Hiapoe zei:
je legt me heel veel dingen in de mond die ik niet gezegd of bedoeld heb... zal wel deels aan mezelf liggen, vermoed ik, maar is wel heel erg vermoeiend...
Dat was niet de bedoeling, maar je begrijpt hopelijk wel dat door sommige van je stellingen, het wel zo overkwam.
1) Ik beweer ZEKER NIET dat het huidige systeem perfect is. Ik stel alleen vast dat macro-historisch gezien we hier in het Westen (pak België ter voorbeeld) de laatste 50 a 70 jaar nog nooit zoveel welvaart en gelijkheid van welvaart gekend hebben in de ganse geschiedenis van de mensheid. Ik blijf iedereen uitdagen om een periode te vinden in de geschiedenis van de mensheid waar meer welvaart was én een even gelijke verdeling.
Nee, de gelijkheid is niet absoluut (iedereen 100% gelijk), maar dat kan in mijn opinie ook niet, want dan zijn we geen mensen meer, maar robotten.
Maar in mijn opinie leven we in een tijd waar de balans tamelijk perfect is.
ja er is nog armoede, ja er zijn superrijken, maar nog nooit zijn er zo weinig armen geweest ten opzichte van zo weinig superrijken. De overgrote meerderheid in onze maatschappij en socio-economisch model leeft een super luxueus en welvarend leven.
Ik wil dat niet verliezen en zou dus dit socio-economische model graag op lange termijn houdbaar houden.
In zekere sin ben ik dus een conservatieve socialist! Ik wil ons model, dat laat ons eerlijk wezen in België heel erg socialistisch is, behouden en uitdiepen zodat het op lange termijn houdbaar is. En dit betekent (voor sommigen misschien paradoxaal genoeg) dat we maatregelen moeten nemen om het betaalbaar te houden, anders stort het binnen hier en afzienbare tijd hélemaal in elkaar als een pudding! Je kan niet blijven lenen om het social model in stand te houden. Op een bepaald moment moet je durven toegeven: OK, we hebben een prachtig model, maar het is momenteel te duur. Laat ons het model behouden, maar er iets structureler en met lange termijn houdbaarheid mee omgaan.
1) De balans is verre van perfect, we hebben de afgelopen 70 jaar misschien wel onherstelbare schade aangericht maar beseffen het gewoon nog niet. Er zijn talloze voorbeelden die je zou kunnen aanhalen waardoor de sluipende achteruitgang van ons leefmilieu duidelijk wordt. Ik heb bijvoorbeeld een smartphone, een wonderbaarlijk toestel waar mijn grootouders niet over beschikten, maar als ik morgen naar dezelfde markt ga waar mijn grootouders vroeger 's woensdags vis gingen kopen, en ik koop een kabeljauw, dan is die de helft kleiner. Het klimaat verandert, maar doordat vele mensen alleen het weer zien, liggen we daar niet wakker van.
Wat welvaar en gelijkheid betreft heb je zeker gelijk tenminste tot de jaren 80-90 ongeveer (de ongelijkheid neemt de laatste decennia echter terug toe), maar tenzij we de technologische vooruitgang die we de afgelopen halve eeuw hebben verworven, kunnen inzetten om ook tot een groenere samenleving te komen, zal onze vooruitgang een zeer vergiftigd geschenk blijken geweest te zijn.
Wat ongelijkheid betreft, en dat is wel een meer ideologische dan feitelijke stelling: ik ben ook geen advocaat van absolute gelijkheid, maar zeker zolang er armoede is, kan het wat mij betreft niet dat anderen, zeker de "superrijken" - vandaag weer in het nieuws met de "top"voetballers - via allerhande achterpoortjes de dans ontspringen. Ook lijkt de manier waarop bepaalde jobs tegenwoordig naar waarde worden geschat, wat mij betreft nefast voor de toekomst van onze samenleving.
Ik zie mezelf ook eerder als een conservatieve socialist, maar dan wel één met oog voor ecologie en rechtvaardigheid. Iemand met veelgevraagde of unieke vaardigheden mag gerust (veel) meer verdienen. Een CEO van een bedrijf mag wat mij betreft gerust honderden keren meer verdienen dan dat een arbeider in zijn bedrijf dat doet, maar hij "mag" dan ook wel aan dezelfde belastingtarieven onderworpen zijn en niet via allerhande aandelenconstructies uiteindelijk zelfs minder belastingen betalen dan diezelfde arbeider, een hyperbool natuurlijk, maar je begrijpt wellicht wel wat ik ermee bedoel.
2) ivm onderwijs: mijn beide ouders zijn leerkrachten in middelbaar onderwijs. Ik heb zelf mijn GPB-cursus begonnen, want wou zelf leerkracht worden (door omstandigheden ben ik in de privé terechtgekomen), mijn nonkel en tante zijn leerkrachten in het middelbaar. Ik heb een heel goed beeld van onderwijs en hoor de leerkrachten zélf aan het woord over deze onderwerpen en niet de ministers of beleidsmakers die nog nooit voor een klas gestaan hebben en dus niet weten waarover ze spreken.
Leerkrachten zijn ook 'maar' mensen en dat zijn niet allemaal mensen die de skills hebben om zoals jij zegt iedereen te differentiëren etc..
2) Ik sta zelf sinds kort ook in het onderwijs (na eerst één jaar in de privésector te hebben gewerkt) en ik durf gerust toegeven dat ik differentiëren zelf inderdaad ook niet altijd gemakkelijk vind, want soms is de basis uitgelegd krijgen al moeilijk genoeg op zich, maar op andere momenten is het dan wel weer zo eenvoudig om gewoon verschillende sets van oefeningen te voorzien voor verschillende groepjes leerlingen binnen je klas. Ik denk dat de meeste leerkrachten wel de skills hebben voor dit laaste, maar dat velen de tijd eenvoudigweg ontbreekt. Als je zoals ik nog geen gezin of kinderen hebt, kan ik natuurlijk iets meer tijd in mijn werk stoppen.
En ik wist dat je me ging pakken op het woord "zwakke" leerling. Ik weet dat het politiek incorrect is om het taboe aan te halen dat er kinderen zijn die sneller weg zijn met leerstof dan andere. En uiteraard zullen die andere talenten hebben! Ik pleit er dus voor om die kinderen geen theoretische toestanden voor te schotelen, maar op hun talenten te focussen.
Troost je, ik ben geen fan van politieke correctheid, er zijn nu éénmaal "zwakke" leerlingen - en genoeg andere leerkrachten die zonder schroom dit woord in de mond nemen - maar zoals je zegt hebben die andere talenten. Ik kan overigens ook wel een aantal cursussen/studierichtingen bedenken waarin ik zelf een zwakke leerling zou zijn o.w.v. onvoldoende interesse/talent/intelligentie ervoor, dus dat is ook zeker niets om je over te schamen.
Ik wou jou daar ook zeker niet op pakken, maar gewoon erop wijzen dat leerlingen die in de klas "zwak" lijken te zijn tijdens de eigenlijke lessen, daarom niet altijd zwak presteren wanneer het op testen/overhoringen aankomt, eenvoudigweg omdat zoals ik zei, ze het nodig hebben om de leerstof thuis eerst een keer te verwerken. Daar kan je dan als leerkracht best niet op wachten tijdens de les natuurlijk, want dat is "vergeefse" moeite. In de praktijk passen de leerkrachten hun tempo dan ook niet echt aan aan de zwakste leerlingen, maar aan dat van het leeuwendeel van de klas. Waar je wel een punt hebt, is dat dit voor de "beste" leerlingen soms inderdaad nog steeds te traag kan zijn.
Wat we in deze discussie wel niet mogen vergeten is dat naast zwakke leerlingen er ook nog wel nog steeds redelijk wat leerlingen zijn die het wél kunnen maar eenvoudigweg niet hard genoeg hun best doen (ook in het middelbaar mag je een zekere inspanning verwachten), en dat is hun eigen verantwoordelijkheid, niet die van de leerkracht.
3) Dat dit meer geld kost, kan best zijn. Maar ik dacht dat de meeste idealistische socialisten toch de stelling aanhangen dat onderwijs vooral goed moet zijn en geld en kosten op een tweede plaats komen. Als er iets is waar ik het met socialisten eens ben, dan is het dat wel.
3) Geld en kosten: hier blijf ik een beetje verward achter na het lezen van je argument. Ja, goed onderwijs primeert en dat mag dus wat geld kosten, maar je kan toch niet ontkennen dat als je op bepaalde punten gaat besparen in het onderwijs, dat dit nefast wordt voor de kwaliteit? Let wel, ik ben waarschijnlijk een stuk rechtser dan de gemiddelde socialist, ik begrijp best dat het betaalbaar moet blijven, alleen zou ik eerst op héél wat andere plaatsen besparen (dubbele onderwijskoepels, godsdienstlessen hervormen, échte verspilling in het hoger onderwijs, etc.)
Om nog maar te zwijgen van het feit dat de huidige regering wel eens de deuren van het onderwijs voor startende leerkrachten voor een aantal jaren figuurlijk zou gaan kunnen dicht gooien, wat toegegeven deels een egoïstisch argument is aangezien ik zelf een starter ben, en ook geen 100% eerlijk argument omdat oude leerkrachten zeker geen slechtere leerkrachten zijn - integendeel -, maar toch: dat extra uur lesgeven en de bijbehorende werklast, zal de kwaliteit niet ten goede komen (natuurlijk zijn de onderwijskoepels en professoren er voorstander van, want zo wordt er natuurlijk niet aan hun geldverspilling geraakt). Bovendien heeft elke hervorming de afgelopen jaren heeft het leerkrachtenberoep schijnbaar onaantrekkelijker en moeilijker gemaakt voor nieuwe leerkrachten. Vervangingspool? weg. Mentoren voor startende leerkrachten? weg.