Wat is hetgeen dat jij daaruit meeneemt? Dat het oké is dat de Franstalige partijen veto's stellen wie de N-VA wél of niet zou mogen nomineren als vice-premier in een échte noodregering, terwijl partijen doorgaans zelf beslissen wie zij als minister aanduiden? Daar waar diezelfde Franstalige partijen blijkbaar voor zaken die wél een democratische meerderheid vereisen niet kunnen nalaten Khattabi wel tot driemaal toe voor te dragen als rechter in het grondwettelijk hof?
Of dat Theo Francken ongelijk heeft dat de huidige minderheidsregering een democratische draak is die één géén meerderheid vertegenwoordigt in de Kamer en nog véél minder in Vlaanderen, en dat een noodregering die dat wél zou doen door Franstaligen is afgeblokt uit politieke spelletjes en woordbreuk vanwege de P.S. - zie andere artikels - en door machtswellust van de M.R.? Want zo kunnen die laatsten blijkbaar nog meer postjes vasthouden: niet alleen meer ministers dan dat ze in een echte noodregering zouden hebben, maar ook de premier (Wilmes) én de eurocommissaris (Reyders).
Ik zit normaal gezien nooit op Twitter, maar ben naar aanleiding van dit artikel eens gaan kijken bij Theo Francken. Met zijn toon ben ik het niet altijd eens, maar hij heeft toch verdomd wel vaak gelijk, lees deze rekensom er maar eens op na:
https://twitter.com/FranckenTheo/status/1239899004336574467
Deze noodregering is een grap en een flagrante teken van een absoluut gebrek aan respect in het zuiden van het land ten opzichte van het noorden. Het postjespakken en cliëntelisme van de M.R. trekt zich blijkbaar zelfs door in de crisisfinanciering die Europa omwille van het corona-virus aan België zou toekennen: 2/3 voor Wallonië ondanks dat de meeste slachtoffers voorlopig in Vlaanderen vallen? Il faut le faire.
Als jij werkelijk gelooft dat er een ander resultaat was geweest als er tweet van Francken waar in dat artikel van Le Vif sprake van is er niet was geweest, dan ben je een dwaas.