Avondland
Legacy Member
Tomba zei:Het begraven (of op een andere manier verwijderen) van lijken is gewoon een noodzaak voor een gevestigde groep mensen. Dit had in het begin niets met religies te maken, maar was puur om ziektes te vermijden. Dit gebruik werd opgenomen in de traditie van de groep, en dus ook in de vroegste vormen van religie.
Oermensen hadden van vele andere dingen die we nu als zonden zouden beschouwen zelfs helemaal geen begrip. Iemand doden was niet abnormaal, sex kon met iedereen die zich niet kon verzetten, van bezit was toen zelfs niet eens sprake,...
Naarmate de mens zich ontwikkelde bleek gewoon dat er duidelijke regels moesten zijn om alles een beetje vlot te laten verlopen. Omdat er in die tijd geen echte overheersende overheid was (hoogstens een soort stamhoofd) konden die regels moeilijk afgedwongen worden. Dus de tradities werden toegeschreven aan allerlei goden, wat ervoor zorgde dat ze niet in vraag gesteld werden. Stammen die zich aan regels hielden konden het beter doen als groep, en konden zo hun aantal verhogen. Groepen die geen regels opstelden stierven uit of werden veroverd door wie het wel deed.
Daarom hebben de meeste religieuze "wetten" ook een grond van gezond verstand, maar het is fout om te denken dat het dankzij die wetten is dat we die morele keuzes nu normaal vinden. Het zijn net religies die zo'n evidente verplichtingen opgenomen hebben in hun repertoire om de meer egoistische ideeen een vorm van credibiliteit te geven...
Er is wel degelijk bewijs dat rituelen werden ondernomen door Neanderthalers hoor. Gebruik van rode kleurstoffen bijvoorbeeld. Het louter functionele werd gekoppeld aan een zingevende handeling. Hoewel jouw stelling erg aannemelijk is, moet je je er bewust van zijn dat die evoluties in staatsideologie (van stam over losse confederatie naar een rijk) op een organische manier gebeurden. Natuurlijk was het een praktische noodzaak dat er eens belangrijke wetten werden gestemd, maar het gehele kader van wetten, normen en waarden is volgens mij iets dat inherent is aan ieder sociaal wezen. Bij de ene is dat natuurlijk meer uitgewerkt. De mens relativeert meer dan een dier. Maar dat is niet altijd iets positiefs.
