Epyon
Legacy Member
Zoiets is nochtans reeds gebeurd voor nieuwe installaties: een prijsobservatorium zal regelmatig de subsidieregeling aanpassen zodat de terugverdientijd van zonnepanelen rond de 10 jaar blijft schommelen. En de VREG doet reeds gelijkaardige zaken: voor iedere PV installatie in Vlaanderen houdt ze statistieken bij en checkt ze deze aan een theoretisch model om er voor te zorgen dat de tellerstanden die door de eigenaars van zonnepanelen doorgegeven worden kloppen met de realiteit.Renegadexxripxx zei:
De nieuwe regeling zorgt ervoor dat de terugverdientijd rond de 10 jaar schommelt, het product zelf heeft een levensduur van 20 jaar. Dat is nog steeds een interessante investering, maar niet meer van die aard dat mensen het als een financieel product zullen gaan zien.
De acties van de regering hebben niet noodzakelijk een wetenschappelijk onderbouwde basis
. De BTW-verlaging heeft verder ook niets met de kostprijs te maken, die is sowieso zonder BTW. In principe vind ik het correct dat er slechts 6% op elektriciteit geheven wordt, maar de prijs waarop de BTW geheven wordt is ook in principe veel te laag.Wederom in principe zou het correcter zijn dat de regering een taks aan de energieproducenten heft gebaseerd op uitstoot en andere vervuiling die hoger ligt dan nu. Deze taks moet dienen om toekomstige kosten door klimaatverandering te dekken. Maar zoiets is echter onmogelijk te becijferen.
Klopt. Grote hernieuwbare energie-installaties zullen in de toekomst 'afgeregeld' kunnen worden, waarbij hun energieproductie zal dalen. Dit zal voor toenemende onzekerheidsfactoren in het klassieke businessmodel zorgen. Daarom wordt stilaan geëvolueerd naar meer dynamische businessmodellen die rekening houden met variabele energieprijzen en (quasi) real-time trading van energie op energiebeurzen.
Een jet werd daar nooit voor gebruikt hoor
. Dat was enkel voor noodsituaties.Het systeem waar jij van spreekt is al vele jaren actief en wordt volgens het principe van de vrije markt georganiseerd. Net zoals energie tegenwoordig op een future en spotmarket wordt getraded, wordt ook primaire en secundaire reserve aangeboden en gekocht. Deze reserves kunnen ingezet worden bij stroomtekorten of overschotten. Een energieproducent laat zijn centrale bv. op 80% capaciteit werken en verkoopt de resterende 20% als secundaire reserve. Als er ergens een stroomtekort is zal deze producent zijn capaciteit 'on moments notice' tot 100% moeten opdrijven. De prijs voor deze stand-by capaciteit vindt automatisch een economisch optimum door vraag en aanbodwerking.
De volledige energiemarkt is overigens reeds enige tijd rond dat principe opgebouwd. Iedere dag moeten de energieproducenten vóór 13u aan Elia laten weten hoeveel energie ze de volgende dag zullen genereren. De computer van Elia berekent of het net de volgende dag in evenwicht zal zijn. Is er een tekort zal de energieprijs toenemen tot voldoende enerigeproducenten de prijs voldoende hoog vinden om extra te produceren. Is er een overschot zal de energieprijs afnemen tot voldoende producenten het de moeite niet meer vinden om nog energie te produceren.
De balans van het net is dus reeds op voorhand geregeld. De quota die energieproducenten insturen moeten de dag nadien perfect kloppen, als ze niet aan hun quota komen of dit overschrijden dienen ze boetes te betalen. Voor de zekerheid veilt Elia een hoeveelheid stand-by reserve. Dit wordt gefinancierd met de opbrengst van de boetes.
Het systeem van Elia is robuust en bewezen. Het feit dat ze dankzij geavanceerde computersimulaties perfect kunnen voorspellen hoeveel windenergie en, in mindere mate, hoeveel zonne-energie er de volgende dag zal zijn helpt daar natuurlijk in.
