De jihad van Hezbollah
Er is huichelarij in veel van de opinies omtrent de militaire operatie van Israël tegen Hezbollah in Libanon. Een huichelarij van dezelfde soort als bij de politieke bewegingen die betogingen tegen Bush organiseren, maar nooit tegen de Taliban of Bin Laden. Sommigen bekritiseren Israël, maar op hetzelfde moment blijft Hezbollah of Hamas wel steeds buiten hun vizier. Ze focussen alleen op de slachtoffers aan Arabische kant en beïnvloeden zo het beeld van Israël als brutale agressor. Alsof Hezbollah en Israël twee morele equivalenten zouden zijn, en het aantal slachtoffers een verschil zou maken tussen de twee partijen.
Eigenlijk is deze houding niets meer dan een projectie van de eigen linkse obsessies. Door anti-Israël (of pro-Palestijns) te zijn, wil men eigenlijk anti-Amerikaans zijn. Anderen hebben dan weer schrik voor de reacties van onze allochtone moslimminderheid op een te kritisch discours. In beide gevallen een perfide strategie omdat men uiteindelijk Europeanen de ruimte ontneemt om problemen met de radicale islam te begrijpen.
Europeanen moeten goed beseffen dat Hezbollah een religieuze beweging is die ook haar politieke doelen probeert te realiseren aan de hand van islamitische principes. In dit geval: door jihad weer onder islamitisch bestuur brengen van een regio die moslims ooit op dezelfde wijze hebben veroverd. Theologisch is voor hen geen enkele vrede mogelijk met een land dat op een bepaald moment tot de dâr al-islam heeft behoord en dat nu opnieuw door de oorspronkelijke ongelovige inwoners wordt bestuurd. Elke wapenstilstand dient louter om later beter de strijd te kunnen aangaan.
Voor hen is heel de ongelovige wereld een 'schenking' van Allah aan de islamitische gemeenschap. Zij hebben bijgevolg door jihad het recht, of zelfs de collectieve plicht om te veroveren wat oorspronkelijk aan hen toebehoort en te onderwerpen aan de islamitische wet. Het lijkt een hersenspinsel van hedendaagse islamfanatici, maar eigenlijk is dit de ideologische basis van duizend jaar historisch jihad-imperialisme (638-1683). Het is een interne, autonome dynamiek binnen de moslimwereld zelf die er ooit voor zorgde dat de islam verspreid werd over drie continenten, en die nu via radicale bewegingen verder werkt aan die grenzen.
Zij die nu aanslagen plegen tegen joden in Israël zijn dan ook gedreven door dezelfde opvattingen als andere islamgroeperingen die wereldwijd terreuraanslagen plegen op andersgelovigen. Bijvoorbeeld tegen kopten in Egypte, christelijke Serviërs in Kosovo, boeddhisten in Thailand, hindoes in India, christenen in Sudan, Somalië en Indonesië, en tegen Europeanen tijdens de bomaanslagen in Madrid en Londen. Het is hen niet te doen om de buitenlandse politiek van Israël, of om het lot van de Palestijnen. Het is hun religieuze ideologie die geweld op ongelovigen vooropstelt om macht over hen te krijgen en de islamitische heerschappij uit te breiden.
De oproep van de EU en de VN voor een onmiddellijke wapenstilstand is dan ook een gevaarlijk uitstel van executie. Hezbollah zal zich daarna niet ontwapenen en zal zowel Israël als de zwakke machtsverhoudingen in Libanon blijven bedreigen. Bij wapenstilstand geeft men Hezbollah, en met hen Iran en Syrië, weer een kans om de regio verder te vergiftigen. Op de achtergrond bouwt Iran rustig verder aan zijn kernprogramma. Waarschijnlijk de hoofdreden waarvoor de door Iran opgerichte Hezbollah dit conflict uitgelokt heeft door op 13 juli een raket op Haifa af te vuren.
Hezbollah is een fundamentalistische islamstaat in een staat, met een eigen economie die loopt op Iraans geld. De organisatie vecht zogezegd voor Palestina en Libanon, maar eigenlijk vecht ze in opdracht van Iran en gijzelt daarvoor onschuldige Libanezen die ze gebruikt als bommenvoer voor haar propaganda. Ze beweert Libanon te beschermen tegen Israël, maar eigenlijk heeft ze Libanon doelbewust in een nachtmerrie geduwd.
Daartegenover staat Israël, het enige echte democratisch land in de regio, omringd door vijandige islamlanden. En Israël heeft verwezenlijkt wat voor het oorspronkelijk christendom van het Midden-Oosten onmogelijk is: herrijzen uit zijn as en weer soeverein beslissen over zichzelf op een stuk van zijn eigen historisch territorium. Zo ontstond een islamitisch revanchismedat de echte oorzaak is van het aanslepend conflict rond Israël in het Midden-Oosten. Hezbollah is daar één van de grimmigste, gedehumaniseerde exponenten van.
Remi Hauman
(De auteur is islamdeskundige.)
)