Probleem is dat, als je dat zou meten, véél te veel jobs een zwaar beroep zouden zijn. Je ziet het nu al, kijk eens naar het budget voor primaire arbeidsongeschiktheid en invaliditeit. Ja, er is de vergrijzing. Ja, er zijn overheidsmaatregelen die een aantal lage uitkeringen omhoog gedaan hebben, ja er is de index en ja, we zijn nu eenmaal met meer Belgen.
Maar de bedragen (in euro's) stijgen véél te hoog:
Uitkerigen invaliditeit:
2007 2.599.385.000
2012 3.962.709.000
2017 5.841.569.000
Uitkeringen primaire arbeidsongeschiktheid ("gewone ziekte", het eerste jaar)
2007 1.062.862.000
2012 1.614.779.000
2017 1.862.417.000
En dat heeft niets te maken met meer misbruik (controle verbetert altijd, dus zou me vreemd lijken) of met een ander voorschrijfgedrag door dokters, maar gewoon dat meer mensen ziek vallen. Reden: bezwijken onder de werkdruk.
En als je zo'n uitgebreide lijst zou hebben, dan zal het budget van de overheid die ze willen spenderen aan vroeger stoppen met werken té beperkt zijn. Toch te beperkt om ook echt een effect te hebben.
Eigenlijk is het simpel: nu stoppen de mensen gemiddeld met werken aan 58. Die leeftijd moet niet omhoog, maar drastisch omlaag: "klassiek" werken tot je (ongeveer) 50-55 bent, toch als je vroeger voltijds gewerkt hebt. Vanaf 50 doe je dan geen klassiek werk meer, maar ben je wel nog voltijds actief. Soms als vrijwilliger, soms je oude job (als je dat verder wil én kan doen), soms als deeltijds werknemer in een andere job, soms als een job die ze nu in dat 500 euro/maand onbelast willen steken (bvb sport na de schooluren, kinderopvang, ...). Bedrijven kunnen je inhuren als een soort, vanuit de VDAB uitgestuurde, flexijobber, maar moeten met je beperkingen leren leven. Wil je dat niet? Dan doe je verder je oude job of ga je een goedgekeurd vrijwilligerstraject aan (mét verplichtingen natuurlijk). Zoiets maakt dat mensen voltijds actief kunnen blijven (verplicht), maar dat er meer mogelijkheden zijn om je werk af te stemmen op je gezondheid. Je kan nog met een bonussysteem werken zodat mensen die blijven voltijds werken in een klassieke job vroeger definitief kunnen stoppen met alle activiteiten.
Ondertussen kan je langzaamaan het werk, vooral de fysieke arbeid, correct verlonen naargelang de fysieke last. En indien nodig zelfs verbieden als voltijdse job. 38 uur per week poetsen is rampzalig voor je polsen én je longen, tenzij men drastisch ingrijpt en de meeste detergenten voor dienstenchequers verbiedt én materiaal verplicht om te gebruiken (bvb zo'n uitwringsysteem)
Want wat je hier aanhaalt is éxact hoe ik (met eerder liberaal gedachtegoed) een zwaar beroep zou definiëren. Mogelijk met nog een paar extra parameters (bvb levensverwachting). Maar inderdaad werkgevers die zware beroepen aanbieden gaan dat niet zien zitten omdat het plots meetbaar wordt "hoe schadelijk" een zwaar beroep is.