GTM zei:
Anarchie heeft hier niks mee te maken, de staat heeft nu eenmaal een
monopolie op geweld.
Je best wat beter informeren.
Toch wel. De auteur claimt dat de staat haar macht via geweld laat voelen door regeltjes op te leggen. Streven naar anarchie (anarchisch en anarchistisch, dat is zonder een staat en zonder een gewelds(monopolie)) is daar de tegenhanger van. de auteur bleek nogal tegen die idee van regeltjes te zijn. Want (en dat is dus niet enkel het rookverbod) zo'n regeltjes die tegen bepaalde mensen hun vrije wil ingaat komt continu voor. Een beetje consequent zijn mag wel. Uiteraard overdreef ik om een punt te maken.
Solide zei:
Ge kunt kiezen niet op café te gaan? Ik zie geen agent u een boete geven als gij niet in de rook gaat zitten. Alsof naar een café gaan iets is wat absoluut niet te vermijden is.
Ik ben dat argument beu, no offense. Ik vind dat dus helemaal niet erg om op café te gaan met mijn maten en in de rook te hangen. Maar ik vind het veel beter als er niet wordt gerookt. Ik kies er niet voor om niet op café te gaan gewoon omdat er gerookt wordt. Ik wil mij gewoon amuseren. Dus omdat rokers ongezond willen doen moeten wij het maar afbollen...
Ik heb er al die jaren nooit problemen van gemaakt als men rookte op café. Nu het andersom is kan men dat niet verkroppen.
nite zei:
Ik pleit niet tegen geweld als het gebruikt wordt om moordenaars te straffen. Wel als het gebruikt wordt om mensen hun wil op te leggen aan een café.
Zoals hierboven: regeltjes (uw definitie van geweld is wel wat breed moet ik zeggen, maar goed) die tegen de wil ingaan van anderen is schering en inslag. Er is niets speciaals aan.
De rokers nemen geen beslissing. Zij vragen aan de cafébaas of ze mogen roken. Als dat toegestaan wordt en dat is zichtbaar dan rookt er niemand tegen zijn wil. Dat wil niet zeggen dat er zoveel rookvrije cafés zijn als gij zou willen. Maar er is een verschil tussen "er zijn niet genoeg rookvrije cafés" en "ik word gedwongen om te roken".
Tis niet omdat het gebeurt dat het moet gebeuren en dat het goed is dat het gebeurt.
Ze nemen wél een beslissing. Ze beslissen toch wel om te roken zeker. De cafébaas laat dat toe (nogal logisch, anders jaagt hij klanten weg).
Het bestaan van rookvrije cafés NU kan mij niet schelen. Ik ga enkel naar een café omdat het gezellig is. Als er niet gerookt wordt is dat een pluspunt.
Het punt is dat de beslissing niet ligt op het niveau van het café (dat is, naar een rookvrij café of niet), maar op het niveau van het roken zelf (dat is, een niet-roker wordt wél gedwongen mee te roken als er een roker zit in een café).
Yup. Zo werkt het nu eenmaal. Als je het ergens niet leuk vindt (om het even welke reden) moet je weggaan. Je wordt niet verplicht naar dat café te gaan. Je wordt ook niet verplicht mee te roken.
Jawel. Als je een café binnengaat en er wordt gerookt, dan rook je sowieso mee. Punt. Je hebt geen keuze.
Ik verwacht niet dat iemand zich daar naar schikt. In mijn huis of auto zal niemand een sigaret opsteken. Als de cafébaas roken wil verbieden, dan moedig ik dat alleen maar aan. Moest jij een café hebben, dan zou jij mogen beslissen wat er in dat café gebeurt. Maar jij hebt niet alle moeite gedaan om dat uit de grond stampen. Waarom zou je dan erover mogen beslissen? Op café gaan is geen levensnoodzakelijke behoefte he. Je kan best zonder. Op café gaan is een luxegoed. En de overheid hoeft hier niet tussen te komen.
het probleem is dat als je nu kan kiezen, je vrij stom moet zijn om roken te verbieden, omdat je op die manier cliënteel verliest (de rokers). Roken toelaten is geen probleem want ik denk dat vele niet-rokers uiteindelijk gewoon op café gaan, of e rnu gerookt wordt of niet.
Het punt dat nu voor iedereen dezelfde regel geldt zou in theorie geen verandering mogen geven voor het café (want er zijn toch geen alternatieven), los van het feit dat rokers niet meer binnen kunnen roken dan ntl.