijd bewust van zijn. Wild spelen is tof, maar ge moet duidelijke signalen geven aan een kind wanneer hij te wild aant worden is en tijd geven om te kalmeren (en helpen kalmeren door afleiden)


