Archief - In de marge van het nieuws deel 15

A-res zei:

Ach, druk... Als je verwachtingen per direct al als druk wil gaan vertalen: niets mis met wat druk; we zijn er zelf ook niet slechter uitgekomen. Ieder zijn eigen methodiek van opvoeden, maar ik heb geen boodschap aan het pamperen en afschermen van kinderenen jongeren, zodat ze de pandoering krijgen wanneer ze de echte wereld instappen. Simon Sinek heeft daar ergens nog een mooi filmpje van staan, over hoe Millenials gewoon programmed to fail zijn.
.

Klik om te vergroten...

Kunnen we eens 1 discussie doorgaan zonder steeds als een oude zak "dat het wel erg gesteld is met de jeugd van tegenwoordig" ?

Elke generatie zaagt over de generatie ervoor dat het nietsnutten zijn

Idem dito voor “gewoon hun best doen, dat is wat telt”. Resultaat, dat is wat telt.
Met het halfzachte “het resultaat is niet belangrijk, zolang je maar je best doet” kom je nergens, en al helemaal niet in het echte leven. .

Klik om te vergroten...

Ach onzin je doet je best is dat niet genoeg voor iemand anders-> pech voor hem.

Je help kinderen en jongeren er niet mee door ze medailles te geven om laatste te eindigen, enkel en alleen omdat ze “hun best” gedaan hebben. Daarmee creëer je gewoon vogels voor de kat bij de eerste tegenslag die ze tegenkomen in hun echte leven (ook iets waar Sinek het over heeft trouwens).
Ieder zijn ding in opvoeding, maar ik zorg er via de opvoeding liefst voor dat de kis hun slaagkansen in hun latere leven maximaal zijn..

Klik om te vergroten...

En nuanceren en zelfkennis zijn daar belangrijk in.

Het gaat niet om de platitude "een mediale voor laatste" daar spreekt niemand over. Het gaat er hem over realistische doelen kunnen zetten voor jezelf en dat erkennen jezelf kennen wat je kan en niet kan.

Kom je niet zoals mijn (oudere) collega tegen : een burn out omdat hij een job probeert te doen die hij niet aankan gelijk hoe hard hij werkt.

ik vraag enkel de tools, info & context om mijn eigen kind te beoordelen.

Klik om te vergroten...

En je kind heeft al die tools al, gewoon eens mee praten en haar kennen .

A-res zei:

Jij jouw ding met jouw kinderen uiteraard.
Ik ga ze alvast niet leren dat "doe je best" voldoende is, maar dat resultaat ook telt. Ik ga ze niet leren dat je medailles krijgt om laatst te eindigen.

Klik om te vergroten...

Stel je voor ...

Iedereen die zijn best doet krijgt zijn/haar rijbewijs; los van het aantal gemaakte fouten.
Zolang je maar je best doet ...

beryl zei:

De kennis waar je een 7/10 mee haalt in de ene school is misschien voldoende om een 9/10 te halen in een andere school. België heeft geen gestandaardiseerde testen, je kan verschillende leraars/scholen niet zomaar vergelijken. Een cijfers zegt uiteraard wel al iets, maar een gemiddelde zorgt voor meer context om dat cijfer te interpreteren.

Klik om te vergroten...

Leerplannen zijn hetzelfde een eindcijfer komt dus grotendeels overeen. Je bent nu trouwens scholen met elkaar aan het vergelijken.

Nogmaals wat belangrijk is is de kennis van het kind, niet het gemiddelde van een klas/school. ALs je ziet wat voor punten je kind haalt en hoeveel tijd/moeite ze daarin steekt kan je perfect een mening vormen over welke richtingen ze aankan zonder ooit een klasgemiddelde te zien. Voor dat is een gemiddelde gewoon nutteloos.

Sonny Crockett zei:

Stel je voor ...

Iedereen die zijn best doet krijgt zijn/haar rijbewijs; los van het aantal gemaakte fouten.
Zolang je maar je best doet ...

Klik om te vergroten...

En hop typisch over iets compleet anders beginnen .

A-res zei:

Jij jouw ding met jouw kinderen uiteraard.
Ik ga ze alvast niet leren dat "doe je best" voldoende is, maar dat resultaat ook telt. Ik ga ze niet leren dat je medailles krijgt om laatst te eindigen.

Klik om te vergroten...

Als je de argumenten in het belachelijke wil trekken dan is dat uw probleem jongen

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

A-res zei:

Er is altijd een manier om je te verbeteren. Stilstaan is achteruit gaan en iemand die beter is, is geen demotivatie maar enkel een stimulans om het nog beter te trachten doen.

Dat is domweg het verschil tussen middelmaat en excellence.

Maar bon, jedem das seine zeggen ze dan.

Klik om te vergroten...

Huh? Ik denk dat ik niet goed kan volgen. Je best doen, is toch net alles eruit halen om te verbeteren? Maar soms bots je op een grens. Fysiek en mentaal. En je kind zal toch echt moeten leren dat er op een bepaald moment een grens zal zijn waar hij niet aan door kan, en waar een ander kind wel aan door kan. Dat maakt dat andere kind niet beter, maar wel beter in dat specifieke ding. En dat mag. Dat is wat ik bedoel. En volgens mij ook wat jij bedoelt, hoor.

Je doet alsof "je best doen" gelijk is aan "er iets voor doen". Maar dat is het toch helemaal niet?

Nahrtent zei:

Een eindrapport met cijfers en klasgemiddelden

Klik om te vergroten...

En zodra er cijfers zijn, zijn die gemiddelden (of medianen of) er ook. Dat is nu eenmaal zo, simpelweg een gevolg.

Als de gemiddelden niet worden weergegeven, dan hebt ge:
- Kinderen die individueel gaan vergelijken, of enkel in hun kliek, en dan een gemiddelde (halfbakken) zelf uitrekenen of aanvoelen.
- Leerkrachten die het gemiddelde weten want die kennen alle punten (en die van voorgaande jaren) maar het voor hunzelf houden.
- Ouders die alleen de punten van hun kind kennen tenzij de leerkracht het toch zou kaderen of ze andere rapporten van bekijken.

Wat is daar nu voordelig aan dat al die partijen een ander beeld krijgen over de context? Of dat gij daar als ouder, of misschien zelfs kind, geen belang aan zou hechten is dan uw eigen zorg of invulling van opvoeding.

A-res: Niemand zegt toch dat iemand door moet zijn omdat hij z'n best heeft gedaan? Er vraagt toch niemand om betere punten voor z'n kind omdat die z'n best heeft gedaan?
Er verandert niks aan de individuele punten. Ik kan echt totaal niet volgen

We zien hier zoals gewoonlijk weer het probleem dat sommigen punten direct koppelen aan eigenwaarde en zelfbeeld. Er is niks met dommer of slimmer zijn, sneller of trager, muzikaler of niet,etc

Dat gezegd zijnde als het doel van geen gemiddeldes is om te zorgen dat kinderen zich niet vergelijken met anderen en zich zo goed of slecht voelen, wat die je dan met zaken waar dat heel - en soms pijnlijk- duidelijk is. Voordrachten/presenteren/zingen voor de klas? En dan het summum natuurlijk —> sport. Moeilijk om niet duidelijk eerst of laatst te zijn bij lopen of te zien wie wint bij voetbal, etc

A-res zei:

Bekijk die input misschien eerder eens ipv per direct in het defensief te schieten.
Die kerel zegt een aanal heel zinnige dingen, zelfs al hoor je die misschien niet zo graag.
https://www.youtube.com/watch?v=5MC2X-LRbkE

Klik om te vergroten...

Zal het later misschien eens bekijken en het is niks verdedigend het is gewoon een feit: elke generatie klaagt over de vorige en elke generatie komt altijd toch op haar pootjes terecht.

Beter dus ons aan feiten te houden dan platitudes.

Probeer het gerust op je werk eens: “Nee beste leidinggevende, ik heb wat ik moest opleveren niet opgeleverd, maar ik heb mijn best gedaan en dat is het enige dat belangrijk is, dus we’re good, right?”
Ik geef je een max van drie keer vooraleer je het niet meer moet komen uitleggen, als je al zover geraakt.

Klik om te vergroten...

Nochtans doe ik dat al jaren.

Erger nog (voor jou dan) als het voorstel gedaan word van werk x moet tegen y af zijn zeg ik al dat dit onmogelijk is binnen de tijd voorzien.
Nog erger ik doe dat ook voor de teams waar ik verantwoordelijk voor ben. Bij onrealistische targets/SLA's zeg ik dat gewoon openlijk en duidelijk (met de verantwoording erbij natuurlijk) .

Ik heb 2 handen en word voor 8 uur betaald. Als mijn baas daarbuiten wil gaan mag hij vragen wat hij wil ik hoef dat niet te doen.

Kan hij daarmee niet leven: dat ze mij buitengooien bij een bedrijf dat mij(of de mensen waar ik verantwoordelijk voor ben) zo uitperst wil ik niet werken hoor.

Het gaat eveneens over jezelf uitdagen om beter te zijn/worden. Dat doe je niet door het alleen maar realistisch te houden en lekker binnen de comfortzone.
Les nummero uno van een deftig leidinggevende: als je mensen wil vormen en laten groeien, throw them in the deep en pull them out of their comfort zone.

Klik om te vergroten...

En dan heb je gigantsich verloop en mindere dienstverlening , nee dank U bij andere diensten (werk immers voor indiers die die mentaliteit hebben) is dat schering en inslag zo erg dat de klant hun al zwaar onder hun voeten gaf dat het de zoveelste is die vertrokken is en dat dit niet kan.

Kijk uitdagen doe je dan beter (imho) op andere manieren dan pure arbitraire limieten te stellen.

Daarbij is het altijd beter verstandiger te werken dan harder.

Het enige dat je niet mag laten gebeuren, is ze laten verzuipen, that’s it.

Klik om te vergroten...

Als je ze moeilijke quasi onmogelijke opdrachten geeft zal dat natuurlijk onvermijdelijk af en toe gebeuren.

Dat gemiddelde is daar een objectieve context-creator in; het kind is dat niet.

Klik om te vergroten...

Iets wat weinig uitmaakt om beslissingen over jouw kind te nemen.

Ik zie gemiddelde handig als middel om te zien of een kind verbetert of dat er problemen binnen de klas zijn, niet als als middel om te zien of een kind de leerstof aankan/kent en wat in de toekomst die aankan.

A-res zei:

Tuurlijk, maar grenzen zijn er niet om je de facto bij neer te leggen. Er zijn soft boundaries die je kan verleggen, en absolute hard boundaries. De eersten kom je typisch als eerste tegen, en dan wil je echt niet vanuit een "doe je best, dat is genoeg" redenering vertrekken, net omdat "het beste" op dat moment weinig meer is dan een soft boundary.

Zelfs harde grenzen kan je zo verleggen, maar dan iets gelijkmatiger.

Klik om te vergroten...

de visie vd onderwijsspecialisten
alle kinderen zij gelijk en als ze dezelfde begeleiding krijgen, evenveel voor iets werken, iets maar hard genoeg willen kan alles
en lukt dat niet dan is het de schuld vd school, omgeving,...

grenzen zijn grenzen
gelden voor iedereen en wil je dat een kind zich maximaal kan ontplooien dan is hem op z'n grenzen wijzen net zo belangrijk. JE kunt die hem zeggen of hem er gewoon keihard laten tegenaan lopen. Dan ondervindt 'm zelf dat de wiskundige te zwaar is.

niet elk kind kan unief aan en veel kinderen zouden er ongelooflijk mee geholpen zijn dat ze gewoon een wc leren installeren ipv hun broek te scheuren op TEW, rechten of 1 of andere -ogie.

tolya zei:

de visie vd onderwijsspecialisten
alle kinderen zij gelijk en als ze dezelfde begeleiding krijgen, evenveel voor iets werken, iets maar hard genoeg willen kan alles
en lukt dat niet dan is het de schuld vd school, omgeving,...

grenzen zijn grenzen
gelden voor iedereen en wil je dat een kind zich maximaal kan ontplooien dan is hem op z'n grenzen wijzen net zo belangrijk. JE kunt die hem zeggen of hem er gewoon keihard laten tegenaan lopen. Dan ondervindt 'm zelf dat de wiskundige te zwaar is.

niet elk kind kan unief aan en veel kinderen zouden er ongelooflijk mee geholpen zijn dat ze gewoon een wc leren installeren ipv hun broek te scheuren op TEW, rechten of 1 of andere -ogie.

Klik om te vergroten...

Zoals in de sport; neem nu voetbal om één voorbeeld te geven.
Je kan nog zo hard je best, maar toch nooit iets of wat nuttig doen met een bal. Een ander staat daar maat wat, doet geen moeite, maar eens aan de bal tovert hij de ene beweging na de andere uit zijn schoenen.
Bij de jeugd krijgt iedereen, zowel hij zonder talent als hij met talent nog evenveel kansen. Eens ze ouder worden, telt alleen het resultaat. Of je nu tig keer meer je best doet dan die andere of niet ...

Op de werkvloer ook. Je hebt sales die met de vingers in de neus verkopen; amper klanten bezoeken, amper naar kantoor komen; echter wel aan het eind van de maand steeds weer hun target halen.
En dan heb jij sales die dag in, dag uit, het onderste uit de kast moeten halen om toch maar datzelfde target te behalen.
Aan het eind van de rit maakt het geen zak uit wie nu meer zijn best heeft gedaan, of wie nu meer gemotiveerd was. Het is het resultaat dat telt.

Sarcastr0 zei:

Als uw kind reeds z'n best doet (iets waar ge geen punten voor nodig hebt om te weten), welke 'inspanning' denk je dan dat er nog mogelijk is om die inhaalbeweging te maken?

Waarom moet die inhaalbeweging? Ze slaagt toch op haar test?
Er zullen altijd mensen zijn die beter zijn.
Waarom dan die druk leggen, wat bereik je daarmee? Ze doen immers reeds hun best.
Je geeft aan dat ze een faler zijn omdat er anderen beter zijn, terwijl ze gwn slaagt.

Echt top beeld om uw kinderen mee te geven

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Ik weet niet met wat voor een 'special olympics' mentaliteit jij thuis opgevoed bent, maar als ik maar 6/10 haalt terwijl de rest van de klas gemiddeld een 9 haalt, dan maakt het geen fluit uit hoeveel inspanningen ik 'denk' gedaan te hebben om die 6 te halen. Het zijn er in ieder geval niet genoeg en dan moet ik gewoon nog beter mijn best doen. Je best doen en falen moet leiden naar nooit afgeven en blijven volharden in plaats van opgeven.
Wie niet kan volgen en alsmaar verder achterop de groep hinkt moet op den duur afhaken. Een 6/10 is misschien nog net genoeg, maar als de leerkracht alsmaar verder het niveau van de klas opkrikt ben jij de zwakste schakel die het eerst afvalt en moet je misschien wel naar een andere klas.

Net doordat je afkomt met '6/10 maar ... ze heeft wel haar best gedaan', geef je je kind pas het gevoel dat hij/zij een loser is. Als je zwak bent in een bepaald vak, moet je daaraan werken tot het geen zwak punt is en niet vervallen in defaitistisme.
Wat bijvoorbeeld vroeger mijn 2 zwakste vakken waren (latijn en frans), zijn uiteindelijk uitgegroeid tot de top van de klas door jarenlang meer inspanningen te leveren dan de groep. Idem op de unief.

Als je altijd maar probeert om druk te vermijden bij kinderen en comfort laat primeren boven waardevolle doelstellingen kweek je mensen die later de lat voor zichzelf veel te laag leggen en maar een fractie van hun potentieel benutten waar ze later spijt van zullen krijgen.

Mijn ouders hebben mij juist altijd geleerd van de lat hoger te leggen dan hetgeen ik wel bereiken. Want net omdat je nu en dan zal falen, zal je uiteindelijk toch nog bereiken wat je wou. Wie studeert voor een 10/10 haalt misschien maar een 8. Wie studeert voor een 6/10, gaat vroeg of laat buizen.

M°°nblade zei:

Ik weet niet met wat voor een 'special olympics' mentaliteit jij thuis opgevoed bent, maar als ik maar 6/10 haalt terwijl de rest van de klas gemiddeld een 9 haalt, dan maakt het geen fluit uit hoeveel inspanningen ik 'denk' gedaan te hebben om die 6 te halen. Het zijn er in ieder geval niet genoeg en dan moet ik gewoon nog beter mijn best doen. Je best doen en falen moet leiden naar nooit afgeven en blijven volharden in plaats van opgeven.
Wie niet kan volgen en alsmaar verder achterop de groep hinkt moet op den duur afhaken. Een 6/10 is misschien nog net genoeg, maar als de leerkracht alsmaar verder het niveau van de klas opkrikt ben jij de zwakste schakel die het eerst afvalt en moet je misschien wel naar een andere klas.

Net doordat je afkomt met '6/10 maar ... ze heeft wel haar best gedaan', geef je je kind pas het gevoel dat hij/zij een loser is. Als je zwak bent in een bepaald vak, moet je daaraan werken tot het geen zwak punt is en niet vervallen in defaitistisme.
Wat bijvoorbeeld vroeger mijn 2 zwakste vakken waren (latijn en frans), zijn uiteindelijk uitgegroeid tot de top van de klas door jarenlang meer inspanningen te leveren dan de groep.

Als je altijd maar probeert om druk te vermijden bij kinderen en comfort laat primeren boven waardevolle doelstellingen kweek je mensen die later de lat voor zichzelf veel te laag leggen en maar een fractie van hun potentieel benutten waar ze later spijt van zullen krijgen.

Klik om te vergroten...

Duidelijk nooit met mensen gepraat wiens kinderen leerstoornissen hebben of gwn niet de slimste van den hoop zijn.

Snap wel dat dat moeilijk is voor iemand die Latijn gedaan heeft.
EQ is niet iedereen gegeven, ook niet als je Latijn hebt gedaan.


Ik hoop voor u en uw toekomstige kinderen dat ze bovengemiddeld begaafd zijn

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Sarcastr0 zei:

Duidelijk nooit met mensen gepraat wiens kinderen leerstoornissen hebben of gwn niet de slimste van den hoop zijn.

Snap wel dat dat moeilijk is voor iemand die Latijn gedaan heeft.
EQ is niet iedereen gegeven, ook niet als je Latijn hebt gedaan.

Ik hoop voor u en uw toekomstige kinderen dat ze bovengemiddeld begaafd zijn

Klik om te vergroten...

Mijn kinderen hoeven niet bovengemiddeld begaafd of de slimste van de hoop te zijn. Ik heb liever een gemiddeld kind dat een harde werker is dan een uitblinker die er zijn voeten aan veegt. Als ik kijk hoeveel talenten er van mijn generatie en studiejaar verloren zijn gegaan omdat de motivatie, ambitie, zelfdiscipline, zelfvertrouwen, geduld en determinatie er niet waren bewijst dat dat al deze dingen vele malen belangrijker zijn om iets te bereiken qua studies dan intelligentie. Ook, hoe slim je geboren wordt, daar kun je niet voor kiezen. Maar intelligentie is ook zoals een spier, je moet die trainen dmv. een goede vorming.
En het is achteraf niet anders in het bedrijfsleven. Genoeg mensen boven mijn niveau met een lagere intelligentie dan ikzelf, maar die hebben er dan ook hard voor gewerkt.

M°°nblade zei:

Mijn kinderen hoeven niet bovengemiddeld begaafd of de slimste van de hoop te zijn. Ik heb liever een gemiddeld kind dat een harde werker is dan een uitblinker die er zijn voeten aan veegt. Als ik kijk hoeveel talenten er van mijn generatie en studiejaar verloren zijn gegaan omdat de motivatie, ambitie, zelfdiscipline, zelfvertrouwen, geduld en determinatie er niet waren bewijst dat dat al deze dingen vele malen belangrijker zijn om iets te bereiken qua studies dan EQ.
En het is achteraf niet anders in het bedrijfsleven. Genoeg mensen boven mijn niveau met een lager EQ dan ikzelf, maar die hebben er ook harder voor gewerkt dan ik.

Klik om te vergroten...

Dus, ge vind het belangrijk dat uw kinderen hun best doen boven al?
Dat is toch wat ik zeg?

En jij hebt het over IQ, ik over EQ dus heel uw 2de paragraaf slaat nergens op.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Sarcastr0 zei:

Dus, ge vind het belangrijk dat uw kinderen hun best doen boven al?
Dat is toch wat ik zeg?

En jij hebt het over IQ, ik over EQ dus heel uw 2de paragraaf slaat nergens op.

Klik om te vergroten...

Je haalt het uit de context.
Ik zeg dat je best doen en dan nog maar een 6/10 halen terwijl het klasgemiddelde 9/10 is en daarmee dan ook nog eens tevreden zijn 'omdat je je best hebt gedaan' een verkeerde ingesteldheid als ouder of als kind.
Hoe meet je hoe hard je je best hebt gedaan?
Ik ken mensen die gaan sporten en vanaf het moment dat ze zweten al vinden dat ze hun best gedaan hebben en er dan maar mee stoppen. Als ik ga sporten en niet gezweet heb, dan noem ik dat niet eens sporten.

Je moet ergens kunnen benoemen hoe je bepaald dat iemand zijn best heeft gedaan. Misschien zit je kind uren achter zijn boeken maar leert hij op een compleet verkeerde manier, is dat dan goed?

M°°nblade zei:

Je haalt het uit de context.
Ik zeg dat je best doen en dan nog maar een 6/10 halen terwijl het klasgemiddelde 9/10 is en daarmee dan ook nog eens tevreden zijn 'omdat je je best hebt gedaan' een verkeerde ingesteldheid als ouder of als kind.
Hoe meet je hoe hard je je best hebt gedaan?
Ik ken mensen die gaan sporten en vanaf het moment dat ze zweten al vinden dat ze hun best gedaan hebben en er dan maar mee stoppen. Als ik ga sporten en niet gezweet heb, dan noem ik dat niet eens sporten.

Je moet ergens kunnen benoemen hoe je bepaald dat iemand zijn best heeft gedaan. Misschien zit je kind uren achter zijn boeken maar leert hij op een compleet verkeerde manier, is dat dan goed?

Klik om te vergroten...

Nu zijde gwn aant lullen en aant stretchen om uw gelijk te forceren.

Uw best doen = uw BEST doen.

Ik zie hier genoeg zure zeikers memmen over medailles voor de laatsten en andere belachelijke laag bij de grondse platitudes, dat het ook effectief daarom draait, over mensen die er met hun klak naar smijten.

Als uw kind haar best doet en ze haalt een 6 terwijl het gemiddelde een 9 is, gade gij de teleurgestelde ouder uithangen?

Als ik weet dat mijn kind zijn of haar best gedaan heeft en een 6 gehaald heeft, dan zal ik inderdaad zeggen dat ze dat goed gedaan heeft, want dat is dan overduidelijk haar capaciteitsgrens.

Dan ga ik geen depressiviteit uitnodigen door belachelijke verwijzingen naar klasgemiddelden die -omwille van missing variables- toch niet toelaten om een correcte conclusie te trekken.

Ze zullen zelfvertrouwen kweken, zelfrelatieveringsvermogen, leren omgaan met hun tekorten etc.



Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Sarcastr0 zei:

Duidelijk nooit met mensen gepraat wiens kinderen leerstoornissen hebben of gwn niet de slimste van den hoop zijn.

Klik om te vergroten...

Wat je dus eigenlijk wil is ook tegen de domme zeggen dat ze slim zijn?

Na de bepampering van migranten en criminelen, gaan we nu naar de bepampering van leerlingen. Feiten en data gebruiken we niet meer, want stel je maar eens voor dat mensen zich slecht zouden voelen door de realiteit. Nee, we verbergen liever de waarheid.

denkimi zei:

Wat je dus eigenlijk wil is ook tegen de domme zeggen dat ze slim zijn?

Na de bepampering van migranten en criminelen, gaan we nu naar de bepampering van leerlingen. Feiten en data gebruiken we niet meer, want stel je maar eens voor dat mensen zich slecht zouden voelen door de realiteit. Nee, we verbergen liever de waarheid.

Klik om te vergroten...

Als dat hetgeen is dat jij uit mijn tekst afleidt, ben ik blij dat ze u geen gemiddelden meer geven want het is overduidelijk dat zulke deductie u niet gegeven is.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk