noreeeee zei:
Uw theorietjes zijn allemaal heel mooi genouis. Het probleem is dat een mens een mens is en geen plastecine of ne kauwgum dat ge kunt kneden. Als de obers minder worden betaalt dan moeten die mensen maar dokter worden. Ja dat gaat zomaar, dat was ik eventjes vergeten.
Verder was de 19de eeuw een perfect voorbeeld van het liberalisme. En ik hoop dat jij liever niet in die tijd geleefd had. Dan had je als arbeider is kunnen voelen wat liberalisme is. Is zien of je dan nog in de theorietjes gelooft dat iedereen een bedrijf uit de grond kan stampen als hij maar genoeg werkt. Is zien of je dan nog denkt dat ge ober kunt worden omdat een arbeider niet genoeg betaalt.
Trouwens het liberalisme gaat uit van een ontuitputtelijke bron van arbeidskrachten. En dit is ook zo in de reele wereld. Er zijn genoeg mensen die willen en kunnen werken. Dus vraag/aanbod. Vraag<<<<Aanbod. Dit leidt zowiezo tot verdrukking.
Verder al zou het liberalisme perfect werken. Zou het zowiezo omvergeworpen worden. Dit kan niet anders. Elke economisch sociale ongelijkheid zorgt voor een politieke instabiliteit. Dit is nu eenmaal een wet. Netzoals e=mc².
Dus ...
Eerst en vooral is het hilarisch om van een commie te moeten horen dat men een mens niet kan kneden en dat die theorieën niet realistisch zijn.
Laat nu vrije markt in het overgrote deel van de wereld de bijna-realiteit zijn en liberalisme de voorvechter zijn van mensen hun individuele vrijheid. (<-> kneden)
Maar goed, ergens niet vreemd dat gij de theorieën waar ik achter sta onrealistisch vind, ik vind hetzelfde van die communistische ideeën, het staat lijnrecht tegenover elkander en is dan ook niet zo vreemd. (dus no offense he)
Verder heb ik ook niet gezegd dat een ober zomaar dokter wordt.
Maar wat ik zeg klopt wel degelijk, maar er zit spelingsruimte op:
- Er is een minimumloon: als je lager gaat dan dat, is het voor die persoon niet meer de moeite om ober te blijven, want een andere, lagere vorm van arbeid zal al meer behoeften bevredigen. (ik gebruik opzettelijk het woord behoeften, om ook zaken als arbeidsvreugde in rekening te brengen)
- Er is een maximumloon: als je hoger gaat dan dat, zullen de bedrijven (in dit geval de horeca) geen verdere obers meer aannemen, omdat ze meer kosten dan ze opbrengen.
Het loon zal daar tussen hangen en waar ergens daartussen hangt af van onderhandelingsmacht en doelstellingen. Als die persoon zijn loon wordt verlaagd, zal die misschien oordelen dat hij niet naar behoren wordt verloont en zal die mogelijks uitwijken naar een lagere job waar de verhouding van inspanning <-> verloning beter is.
Dus we hebben hier veeleer te maken met verplaatsen naar een lagere dan naar een hogere functie hoor. (hoewel het ook mogelijk is dat hij de nieuwe situatie bijvoorbeeld langer tolereert en wat extra scholing volgt om een ietsje hogere positie te bekomen, receptionnist in een bank bvb - hij heeft al veel ervaring met klantvriendelijkheid om te starten
- )
- 19e eeuw: voor zo ver ik weet de eeuw waarin de Moderne tijd startte, waarin de democratie is beginnen evolueren naar een echte democratie. Ja, het was geen prettige tijd, maar om er eens mijn herinneringen uit mijn geschiedenisboek bij te halen: de eerste voorbeelden van opbod tegen arbeiders zijn toen ook begonnen: het aanbieden van woonst (van beluikwoning tot iets beter), met als doel het personeel te binden/te motiveren. Maar ja, het blijft een heel harde tijd, maar de mogelijkheden die er nu zijn, waren er toen niet. Bovendien was er een gigantische hoeveelheid aan ongeschoolde arbeiders (omdat quasi niemand echt verder studeerde), wat arbeid enorm goedkoop maakte ja. En tuurlijk kon men toen niet zomaar bedrijven uit de grond stampen, maar tegenwoordig kan je wel voor eigen rekening, als zelfstandige beginnen als je een degelijk plan bij de banken kan voorleggen, ik heb nooit beweerd dat zoiets mogelijk was in de 19e eeuw.
- Arbeidsaanbod is niet onuitputtelijk, bij Keynes zou je nog zoiets kunnen zien denk ik, maar ik ben geen Keynes fan.
Neo-klassieke economen spreken wel van een arbeidsmarkt met vraag en aanbod. Dat er binnen bepaalde vakgebieden een overaanbod is, daar ben ik het wel mee eens. Dan vooral in de meest waardeloze arbeid, omdat daar al de ongeschoolde arbeiders van de godganse derde wereld meeconcurreren, wat voor gigantisch aanbod zorgt. Maar het feit dat men in bepaalde sectoren spreekt van knelpuntberoepen, wil zeggen dat er sectoren zijn met een arbeidsmarkt waar er opportuniteiten liggen voor degenen die daar in willen investeren (lees: een opleiding er voor volgen) Geschoolde arbeiders, intellectuelen, daar is er geen zo'n overaanbod en dan ook geen verdrukking, als je ze niet betaalt wat ze waard zijn, zal een concurrent dat wel doen omdat die ze ook kan gebruiken. (maar dat gedoe heb ik al met mijn obervoorbeeld uitgelegd)
- Dat laatste van omver werpen kan best zijn (het zal wel kloppen zeker wat je daar zegt?
), maar welk punt wil je daar mee maken? Ik zou trouwens niet spreken van elke economische sociale ongelijkheid, maar eerder van elke vorm van oneerlijke behandeling. (want dat creërt wroeging en als die groep sterk genoeg groeit, zal ze haar systeem installeren, dat zij beter acht... en dat onvermijdelijk weer er voor zal zorgen dat anderen het niet meer fair vinden), toch imo.
