Hiapoe
Legacy Member
zengi zei:
Klopt inderdaad.
De enige reden waarom ik mezelf eerder een atheïst noem, is omdat de term agnost zou kunnen doen vermoeden dat ik een 50/50 kans of een reëele kans aan het bestaan van God zou toekennen, en dat is niet het geval.
De kans in mijn ogen dat God bestaat is even groot als de kans dat er een theepot rond Jupiter vliegt. niet ONbestaande, maar zodanig onplausibel dat je voor het praktische gemak in het leven gewoon zegt dat het niet zo is tot er bewijs komt dat in de richting zou kunnen wijzen dat het er wél is!
Ik wil gerust voor jou zeggen dat ik een agnost ben hoor... het is niet de term die het hem doet, maar wat ik ermee bedoel. Voor mijn part vind je er een nieuw woord voor uit en ben ik een "prihalopaat"... whatever...
Punt is eigenlijk dat ik echt letterlijk niks "geloof".
Nee ook niet evolutie, ook niet dat de aarde rond is,...
Ik neem enkel dingen aan die 'werken' in het leven en aan de al dan niet directe empirische vaststellingen voldoen.
Ik "geloof" dus niks in de zin dat ik bepaalde zaken niet in vraag zou durven stellen, of niet open zou staan voor tegenbewijs. DAT is de ingesteldheid die ik bedoel.
Punt is, zelfs al zou ik denken dat God bestaat, dan nog zou ik open blijven staan voor de mogelijkheid dat dit misschien een illusie is die in mijn brein zit... waarom zou dit geen mogelijkheid zijn, stelt een gelovige zich die vraag niet, vraag ik me soms af?
Als ik je vraag (indien je een gelovige bent): Hoe zeker ben je dat God bestaat, en je antwoordt is 100% (en niet 99,999999999999...), dan heb je het verschil tussen religieus zijn en niet-religieus zijn in de kern beschreven!
100% zekerheid en onveranderlijkheid bestaat niet voor een atheist/agnost (whatever you want), alles is open voor verandering. Indien er bewijsmateriaal en argumentatie is in richting X, dan sta ik daar altijd voor open.
Ik sta er bijvoorbeeld perfect voor open dat op een bepaald moment iemand een 4e dimensie ontdekt en kan aantonen dat de aarde niet conventioneel 'rond' is zoals we nu denken, maar ook nog een extra 4e dimensie heeft (waarvoor dan wel een nieuw woord moet worden uitgevonden natuurlijk).
Maar tot nader order, neem ik aan dat de aarde rond is, aangezien dat marcheert!
Ofte: Ik pas aan wat ik aanneem als waarheid aan de hand van het bewijsmateriaal dat mij in de realiteit wordt voorgeschoteld.
En niet omgekeerd: A priori zaken als 100% waarheid aannemen en alles in de realiteit daarin proberen te passen (en als het absoluut niet past verdraaien of negeren).
Bovendien is zelfs de notie dat niks 100% zeker kan zijn, ook niet zeker wat mij betreft... misschien is er wél een 100% zekere waarheid, maar die heb ik alleszins nog niet gevonden
Eenmaal ik die gevonden zou hebben (of dénk gevonden te hebben), zullen we ook niet meer moeten geloven, maar gewoon in zekerheid leven...
Het kan altijd zijn dat jullie gelovigen die zekerheid wél al gevonden hebben, waarvoor proficiat (denk ik), maar dan moeten jullie maar eens aan jullie God vragen, waarom hij mij het niet duidelijk kan maken op één of andere manier
