Goh, men weet in het algemeen nog bitter weinig over wat er zoal ronddwaalt in de hersenen van mens, en zeker van dier. Dus een expert wil ik me niet noemen. Maar je kunt wel al bepaalde zaken stellen vanuit de eenvoudige praktijk.
Weet je wat de dagdagelijkse praktijk is? Je zet een spiegel voor een gemiddeld beest die wij gebruiken om op te eten en die beseft zelfs niet na verschillende dagen dat hij naar zichzelf aan het kijken is. Nochtans een proef die door wetenschappers beschouwd wordt als een allereerste, futiel begin van enige intelligentie. Die beesten zijn gewoon voor 99% evolutionair geprogrammeerd zodat ze een prikkel voelen (die door de mens als angst werd omschreven) zodat ze in bedreigende situaties weglopen en zo meer kans hebben om te overleven.
Wil dat daarom zeggen dat je die beesten niet met respect moet behandelen? Natuurlijk niet, behandel ze met enig basisfatsoen zodat ze niet onnodig moeten lijden. Als ik stel dat wij als mens ethisch en moreel superieur zijn, dan wil ik daar gerust naar handelen. Daarom zit dat nu reeds ingebakken in de wetgeving. Maar wie verstandelijk incapabel is om in te zien dat dieren"denkbeelden" verschillen van mensendenkbeelden, die dwaalt.
Weet je, als we ooit als mensheid vegetarisch worden dan zal dit weinig met moraliteit te maken hebben. Dan zal dit te maken hebben met een steeds groeiender percentage van de bevolking die in steden woont en totaal aan het vervreemden is van de natuur. Van de échte natuur bedoel ik dan.
Ik merk het aan den lijve. Ik ben opgegroeid op het platteland en woon nu in een stad. Het aantal vegetariërs stijgt naarmate ze verder van de natuur staan. Dat is zo volgens mijn eigen ervaringen in mijn vrienden/kennissenkring en ik heb het even opgezocht en
dat blijkt statistisch ook te kloppen lees ik nu.
Is een stedelijk publiek dan "ethischer" dan een plattelandspubliek? Daar zou ik toch wel eens het fijne van willen weten dan. De criminaliteitscijfers geven alvast een exact tegengestelde indicatie.
Neen, een stedelijk publiek zit met het verwende huisdier (vaak hun enige link met "de dierenwereld") op zijn schoot naar de propaganda-beelden van Bite Back te kijken. Bite Back slaagt erin de emoties te raken, deze beelden doorprikken is quasi onmogelijk wanneer je totaal niet op de hoogte bent van de realiteit. Gevolg, de stadsmens gaat mee in hun verhaal. Dat is fout 1.
Door de innige band met het huisdier (die af en toe bevestigd wordt met beelden die viraal gaan en op hln.be verschijnen omdat dit veel kijkers lokt; de kijker voelt de band met zijn huisdier bevestigd) gaan ze vervolgens veralgemenen en alle dieren gaan humaniseren. Ze kopiëren dus letterlijk de gedachtengangen van de mens op dat van beesten, en denken vervolgens dat ze bezig zijn met ethisch handelen en moraliteit. Dat is fout 2.
Dat ze daarna nog pretenderen "natuurliefhebbers" te zijn is fout 3 want de natuur gedraagt zich in 99.99% van de gevallen niet zoals een verwend huisdier op een mensenschoot, laat staan dat een roofdier zijn prooidier eerst gaat verdoven vooraleer hij zijn drachtig prooidier na een minutenlange doodsstrijd levend aan stukken scheurt. Want DAT is de natuur.
Dat we als mens onze "prooidieren" wél eerst verdoven getuigt intrensiek al van een totaal ander denkbeeldenpatroon dan dat van de dieren. Dus daar zitten onze fanatici al met een gigantische contradictie;
- Als dieren opgegeten worden door de mens dan zouden dieren plots heel humaan kunnen voelen, denken, empathie hebben, emoties hebben, enzovoort.
- Maar als dieren zélf andere dieren (of mensen!) opeten... Dan luidt het daarentegen; "Tja, die zijn die zo evolutionair geprogrammeerd hé, die beseffen dat niet hé". Waar zijn al hun emoties en empathisch vermogen dan plots heen?
Als we de gedachtengang van de mens dan toch klakkeloos mogen kopiëren naar dat van dieren, waarom richt het vegetarische geweld zich dan niet op de roofdieren? Als er één groep is die "dieronvriendelijk" en "totaal onethisch" handelt, dan zijn het wel de roofdieren. Toch?
Enfin, u begint zelf de absurditeit in te zien van hun gedachtengang. Hypocrisie wil ik het niet noemen want volgens mij bedoelen veel vegetariërs het wel goed.
Maar ze falen.