Conradus
Legacy Member
Hiapoe zei:
Ervaring. Je moet echt geen genie zijn om je herinneren dat er bij verschillende koranverbrandingen edm rellen ontstaan zijn in het buitenland. Als je een appelsien opeet en daarop gebeuren er aanslagen kon je dat onmogelijk voorzien en is het onmogelijk om jou daarvoor verantwoordelijk te houden. Als je 100x een appelsien eet en er zijn 100x aanslagen geweest, dan had je het moeten weten. (Dit soort van irrelevante zaken aanhalen is onder je niveau Hiapoe
)Silmarunya zei:
Ik heb nooit over strafrechtelijke aansprakelijkheid gesproken hier en sommige anderen ook niet. Ik gebruikte juridische redeneringen, maar gewoon om mijn visie toe te lichten. Als jij een Koran in brand steekt zal er niemand jou juridisch daarvoor aanspreken in België normaal. Dat neemt niet weg dat mijns inziens je daarvoor verantwoordelijk bent (op een moreel niveau). Dus ik kan perfect iemand verantwoordelijk houden voor daden die zich afspelen buiten België.
dacuba zei:
Je verwart een land met haar inwoners. Als een Belg een Koran in brand steekt en er beginnen Arabieren te rellen hebben de staten daar niks mee te maken. Als S-Arabië besluit op basis daarvan haar relaties met België stop te zetten, dan is dat haar goed recht. Als S-Arabië echter daarop een aanval zou uitvoeren op België (zonder oorlogsverklaring), dan is dat een illegale daad. Als ze het echter als casus belli gebruikt is dat ook haar goed recht, (hoewel oerdom).
Sir.Killalot zei:
Ik zou niet zeggen dat je de staatsveiligheid van België in gevaar brengt, wel breng je mensen in gevaar en dat is voor mij de reden om die handeling niet te voltrekken.
Hiapoe zei:Ik denk dat niemand ontkent dat in ons strafrecht er inderdaad een plaats is voor het toeschrijven van provocatie als 'verzachtende' omstandigheid.
Maar er wordt in het gerecht ook rekening gehouden met hoe je reactie op iets (een provocatie of whatever) in verhouding staat met de provocatie.
Als ik een koran verbrandt, en een moslim verbrandt daarop iets dat mij dierbaar is (hoewel ik niet weet wat hij zou moeten kiezen, ik ben niet echt een emotioneel persoon), dan kan je dat evenredig noemen.
Als ik een koran verbrandt, en een moslim vermoord daarop een ambassadeur, dan is dat niet in verhouding. Ook al zou het provocatie zijn.
Dus, ik kan jullie eventueel volgen als je zegt dat je mede'verantwoordelijk' bent voor de reactie in die zin dat je inderdaad op voorhand wist dat er veel kans was dat er een reactie zou komen, maar je kan in mijn opinie maar verantwoordelijk gesteld worden tot op een 'ergheidsgraad' van het niveau van de provocatie die je zelf hebt uitgevoerd, in casu een boek verbranden. Alle ergheidsgraden daarboven zijn in mijn ogen voor het conto van de reactiegever.
En dat is dan inderdaad aan ons juridisch systeem om uit te maken wat de ergheidsgraad is en gelukkig niet de islam! Anders zou op het verbranden van een koran effectief de doodstraf staan.
En eigenlijk zou dit in jullie redenering het geval moeten zijn.
Want als ik een koran verbrand, ben ik volgens jullie mee verantwoordelijk voor alle doden en gewonden die vallen daarna in eventuele rellen en aggressies. En als ik daar mee verantwoordelijk voor ben, dan moet ik dus volgens het geldend strafrecht veroordeeld worden voor medeplichtigheid aan massamoord en terrorisme.
De doodstraf bestaat hier niet meer, maar in die redenering moet volgens jullie dus iemand die een koran verbrandt, waarna rellen met doden en gewonden vallen in het gevang wegens medeplichtigheid. Correct?
Eigenlijk niet, in ons strafrecht geldt provocatie enkel voor de zwaarste misdrijven. Dus net het tegendeel van wat je denkt. Provocatie kan bij doodslag, niet bij inbraak 's nachts bv. Maar daar gaat het ook niet om, we gebruiken in deze betekenis niet echt het strafrechtelijk begrip provocatie. De evenredigheid staat hier los van. Provocatie gaat om emotionaliteit, niet rationaliteit. Een evenredige repliek zou rationeel zijn, niet emotioneel.
Nee, zoals ik al gezegd heb, heb ik het over een morele verantwoordelijkheid. Eventueel als je die juridisch wil maken zou je dat burgerrechtelijk doen, strafrechtelijk zie ik hiertoe nauwelijks mogelijkheden. Als mens die zijn rechten uitoefent heb je een morele verantwoordelijkheid om met je daden rekening te houden en van je daden af te zien als zij disproportionele gevolgen hebben. Daden die met relatief grote kans tot de dood van iemand anders leiden (en waar jij hoegenaamd geen enkel voordeel mee doet) vallen hier duidelijk onder. Dat is al twee dagen mijn punt, op welke basis kan je beweren dat je de morele autoriteit hebt om zo'n daden te stellen?
Silma, je bent ook al twee dagen met drogredenen aan het argumenteren. Gisteren de slippery slope (letterlijk zelfs), vandaag reductio ad absurdum, of gewone ad hominems.
)
