Stuyfmans zei:
De helft van mijn familie (zowel langs vaders- als langs moederskant) heeft gebouwd op stukken grond die ze gratis en voor niks gekregen hebben in de jaren 70 en 80. Die zijn op financieel vlak wereldvreemd en geloven niet dat ik als alleenstaande met mijn licentiaatsdiploma op een appartement moet wonen. Ze zijn nu allemaal op pensioen, ik denk dat niemand van die generatie effectief tot 65 gewerkt heeft, maar ze komen in elk geval niks te kort als ik ze zie zitten in hun dikke villa's. Niemand heeft daar trouwens hogeschool gedaan of nog verder gestudeerd, héél hun leven bij dezelfde werkgever gezeten of op de gemeente gewerkt. Mijn tante komt nog uit het tijdperk dat je zonder problemen enkele jaren loopbaanonderbreking kon nemen mét uitkering.
Voila, en veel rijkdom is destijds verworven met zwartwerk.
Die hier op het einde van het straat, is altijd vrachtwagenchauffeur geweest, zij steeds huisvrouw. Werkten voor een lokaal fruitbedrijf dat gekend stond voor bijverdienen in het zwart.
Maar een serieus huis en ferme auto's. Die man maakte ook geen geheim van de 'goede' tijd.
Vandaag als vrachtwagenchauffeur, je bent een sukkelaar. (zie onderaan)
Gewoon ook vaak de mentaliteit.
Die hebben zoveel anciënniteit vaak binnen die bedrijven, dat ze toch niet meer ontslagen kunnen worden, dus er ook gaan bij hangen.
Ene die op een gekend bedrijf werkt, de productielijnen presteren ondermaats. Die ouw mannen zitten daar gewoon de hele dag te staren op hun stoel, en zijn na 8 uur weg.
Doen steeds van alsof ze het niet begrijpen.
Alles in detail uitgeschreven van hoe ze stap voor stap moeten doen. Maar alles is teveel moeite. Ze durven gewoon express de hele productielijn verkeerd in te stellen dat alles in het 100 loopt.
Hij als jongeling moet quasi alles dragen.
Een ander bedrijf. 3 generaties.
De oudste: 60 dagen verlof volgens contract.
Die tussenin een 40 dagen.
De nieuwe: 30 dagen nog.
Er komt veel werk aan: die ouw mannen: jow wij nemen verlof!
Vaak echt blijven steken patronen waarvan je denk...
Al meermaals gezien bij vrienden, dat als de moeder wegvalt, de man totaal hulpeloos is. Niet kunnen koken, niets van was&plas, niet eens naar de winkel kunnen of vooral willen gaan.
Het beste is eentje haar pa, die kijkt recht uit op een winkel als hij in het midden van de straat gaat staan. Maar die weigert te gaan, want hij 'kan' dat niet.
Een andere zijn moeder heeft meerdere breuken, ligt er dus uit. Die vader totaal niet weten waaraan, al is hij nog perfect goed. De zoon moet voor alles zorgen nu, heel zijn weekends gaan eraan op. Naar de winkel gaan, poetsen...
Totaal ook niet de waarde van geld kennen. Kan zijn eigen bankrekening niet eens nazien, weet niet hoeveel er de maand binnenkomt. Carpe diem, en als het te moeilijk wordt, het gewoon bij een andere gooien. Gewoon altijd geleefd volgens patronen waar niet werd vanaf geweken, weinig besef, maar omgeven door luxe.
Soit, dit zullen nu wel uitzonderingen zijn, maar toch.
Peter Muylaert (50) uit Berlaar
Wat vind je van je inkomen?
Het varieert tussen de 1.600 en 2.000 euro netto, afhankelijk van het aantal gewerkte uren. Dagelijks klop ik zo’n 11 à 13 uur, dat is veel, maar ik kies daar bewust voor. Moest ik maar 8 uur doen, zou ik rond de 1.400 euro zitten.
https://www.jobat.be/nl/art/het-loon-van-een-vrachtwagenchauffeur-tussen-1600-en-2000-euro-netto