Ik heb een gemengd gevoel. je kan natuurlijk niet zomaar mensen verbieden om kinderen te krijgen (hoe zou je dat voorkomen?) en het is niet omdat beide ouders doof zijn dat ze minder goed voor een kind kunnen zorgen, zelfs al hoort dat kind perfect.
Maar met 20 tolkuren per week los je zoiets niet op: dat kind zal blijvend problemen hebben om zich te uiten: wat doet hij in de speelplaats, wat doet hij op de uren dat er geen tolk is, wat doet hij over de middag, ...
Inclusief onderwijs is een moeilijk geval. voor kinderen met een achterstand, kinderen met een lichte vorm van autisme, lichte vorm van add/adhd/... is het duidelijk: zeker inclusief. Voor kinderen met een zware gehoorbeperking of zware gezichtsbeperking of andere zware fysieke handicap moet dit imho ook kunnen, met een maximum van 1 a 2 kinderen per klas. Maar voor kinderen die volledig blind of doof zijn, dan lijkt me een speciale school toch meer aangewezen, zeker in de eerste jaren.
Echter, ik zou die speciale scholen ALTIJD laten aansluiten bij een gewone school, zodat er toch mogelijkheid is om gemengd te zitten en vooral in het middelbaar om sterke dove/blinde studenten sterk onderwijs te kunnen geven (en omgekeerd) mét aansluiting op de gewone arbeidsmarkt.
Voor hoger onderwijs moet inclusief onderwijs natuurlijk doodnormaal zijn.