Persoonlijk ben ik ook al een aantal keren gebeten door een hond. Een keer in een smalle zandweg, waarbij de eigenaar mooi opzij ging staan en de hond naast hem ging zitten, maar zodra ik langs kwam veerde de hond recht en die heeft mij toen gebeten ter hoogte van m`n heup. Algoed was het winter en had ik een dikke jas en trui aan (en een broek of course), maar zijn tanden hadden toch nog net m`n vel doorboord. Die hond was als hij op zijn vier poten stond ook maar tot kniehoogte.
Dat hondje heb ik niet dood gewenst. Langs de andere kant moest ik op mijn route van en naar school altijd voorbij een tuin waarbij twee grote honden al blaffend tegen het gaas van omheining sprongen en daar heb ik toch wel dikwijls van gefantaseerd dat ik er een reep chocolade zou overwerpen of een biefstuk met wat vergif in. Maar ik was net niet psychisch instabiel genoeg om het ook werkelijk uit te voeren.
Ik heb ook nog zes maand als postbode gewerkt en ik moet ook toegeven dat ik enkele pakjes en aangetekende brieven nooit heb afgeleverd omdat er een gevaarlijke hond zat. (wel het briefje in de bus dat ze het zelf mochten komen ophalen natuurlijk).
En ook voor mij is het dus hell als ik eens toegeef aan mijn vrouw om samen een boswandeling te maken en er komt dan ineens een hond afgelopen. Dan mag de eigenaar nog roepen `hij doet niets`, daar gaat mijn paniek niet van verminderen. Dan mag je als eigenaar misschien wel gelijk hebben, maar je weet niet wat je andere mensen er eigenlijk mee aandoet. Dus sowieso is het heel egoistisch van eigenaren om hun hond niet aan de leiband te houden. Niet iedereen is er mee gediend dat hij besnuffeld wordt. Ik heb ook nog een tijdje zo`n hondenafschrik ding gehad, maar ik heb het nooit echt gebruikt aangezien ik dan schrik heb om dat beest nog aggressiever te maken