k995 zei:
Niet echt:
RealClearPolitics - Election 2012 - General Election: Romney vs. Obama
3.2% ernaast in het nadeel van obama.
Er bestaat trouwens discussie over of dit slecht of goed is.
Als je kandidaat voorstaat ben je misschien minder geneigd om iets te doen of stemmen, staat je kandidaat achter kan je dat aanzetten.
Of omgekeerd als je kandidaat achterstaat geef je het op en als hij voorstaat surf je mee op dat "winnen" ?
Dat was 'maar' 3%. Hoeveel zaten de peilingen er nu naast? En bij de brexit?
Wat je nu schetst is enkel het opkomstbeinvloeding. Maar los daarvan is er ook de keuzebeinvloeding. Die lijkt mij in het grote voordeel van de pollwinnaar. Psychologisch zijn volgens mij meer mensen geneigd om te redeneren 'Als de meerderheid zo denkt dan zal dat wel de beste keuze zijn' dan de underdog liefhebbers. Of de winnaarspsychologie 'ik stem op de meest waarschijnlijke winnaar want dan heb ik eigenlijk ook een beetje gewonnen'.
Welke waarheid? Doe je nu alsof al die peilings bedrijven met elkaar samenwerken?
samenwerking is geen randvoorwaarde voor systematische bias door en of even foute algorithmes. Zie ook Thevissen die politiek mond dood gemaakt werd na het bekritiseren van de belgische pollvoering.
Poetin geeft gewoon daar kritiek op omdat dit iest dat lijnrecht staat wat hij wil in zijn eigen land: onafhankelijke bedrijven die hem zouden evolueren.
Zeggen dat dit dus onzin is is voor zijn eigen bevolking niks meer.
Gaan we default vanuit dat erdogan gelijk heeft en plots tienduizenden vijanden ziet in eigen regering? En honderd duizenden in de maatschappij?
De acties van erdogan gingen al heel lang in de richting dat hij elke oppositie of niet pro-erdogan groepen buiten wou of het zwijgen op wou leggen.
Ik weet het eerlijk gezegd niet het interesseert me ook niet .
Ik ga nergens default vanuit. Wel vraag ik mezelf af of de waarheid niet eerder ergens in het midden ligt iplv. mee te gaan dat onze media het bij het rechte eind heeft en de propaganda enkel in het andere kamp ligt. Wat mij opvalt is dat onze media opvallend snel een zwartwit beeld projecteert heeft dat meestal in lijn ligt met onze nationale diplomatische standpunten. Toen de staatsgreep aan de gang was, leek het alsof onze westeuropese media en politici in blijde verwachting waren van de omverwerping van Erdogan's geopolitieke macht over Europa en teleurgesteld reageerden doen anders bleek. Zo leek het ook vanuit het Turkse standpunt toen onze politici vooral stilzwijgend toekeken iplv. de staatsgreep te veroordelen en ook achteraf de focus vooral lag op het negatief afschilderen van erdogan's reactie.
Onze media covert gullen totaal niet met dezelfde kritische houding als ze dat met erdogan doen los van erdogan's aantijgingen. Draait erdogan dan door of grijpt hij een kans om een oude politieke vijand uit te schakelen of knijpt onze media een oogje toe om een zwartwit verhaal te brengen waarin geen plaats is voor 2 antagonisten?
Zie ook 'gematigde' radicale moslim rebellen versus assad gifgas.