zengi zei:
Als het vak levensbeschouwing nu eens deftig onderwezen werd, was het belangrijker dan al de rest. De mens-wording primeert nog steeds ver boven getallen optellen of de geschiedenis van Rome kennen. Tenzij je natuurlijk wilt beweren dat de moraal van de leerlingen reeds is waar ze moet zijn.
zengi zei:
Verder vind ik niet dat je alle thema's die te maken hebben met moreel gedrag (micro meso macro niveau) op de lagere school kunt bespreken. Seksualiteit, democratie, oorlogvoering zijn maar enkele thema's die aandacht vereisen binnen de schoolcontext.
En hierbij verwoord je zelf al een groot deel van de reden waarom ik levensbeschouwing een zinloos vak vindt. Uiteraard draagt de schoolomgeving bij tot de "mens-wording", maar dat gebeurt niet in één vak. Er is allereerst de omgang met andere mensen, maar ook dingen die jij als minder zinvol bestempelt, zoals "de geschiedenis van Rome" dragen hiertoe bij.
De thema's die jij aanhaalt als noodzakelijk voor moreel gedrag, passen bij uitstek in vakken als geschiedenis, aardrijkskunde, biologie, etc. en wat religies hierover te vertellen hebben, beschouw ik eerlijk gezegd niet als een goede bron van waarden en normen hierover. De enige plaats voor religies zou idealiter een vergelijkende studie van de verschillende levensbeschouwingen in onze samenleving zijn, om anderen te begrijpen, niet om leerlingen binnen één visie te sturen, en hiervoor is 2 uur per week, gedurende 6 jaar lang, inderdaad véél te véél.
zarathustra zei:
Eigenlijk is dit het typische probleem eh. Er is een issue waar het verschil tussen mensen de oorzaak is. (In dit geval dat men bepaalde richtingen als minderwaardig aanschouwt.)
Dus in plaats van het probleem op te lossen en al die kinderen hun talenten als gekijkwaardig doch verschillend te beschouwen gaan we al die kinderen gelijk behandelen.
Wat voor zin heeft om verschillende talenten in een middelbare schoolomgeving als volledig gelijkwaardig te gaan behandelen, wanneer de samenleving buiten de schoolmuren dit ook niet doet? Bepaalde talenten worden beter verloond dan anderen, en ouders duwen hun kinderen in die richting waarvan ze denken dat deze hen de beste toekomstperspectieven biedt, en wie kan ze dit kwalijk nemen? Uiteraard is dit problematisch voor kinderen die in een richting zitten die te zwaar is voor hen, of voor kinderen wiens ouders onvoldoende stimulans bieden om te studeren, maar ik vind een nivellering naar de bodem toch een treurige oplossing voor dit probleem.