Ik denk dat niemand ontkent dat in ons strafrecht er inderdaad een plaats is voor het toeschrijven van provocatie als 'verzachtende' omstandigheid.
Maar er wordt in het gerecht ook rekening gehouden met hoe je reactie op iets (een provocatie of whatever) in verhouding staat met de provocatie.
Als ik een koran verbrandt, en een moslim verbrandt daarop iets dat mij dierbaar is (hoewel ik niet weet wat hij zou moeten kiezen, ik ben niet echt een emotioneel persoon
), dan kan je dat evenredig noemen.
Als ik een koran verbrandt, en een moslim vermoord daarop een ambassadeur, dan is dat niet in verhouding. Ook al zou het provocatie zijn.
Dus, ik kan jullie eventueel volgen als je zegt dat je mede'verantwoordelijk' bent voor de reactie in die zin dat je inderdaad op voorhand wist dat er veel kans was dat er een reactie zou komen, maar je kan in mijn opinie maar verantwoordelijk gesteld worden tot op een 'ergheidsgraad' van het niveau van de provocatie die je zelf hebt uitgevoerd, in casu een boek verbranden. Alle ergheidsgraden daarboven zijn in mijn ogen voor het conto van de reactiegever.
En dat is dan inderdaad aan ons juridisch systeem om uit te maken wat de ergheidsgraad is en gelukkig niet de islam! Anders zou op het verbranden van een koran effectief de doodstraf staan.
