Bram Lacor zei:
Je hebt inderdaad wel zeer geldige punten; mijn moeder staat ook best hoog aan de top en werkt inderdaad veel langer als 8uur per dag. Ook de risico's verbonden aan die hoge functie, geven inderdaad een verklaring voor de hoge lonen.
Al bij al blijf ik er bij dat er een grens moet worden getrokken, niet alleen in de bedrijfswereld ook in de sport. Er zijn mensen die op een jaar genoeg verdienen om nooit meer te moeten gaan werken.
Als je grenzen zet (opwaarts), dan creër je tekorten.
Stel de markt voor knikkers.

90% van de mensen wil er wel 50 cent/stuk voor geven.
Maar slechts 10% van de verkopers (laten we even aannemen dat er even veel verkopers zijn en dat ze allemaal 1 knikker verkopen, dit om de cijfers eenvoudig te houden.

) wil aan zo'n prijs verkopen.
Tja, wat zal er gebeuren, die 90% springt op die 10%.
Om de andere de loef af te zijn, gaan ze er meer voor geven.
Bvb 60% wil er wel een 75 cent voor geven en doen dat ook, in de hoop de andere kopers te overtreffen.
Maar voor die hogere prijs zullen er ook al meer verkopers bereid zijn daadwerkelijk te verkopen.
Voor die prijs wil er 30% van de verkopers wel tot een deal overgaan.
Hetzelfde herhaalt zich, zeg eens dat er nu nog 45% overschiet die 95 cent biedt. Voor dit bedrag zien al 38% van de verkopers het zitten om te verkopen.
Nu is er nog 40% die overschiet, die er wel een euro voor over hebben.
Voor dat bedrag ziet 40% van de verkopers het wel zitten om te verkopen.
Dit zal dus de prijs worden, want iedereen die wenst te verkopen en iedereen die wenst te kopen kan dat doen aan die prijs en zal altijd een tegenpartij vinden.
Nu zie je ook wel wat er gebeurt als je zou zeggen dat bvb de maximumprijs 75 cent moet zijn.
60% mensen wil kopen aan die prijs en slechts 30% verkopen.
Hoe wordt dan bepaald wie het krijgt? Wel, dan krijg je wat je had in de sovietunie, hebt in zimbabwe en wat venezuela te wachten staat: tekorten en rijen.
Voor we de boel doortrekken naar het loon van CEO's, eerst eens bekijken waarom sommigen overbieden en sommigen niet.
Dat heeft allemaal te maken met de waarde die men er aan hecht.
Voor sommigen was die knikker echt maar 30 cent waard.
Dat betekent dat ze met 31 cent iets hadden kunnen kopen dat op zijn minst 1/30 meer waarde voor hen heeft dan die knikker. Voor een persoon zijn die criteria... persoonlijk.
In het geval van een bedrijf is dat een afweging van kosten en opbrengsten.
Ze kunnen met die knikker een product (visbokaaldecoratie ofzo.

) maken die ze kunnen verkopen aan 3 euro, hadden ze er die knikker niet in verwerkt, dan was het niet zo mooi geweest en konden ze het maar aan de man krijgen voor bvb 2 euro 20.
Dat bedrijf zal dus niet meer bereid zijn te geven dan 80 cent.
Een ander bedrijf verwerkt het in feesthoeden (ja ik verzin dit ter plaatse.

).
Die verkopen ze voor 7 euro 50.
Zonder die knikker was de hoed minder grappig en zouden ze hun productie maar verkocht krijgen aan 6 euro. Zij kunnen dus tot 1 euro 50 bieden voor die knikker.
Het komt er dus op neer dat als er moet gekozen worden wie iets krijgt, het degene zijn die er het meest waarde mee kunnen creëren die het zullen bemachtigen. Daarom is het prijsmechanisme zo fantastisch, het zorgt ervoor dat goederen altijd het eerst raken waar ze het best gebruikt zullen worden.
Nu trekken we dit door naar CEO's.
Hetzelfde geldt hier, er is een bepaalde vraag naar bedrijfsleiders.
En er is een bepaald aanbod.
De CEO's zijn hier dus de knikkers.

Wel 2 verschillen:
1. bij de knikkers waren alle knikkers hetzelfde, hier is er nog een verschil onderling in kwaliteit.
2. CEO's zijn mensen en hebben zelfbeschikking (in tegenstelling tot de knikkers)
Met vrije prijzen gaan bedrijven dus tegen elkaar opbieden (opbieden, want er zijn meer bedrijven die een topCEO willen dan dat er topCEO's zijn

), tot er een prijs vastligt. Natuurlijk zal je nog interne variaties krijgen, want met sommige CEO's kan je nog meer extra waarde bekomen dan anderen, voor zo eentje kan je dus wat hoger gaan in opbieden.
Wat zal hier gebeuren als je een topbedrag oplegt dat mag betaald worden?
Laten we eens veronderstellen dat we de totale waarde van hun vergoedingen kunnen perfect inschatten. En dat we de grens leggen op het gemiddelde van de 10e en de 11e best verdienende van de BEL20. (ook weer gewoon voor dit voorbeeld, want ik denk niet dat mensen over zo'n ruime vergoedingen zitten te denken hier als grens)
Wat zou gebeuren?
Plots kan je en Votron krijgen aan een bedrag dat voorheen er maar eentje kon opbrengen (Fortis is bij mijn weten de grootste, waardoor het loon relatief het kleinste deel van de kosten uitmaakt en zijn goede beslissingen - het zullen wel goede zijn meestal - het meest impact hebben

), dus nu zijn er plots 10 die het kunnen opbrengen dat bedrag.
Maar wie zal hem krijgen? De waarde die Votron bij hen kan bijbrengen speelt geen rol meer. Het kan best zijn dat hij bij de slechtste van de 10 belandt. Maw er treedt inefficiëntie op.
Nu, als we er van uit gaan dat het homo economicussen zijn, dan zullen ze zelfs kiezen voor de kleinste. Waarom? Ze krijgen hetzelfde loon als bij de grootste en ze moeten er het minst voor doen (het minst van bij de 10 mogelijke posten he), minder druk op hen, mogelijks beetje meer tijd voor henzelf etc.
Als we dan nu de laatste abstractie wegdoen die er impiciet was, een gesloten systeem, dan krijgen we nog een ander beeld: in België een grens op de lonen? Hazo, ah kijk eens aan, citibank heeft een schone post in de VS, Barclays heeft zijn CEO buiten gekegeld na de afgang met het ABNamro gedoe en die zien mij wel zitten (fictieve zaken he, het zijn maar voorbeelden) en die bieden meer dan hier! Koffers gepakt en weg, hup! (die van de VS, UK... kunnen meer bieden, zij hebben geen zo'n limieten)
Maw, uw meest getalenteerde bedrijfsleiders zijn gaan vliegen naar het buitenland.
Maximumlonen? Nee bedankt.
ps: wat de sport doet, kan mij niet schelen: dat zijn organisaties op zich (bij mijn weten

) en hoe die de zaken intern willen regelen is hun zaak.
*edit*
vergeten te zeggen:
die 40% die daar verkoopt aan een euro, waarom doen die dat.
Omdat ze er zelf geen 1 euro aan waarde mee kunnen creëren.
Merk dus op hoe beide partijen bij de transacties winnen.
