beryl zei:
Hoe bepaal jij die return die iemand krijgt? Het feit dat de maatschappij bijvoorbeeld zorgt voor het afdwingen van het uitvoeren van contracten is iets waar je meer genot van hebt als 200K per jaar verdient dan als je 30K per jaar verdient. Als de wetgever en heel het overheidsapparaat instaat voor de bescherming van je vermogen is dat opnieuw iets waar meer baat bij hebt als 10 miljoen op je bankrekening hebt dan als je maar 50K hebt.
Het is moeilijk om daar objectieve getallen op te plakken, maar rijkere mensen genieten op heel wat vlakken meer van de voordelen van de maatschappij waarin ze leven dan armere mensen.
Bescherming van contracten, persoon en eigendom, is in wezen hetzelfde voor elke Belg. Daar heb je niet meer baat bij als iemand die veel verdient/heeft, dan iemand die weinig verdient/heeft. Als jij steelt van een arme, dan ga jij strafrechtelijk op dezelfde manier vervolgd worden als wanneer jij steelt van een rijke en de rechtspraak gaan niet afgezwakt worden omdat je bij die arme toch amper iet skan stelen.
Tenzij je wil overgaan naar een soort cijns-rechtspraak uiteraard, waarbij je taxatie geldt als verzekering (met hoge premies voor hoge impact), maar waarbij je per direct ook kan overgaan naar minimale/geen rechtspraak voor zij die weinig verdienen/hebben (genre: als je als lage bediende/arbeider onterecht ontslagen wordt, dan is dat amper een rechtzaak waardig aangezien de impact toch minimaal is). Als je het tweede stuk niet aanvaardt (en weinig kans dat je dat zou aanvaarden), waarom zou je dan het eerste stuk wel aanvaarden?
k995 zei:
Als ze het argument niet snappen dat "de stekste schouders de meeste lasten moeten dragen" is er weinig aan te doen, maakt niet uit we leven nog steeds in een democratie waar de meerderheid beslist en als die dit invoert hebben ze weinig keuze dat te volgen of te verhuizen.
Democratie als tirannie van de meerderheid dus. Als een meerderheid ervoor kiest dat een minderheid hen moet onderhouden, dan moet die minderheid zwijgen en ja-knikken.
En dan verbaasd zijn dat er een open deur voor belastingsontwijking en fiscale vlucht komt, en nog meer verbaasd zijn dat je uiteindelijk je middenklasse begint te pluimen.
Neen ik stel ze niet verantwoordelijk mijn woorden niet verdraaien aub. Het is een voorbeeld waartoe ongelijkheid kan leiden. Of je dat nu wil negeren of niet maakt me weinig uit.
Mij maakt het evenmin uit dat je niet verder geraakt dan slogans om je punt hard te maken hoor.
Als jij stelt dat ongelijkheid in de wereld, dat het bestaan van de 1% en de onlusten van de Arabische lente, terrorisme of de rellen in de VS (jouw voorbeelden, niet de mijne) ene oorzakelijk verband hebben, en je bewijs van dat oorzakelijk verband niet verder geraakt dan “het is zo”, dan moet je dat zelf maar weten.
Neen dat is een term als liberaal die ergens voor staat je kan niet zomaar dat aanpassen omdat voor de een of andere bizarre reden je niet wil dat pvda als progressief gezien word.
Dus de PVDA is progressief omdat ze dat zijn.
OK!
Nogmaals dit is een algemene discussie over waarom teveel ongelijkheid in een maatschappij ongewenst is en waarom een progressief belasting stelsel goed is.
Ik kan enkel het argument herhalen dat je blijft negeren : iemand die netto 700 euro overhoud na belastingen is moeilijk nog meer te belasten dan iemand die netto 700 000 overhoud. Dat je dat niet kan snappen vanwege 1 of andere ideologische blokkering ...
Het punt is simpelweg dat je niet argumenteert. Stellingen die te herleiden vallen tot “Ze moeten hen meer belasten omdat ze hen meer moeten belasten”, zijn waardeloze cirkelredeneringen. Van ideologische blokkeringen gesproken; faut le faire...
Zelfs in een vlaktaks, betaalt diegene met 1.000.000 nog steeds 1.000 keer meer dan diegene met 1.000. Je voorwaarde dat de sterke schouders de zwaarste lasten moeten dragen, is al vervuld (over degressieve taxaties naar fixed absolute contributions, heb ik het dan nog niet eens).
De vraag blijft waarom je hen nog meer zou moeten belasten. Jouw antwoord daarop is “omdat het kan”, maar daarmee ga je niemand overtuigen. Jouw antwoord daarop is dan “meerderheid beslist, minderheid heeft maar te betalen”, en dat brengt ons perfect terug bij de slogans waarover dit hele debat eerst al is ontstaan. Dergelijk sloganesk beleid, is gedoemd om te falen, al was het maar omdat die minderheid te macht heeft om de stekker er uit te trekken. Als je dat wil vermijden en de minderheid wil overtuigen dat het een goeie zaak is dat ze meer belast moeten worden, dan zal het meer moeten zijn dan “omdat het kan”.
behalve dat hij hem soms als een klein kind gedraagt