JPV zei:
sorry, slip of the tongue. Ik bedoelde eigenlijk de vervangingspool die heel interessant was. Dat komt nu voor een stuk terug, maar is nog niet zo uitgebouwd als toen imho
je zal weinig grotere critici van de onderwijsvakbonden vinden dan mij. écht. Hun kennis op het terrein is zwak. Héél zwak.
1. Is nu al gebeurd, vanaf X jaar deeltijds zal je je benoemde uren kwijt zijn. Lijkt me logisch dat je die de eerste jaren nog behoud, anders heeft het geen nut om een stelsel van deeltijds (a la tijdskrediet) te hebben.
Als X door combinatie van allerhande stelsels meer dan 5 jaar is, is dat nog altijd te veel.
2. In de politiek: is in de privé ook zo (mét behoud van loon)
Politiek verlof - Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg. Je moet het nu ook niet MINDER interessant maken dan in de privé, zal je nog minder mensen mee verleiden.
In eigen fitneszaak: akkoord mee, maar is sinds september 2017 ook beperkt tot 2 jaar als geconditioneerd recht(zie:
http://www.scholengemeenschapbabbel...erzichtVerlofstelsels20172018_rev20180328.pdf), de rest is een gunst. Dat zal het verschil niet maken.
In de praktijk leidt dit in het onderwijs echter tot vervangers die wél jaren het werk mogen/moeten doen, maar een vastbenoemde die zich aan een functie kan blijven vastklampen. Als die dan na bijvoorbeeld zijn termijn als schepen of na het mislukken van zijn zelfstandige zaak alsnog terugkeert, moet die vervanger schuiven. Dat is imo niet correct en een belangrijk deel van de reden waarom beginnende leerkrachten die in die vervangingscontracten terechtkomen, nadien de brui (moeten) geven aan het onderwijs. Zoals je zelf aangeeft: de rest is misschien een gunst, maar een directie kan dus perfect een bevriende leerkracht veel meer dan 2 jaar verlof geven om zijn zelfstandige zaak uit te baten en in de tussentijd tijdelijke leerkrachten voor geen enkele werkzekerheid laten ploeteren. (Voorbeeld dat ik effectief ken) Het zou aan een degelijke overheid moeten zijn om daar paal en perk aan te stellen.
Iemand die in het onderwijs stapt met als motivatie dat er interessante verlofstelsels zijn, doet het imo ook voor de verkeerde redenen.
Ook in de private sector lijkt het mij weinig realistisch dat véél mensen van dat systeem gebruik maken, ook al bestaat dat systeem op papier. Ik kan me ook niet inbeelden dat als een bedrijf dan een vervanger zou aannemen voor degene die politiek verlof neemt, en die blijkt beter/betrouwbaarder te zijn dan de afwezige politicus, dat die politicus bij terugkeer voorrang zou krijgen op tewerkstelling op zijn/haar vervanger en dat zijn/haar vervanger automatisch op straat zou liggen. Dat laatste is wél het geval in het onderwijs.
-Systeem van vaste contracten à la contracten van bepaalde duur: zelfs Europa zou dat verbieden, biedt geen enkele zekerheid voor een werknemer, dan trekt quasi iedereen naar de privé als je elk jaar onzeker bent of je wel werk hebt.
- Systeem van vaste contracten à la contracten van onbepaalde duur: leg mij het eens uit hoe je een opzegtermijn combineert met lesgeven in een klas.
Ik pleit nergens voor bepaalde duur. Tijdelijke leerkrachten hebben nu overigens ook géén enkele zekerheid, integendeel. Europa lijkt daar alvast ook niet tegen op te treden.
Ik zou inderdaad pleiten voor vaste contracten van onbepaalde duur. Opzegtermijn? Eenvoudig: je betaalt de leerkracht uit en laat hem/haar niet meer lesgeven. Ik kan me inderdaad inbeelden dat de motivatie dan compleet weg zal zijn, dan neem je beter een vervanger aan. Op het gehele onderwijsbudget zal het uitbetalen van maximum 13 weken aan loon aan leerkrachten die ontslagen worden, het verschil ook niet maken.
Voor pensioen heeft dat niet direct gevolgen (indirect kan, maar zeldzaam). Voor werkloosheid idd wel. Maar da's niet echt een verschil, ook in de privé heb je dat zoals je zegt. En dat zal je altijd hebben, je zal altijd tijdelijke vervangers nodig hebben, ook zonder vaste benomeingen
Jij stelt dat, mij lijkt een systeem waarin tijdelijke vervangers ook een zekere vorm van loonzekerheid krijgen, nochtans eerlijker. Het lerarenplatform lijkt mij wat dat betreft een stap in de goede richting.
Zonder vaste benoemingen zouden scholen ook de vrijheid hebben om minder goed functionerende leerkrachten te ontslaan mits een degelijke evaluatie (eventueel met externe controle) en te vervangen door meer gemotiveerde leerkrachten die nu geen plaats vinden.
Als men in een degelijk bedrijf met regelmaat mensen tekort komt om het werk gedaan te krijgen, dan neemt men ook extra personeel aan. Dat extra personeel zal misschien dan ook niet 100% van de tijd productief zijn, maar je werklast is wél gedekt op piekmomenten. In sectoren waar mensen in slechte omstandigheden werken, gebeurt dat helaas ook met dag/week/interimcontracten, en helaas lijkt het onderwijs zich eerder aan dat laatste voorbeeld te spiegelen.
Overigens zou ik ook graag zien dat de overheid tout court paal en perk stelt aan de uitwassen van interimarbeid en de misbruiken door de interimkantoren, maar dat is een andere discussie die hier niet past.
Het lijkt mij wél overduidelijk dat het precaire statuut waarin tijdelijke leerkrachten zich bevinden één van dé belangrijkste redenen is waarom zovelen het beroep alsnog verlaten.
...Voorbeeld van de pedagoge van dienst: "ja als ze bijvoorbeeld de oppervlakte van een rechthoek moeten berekenen, kan je ze de keuze geven tussen een voetbalveld of een podium, om hun interesses aan te spreken". De reactie bij de aanwezigen die lesgeven in de faculteiten van de exacte en toegepaste wetenschappen waren natuurlijk duidelijk.
)