Avondland zei:
Zou dat wel zo'n goed plan zijn? Een gecentraliseerd openbaar vervoer heeft het voordeel van eenheid te hebben en aangezien het een staatsbedrijf is komt daarbij nog het voordeel dat men de prijzen bewust lager houdt ten nadele van winst. Door het openbaar vervoer voor de leeuw van de vrije markt te gooien zullen die prijzen naar alle waarschijnlijkheid de hoogte inschieten tot op een bepaald niveau, zeker als het een monopolie blijft. Als het in elkaar brokkelt waardoor vele verschillende bedrijven ontstaan die de bus-tram-treinverbindingen willen verzorgen gaat dat nog voor een hele chaos zorgen. En kunnen private bedrijven die kosten wel dragen? In het verleden werd het openbaar vervoer genationaliseerd omdat de privésector die kosten niet meer konden dragen.
Ik had het over het wegennet, maar je hebt gelijk, privatiseer gelijk het openbaar vervoer. Maar goed, ik begrijp uw eerste argument niet goed. Je zegt dat een monopolie zorgt voor eenheid, dat is ongetwijfeld zo, maar is eenheid op zich wel zo'n nastrevenswaardig doel? One size fits all, zoiets? Lijkt me een eerder bekrompen visie. Natuurlijk, ik kan begrijpen dat ge als nationalist veel belang hecht aan symbolisme. Geliefkoosde nationale symbolen loslaten kan voor sommigen psychologisch pijnlijk zijn, dat begrijp ik.
Uw tweede argument houdt geen water. Om uw redenering om te draaien: de productie van schoenen is onderworpen aan de markt, en toch zie ik met de beste wil geen prijzen die de pan uit swingen. Integendeel, gecorrigeerd voor inflatie ziet ge over het algemeen dalende prijzen voor goederen en diensten die aangeboden worden op de markt. Nu, ge vergeet waarschijnlijk toevallig de indirecte kost van de NMBS en De Lijn te vermelden. De ticketprijs is enkel wat je ziet, maar om een totaalbeeld de krijgen van de kostprijs moet je ook rekening houden met de subsidies die via de belastingen verrekend worden.
Om op uw derde argument te antwoorden, waarom denkt ge dat alle bankkaarten dezelfde afmetingen hebben? Als we uw redenering volgen dan zouden er nooit standaarden tot stand komen en zou de wereld zich permanent in chaos bevinden. Hoe is het mogelijk dat een grootstad met miljoenen inwoners gevoed wordt? Al die verschillende producenten, leveranciers, groot- en kleinhandelaars, pure chaos! In uw visie kan dat onmogelijk georchestreerd verlopen. En toch stel ik vast dat de gemiddelde Parijzenaar 's ochtends een croissant op zijn bord heeft, en dat alles, met andere woorden, op één of andere manier op een ordelijke wijze verloopt.
Hebt ge een bron voor dat laatste trouwens. Lijkt me compleet uit de lucht gegrepen.