Bram Lacor zei:
Om toch nog is iets over het onderwerp van zaken te praten. 1% van 6miljard mensen zijn 60miljoen mensen, wat eigenlijk toch wel belachelijk weinig is voor 40% van de rijkdom te bezitten. De CEO van bedrijven bv verdienen in mijn ogen een pak teveel voor wat ze werkelijk doen. Een goed idee lijkt me dat naarmate het loon van de CEO hoger wordt de lonen van de arbeiders mee stijgen. Ik las onlangs de bedragen in de standaard en sommige waren toch echt wel schandalig hoog(enkel bel 20). Maar enkele bedrijven gaven een (goede) uitleg voor de reden van die hoge lonen, sommigen weigerde zelfs uitleg te geven en andere gaven één of andere niets zeggende verklaring. Zoiets kan dan naar mijn mening toch beter, maarja ik ben ook geen econoom misschien bezie ik alles wat te simplistisch
1.
Hoe groter het bedrijf is, hoe zwaarder/complexer/moeilijker/intenser... het wordt om het te leiden. (er zijn natuurlijk andere factoren die ook spelen)
En natuurlijk, hoe moeilijker iets is, hoe minder mensen het kunnen.
2.
Men heeft het liefst mensen die veel waarde hechten aan materiële rijkdom.
Daarvan kan een groot bedrijf best wat missen, maar zo'n bedrijf kan geen extra verlofdagen geven, flexibele uren ofzo aan die mensen.
3.
Het principe van marginaal nut en de trade-off tussen geld en vrije tijd:
Als je 24h/24 niets doet, dan ga je algauw eens bereid zijn een uurtje daarvan op te geven voor extra loon. 2 uurtjes, jazeker. Maar als je na je 12e uur ook je 13e uur prijs gaat geven, dan ga je daar toch al een pak meer voor willen. Je hebt intussen al een mooi inkomen, je zou best wel eens wat tijd willen in de plaats. En zo kan je je wel al helemaal inbeelden dat als gij bijna opstaat en gaat slapen met een bedrijf, constant beschikbaar moet zijn voor het geval dat, heen en weer moet reizen voor allerhande ontmoetingen, dat er dus maar heel weinig tijd voor jezelf overschiet. Die uren die je zo hebt opgeofferd zijn dan ook serieus betaald om je zo ver te krijgen.
(voor mensen die vergelijkingen willen trekken met arbeiders die 12-14h kloppen per dag: die gaat niet op. In de plaats van u extra te betalen voor die uren dat gij extra opoffert, kunnen ze even goed een extra man in dienst nemen. Een extra CEO voor een bel20 bedrijf daarentegen...)
4.
De grote verantwoordelijkheid die bij u ligt.
De beslissingen van de CEO hebben vaak verregaande gevolgen voor het hele bedrijf en een serieus eind in de toekomst. Zijn acties hebben een enorme rijkwijdte. Dat is een serieuze last om te dragen. (merk ook op dat de grote potentiële toegevoegde waarde een gevolg hier van is)
(coilie, mocht ge afkomen

, ja uw acties hebben ook gevolgen voor anderen, maar ik durf er mijn hoed om te verwedden - misschien omdat ik er geen heb

- dat gij of moet oordelen volgens u opgelegde criteria, of dat ge een standaard procedure hebt of dat ge een overste hebt die nog boven u staat

)
5.
Stimuleren, je moet het juiste verloningspakket zoeken, dat de neus van de CEO in dezelfde richting krijgt als van de aandeelhouders. Opties zijn hier een leuk ding.
Dit is echter allemaal heel complex, want de CEO zou kunnen kiezen voor een korte boost om dan te cashen. (maar eer ge zo hoog raakt, hebt ge normaal al bewezen dat ge beter zijt dan dat, maar dat sluit natuurlijk niets uit, er zijn zo'n gevallen)
6.
Wetgeving. Ik weet niet hoe het zit hier, maar in de VS is de CEO direct verantwoordelijk voor de boekhouding. En boekhoudfouten kunnen daar nogal snel naar betichtingen van fraude leiden. En veroordeling van fraude leidt nogal eens naar de gevangenis.

(en torenhoge advocatenkosten

)
Dus als CEO draag je de risico's van een mogelijke rekenfout van uw boekhouders en die zijn niet licht (maar hopelijk ook niet groot).
7.
Verdeeldheid van het kapitaal. Dit kom je tegen in grote bedrijven, maar echter niet altijd. Zo heeft KBC een eigen groep (ben naam vergeten) die eigenlijk niet meer is dan een grote participatie in het kapitaal van KBC. Zodanig dat er een stevige controlegroep is op de activiteiten.
Maar Fortis bvb, daar heeft de grootste aandeelhouder (als ik me niet vergis), Ping An nog geen 5% (als ik me wederom niet vergis

) van de aandelen in handen. Als je kapitaal zo gespreid is, en niet in handen is van bepaalde groepen die actief controle houden op bedrijven waar ze participaties (aandelen) in hebben, dan staan de aandeelhouders zwak en het dagelijks bestuur sterk. En aangezien die zelf de zaken opstellen voor de aandeelhoudersvergaderingen, inclusief voorstellen omtrent hun loon

p) hebben die zo wat speling.

(maar die is niet onbeperkt! zo'n verspreid kapitaal is makkelijk op te kopen via een publiek bod op uitstaande aandelen. als er een kapitaalkrachtige groep inefficiënt en te duur bestuur opmerkt, dan zouden die wel eens de boel vijandig kunnen pogen over te nemen en orde op zaken stellen om zo meerwaarde te creëren. En in de BEL20 is technisch gezien elk bedrijf overneembaar)
8.
Agency problemen. De CEO zijn belangen zijn niet altijd de belangen van het bedrijf.

Bijvoorbeeld overnames. Zijn die wel altijd nuttig? Waarschijnlijk niet. (valt het op dat de overnemer zijn beurskoers meestal niet echt omhoog gaat wanneer ze overnamepogingen aankondigen?

) Waarom gebeuren de minder goede ook? Omdat zo het bedrijf groeit en een groter bedrijf is een excuus voor meer loon. (zie maar naar de motivatie voor de loonstijging van Votron, niet dat ik ga beweren dat dat een slechte overname is, daar laat ik me niet over uit atm.

, wil gewoon tonen dat het in praktijk als reden wordt aangehaald.) Ook prestige en revanchegevoelens spelen mee in die wereld. (zie naar ABN amro, die volop gepoogd hebben door barclays overgenomen te worden, zelfs wanneer santander, RBS en fortis veel meer boden - wat dus in het belang van de aandeelhouders was - het bestuur van ABN amro zou in het verleden dingen geprobeerd hebben in trent van overname van Fortis, dit was dus wel nederlaag.

(van wat ik las in trends

))
Er zijn dus een aantal goede redenen voor zo'n lonen.
Er zijn een paar factoren (wel in feite 1, de twee laatste zijn beiden min of meer agency theorie) die wat minder nobel zijn en die zijn gelinkt aan de machtsverhouding aandeelhouders <-> bestuur.
In de praktijk wegen de goede motivaties geloof ik wel veel zwaarder door, aangezien de sterke de zwakke nogal eens durven opslokken.

(en 1 van de recente slokkoppen had nochtans de elementen in huis voor de slechte redenen te kunen terugvinden)