DaFreak zei:
Je leest hier echt de wildste dingen... Ik voel constant de neiging te willen verbeteren en zaken uit te leggen maar dan wordt je uitgemaakt voor elitair, slim en verlichte geest. Vandaag de dag moet je je gedragen naargelang de lowest common denominator en praten gelijk een platte boer zonder moeilijke woorden te gebruiken en zonder enige vorm van nuance. Politieke correctheid, iets wat we vroeger kenden als fatsoen alsook ratio gebaseerd op feiten zijn nu uit den boze. Nee vandaag gaat het over buikgevoel en wat er leeft in het hart van de mensen, feiten staan die in de weg. Onze democratie is bezig zichzelf de vernieling in te rijden maar je mag de inherente problemen niet eens aankaarten want dan bezorg je extreme partijen nog meer ammunitie... Damned if you do, damned if you don't.
Ik zie praktisch geen uitweg. Europa is de volgende op het lijstje van machtscentra die zichzelf van binnenuit uiteen dreigen te scheuren en de massa juicht het blindelings toe. Niets kan dat tegenhouden want de toon is al gezet, feiten doen er niet toe en de lange termijn gevolgen dringen niet door. Binnen 50 jaar zullen geschiedkundigen zich nog buigen over de vraag waarom wij zo gewillig onze plaats op het wereldtoneel afstonden.
Het enige waarop we kunnen hopen is minder tumultueus water en economische voorspoed. Beiden zijn onwaarschijnlijk omdat verscheidene problemen die enkel op supranationaal niveau kunnen worden aangepakt dat in de weg staan... De golf van nationalisme waar elk land zich naief mee van die wereldse problemen hoopt te isoleren is gelijktijdig een oorzaak en gevolg die ons ervan weerhoudt de problemen zelf te bestriden ipv de symptomen. We zitten met een venijnige niet te doorbreken feedbackloop waardoor we verzandt zijn in een hopeloze catch 22.
Politieke correctheid is volledig uit de hand gelopen, tot hypocriete dubbele standaarden toe en het niet kunnen accepteren van verkiezingsresultaten. Democratie zoals het westen heeft is kiezen tussen keuzes, en dat houdt in dat het ook eens iets anders kan uitlopen dan een Clinton, of een Remain.
Mensen zijn geschrokken, of worden wakker, omdat we al decennialang hetzelfde liedje hoorden spelen, het de maatstaf was dat niet rechts, maar links, of democraten, verkiezingen haalden. En het nationalisme stilaan op de achtergrond schoof. Globalisme was de toekomst, en liberaal-kapitalisme is het beste systeem dat we als mens bereikt hebben, zoals Fukuyama het wist te verwoorden.
We moeten niet blind gemaakt worden door die politieke correctheid die er van uit gaat dat de ene keuze pertinent logisch is, en de ander louter een tegenstelling is om de logica van de eerste keuze te laten uitschijnen, zoals we mooi gezien hebben tussen zowel Bernie als Clinton, als ook tussen Trump en Cruz, en uiteindelijk Clinton en Trump. We dachten allemaal dat het automatisch Clinton ging zijn, omdat ze vrouw is, omdat het 2016 is, omdat ze al die 'ervaring' heeft, omdat ze politicus is, omdat ze democrate is en ga zo maar door.
Maar gender mag geen criterium zijn voor presidentschap, want dat is iets wat De Gucht pijnlijk in het gezicht kreeg: De Winter kaartte terecht zijn hypocrisie aan, om achter Clinton te staan omdat ze dan de eerste vrouwelijke presidente zou zijn van de VS, maar het afkeurde dat Marion Le Pen president zou worden in Frankrijk, ook al zou zij de eerste presidente van Frankrijk zijn. Dubbele standaard waarbij de politieke overtuiging op gevoelens berust zijn. Dus dat onderbuikgevoel is niet enkel aanwezig bij de Trump-supporters.
Het is 2016, maar dat wilt niet zeggen dat we voorbij het progressieve gekomen zijn. Het is niet dat wij in het westen homoseksualiteit accepteren, pro abortus en pro euthanasie zijn, seculier zijn, vrouwen en mannen gelijke opportuniteiten geven (maar zoals ik al eens eerder zei: gendergelijkheid in onze maatschappij stopt waar zaken als asfalt leggen op de baan eindigt, aangezien daar geen genderquota's zijn zoals bij de mooie schone beroepen) en noem maar op, dat dat ook wel de maatstaf moet zijn in de politiek. Want enorm veel landen respecteren deze punten nog steeds niet tot de dag van vandaag. We moeten niet denken dat dit de standaard is van de politiek, hoe progressief ze ook mogen zijn. Het ene denkpatroon is het andere niet.
Want aangezien moslims de grootste minderheid zijn in onze democratie, zijn ze ook mensen die homoseksualiteit niet accepteren, tegen zowel abortus als euthanasie zijn, Sharia willen en vrouwen aanzien als onderdanig. Er is geen standaard in de politiek. Politiek is niet op een punt van een soort equillibrium gekomen, tussen wat logisch en niet logisch is. Alleen al het feit dat de maatschappij er 1000 jaar over deed eer Kerk en Staat gescheiden kon worden, zegt genoeg.
Clinton was ook niet de beste kandidate voor vrouwen als ook voor de Democraten, daar ben ik zeker van. Bernie Sanders was de betere kandidaat, maar zoals we zagen dankzij Wikileaks, was het ook heel louche gegaan bij de democraten. En Clinton krijgt haar verdiende loon omwille van dit. Niet te verwonderen ook, want veel Bernie supporters, waar veel LGBT en linksdenkende mensen tussen waren, gingen uit protest op Trump stemmen of een 3d party candidate.
Het zou misschien mooi geweest zijn om een vrouwelijke president te hebben, na 44 mannen, maar dan nog zelfs liever Jill Stein dan koude, ijzeren Clinton (tbh paste ze beter bij het profiel van de republikeinen).
En zoals we zagen is democratie niet enkel het terrein van politici. Beroepspolitici hebben geen monopolie op het vertegenwoordigen van het volk. Dit kan iedereen die zich verkiesbaar stelt: van neurochirurgen tot zakenmannen.
We moeten rekening houden dat democratie rekening houdt met iedereen, en met iedereen bedoel ik met zij die zich verkiesbaar stellen en ook de mogelijkheid hebben om te winnen. Of we nu moeten kiezen tussen de minst logische, of de meest absurde, en zij die we zien als de minst slechte, er moet een winnaar zijn, zoals we in het kapitalisme winnaars belonen, en verliezers naar huis sturen.
Er zijn geen regels die mensen uitsluiten om zich verkiesbaar te stellen in onze democratie.
Wat hier gefaald heeft, en keihard tegen de lamp is gelopen, is die cultuur van "mijn kandidaat is beter dan de jouwe" zoals we die mentaliteit hebben in het voetbal: "mijn club is beter dan het jouwe", met alle klaagliederen van dien hoe de scheidsrechter zijn ding niet doet, hoe de omstandigheden tegen de club werken, hoe de club benadeeld is et cetera. Die 'wij' ( zogezegd logisch denkende mensen, intellectuele mensen, opgevoede en opgeleide mensen) tegenover 'zij' (racisten, extremisten, xenofoben, randdebielen, rednecks). Want dat moeten we afleren.
In een democratie respecteren we ieder zijn mening, ieder zijn argumenten, en gaan we daar ook in met inhoud, hoe extreem en ridicuul ze ook zijn.
Want enkel door onbegrip krijgen we haat en frustratie, en laat dat hetgeen zijn wat Trump deed winnen: de frustratie dat mensen in een hokje geduwd worden, zonder respect, begrip of tolerantie. Iets wat zelfs vaak in dit topic voorgekomen is.
Mensen zoals De Gucht hebben een attitude dat hun definitie van democratie, en hun wereldbeeld, de meest logische is, vanuit hun ivoren toren, en dat al hetgeen die daar niet aan voldoet of dat uitdaagt, niet de waarheid heeft.
Dat is democratie die sterft. Maar de democratie die ik al beschreef hierboven in de eerste zin, dàt is de democratie waar gevochten voor is, en dictaturen overleefd heeft. En een Trump voor 4 jaar, of moslimextremisme, of racistisch chauvinisme, zal daar ook weinig schade aan doen.