Avondland zei:
Ik geloof meer in een autarchie dan in totale afhankelijkheid van 'de markt'. Maar dan autarchie op continentaal niveau. Zoiets is momenteel moeilijk haalbaar omdat we voor vele grondstoffen afhankelijk zijn van intercontinentale contacten. Toch zie ik het niet onmogelijk om voor bepaalde grondstoffen en producten een protectionistisch beleid te voeren zodat hun producenten niet naar een lageloonland gaan verhuizen. Zoiets vergroot wel de werkgelegenheid in dat land maar wat hebben wij daaraan? Als je gaat aanhalen dat wij betere technologisch opgeleide mensen hebben heb je het mis aangezien er in Aziê ook al een zogenaamde 'Silicon Valley' bestaat die zonder probleem kan concurreren met onze technologische bedrijven.
Raar dat je voor protectionisme bent. Protectionisme mag dan wel een vrije en open markt tegenwerken. Het blijft voornamelijk een kapitalistisch instrument. Stel dat een land ervoor kiest om zijn staalindustrie te beschermen dan worden staalproducenten bevoordeeld, maar zij zijn de enige die hier voordeel aan ondervinden. Iedereen anders is slechter af. Staalproducenten verkijgen door deze bescherming een hoger dan normale winst. Vanuit een socialistische overtuiging kan men toch moeilijk de al rijke staalproducenten nog meer willen verrijken? Misschien denk je dat hierdoor arbeidersbanen in de staalindustrie gered worden en dat het toch nog de moeite waard is om de staalindustrie te beschermen. Deze denkwijze is erg kortzichtig, want iedere job die gered wordt in de staalindustrie gaat ten koste van jobs elders in de economie.
Door bescherming van staal wordt de prijs van staal duurder. Ieder bedrijf dat staal gebruikt in de productie gaande van auto's tot blikken krijgt te maken met hogere inputprijzen. Het gevolg hiervan is dat zij mensen zullen moeten ontslaan, en dit zal meer banen kosten dan het aantal banen dat wordt gewonnen door protectionisme. Ook gewone consumenten worden getroffen door prijsstijgingen van staalproducten en alle producten die hiervan afgeleid zijn. Dit treft vooral gewone mensen terwijl de fabriekseigenaar steeds rijker en rijker wordt.
Protectionisme heeft niet alleen negatieve gevolgen voor het eigen land, maar het treft ook andere landen. En dan voornamelijk ontwikkelingslanden. Als zij niet meer kunnen exporteren gaat dit ten koste van jobs in ontwikkelingslanden die zoiezo al met een grote werkloosheid af te rekenen hebben. Wie echt socialistisch is denkt niet enkel aan armoede in eigen land maar houdt ook rekening met de gevolgen voor andere landen. Juist dankzij handel kunnen bepaalde bedrijven naar ontwikkelingslanden emigreren en deze landen de mogelijkheid geven ook een eigen "silicon valley" te ontwikkelen. Het is alleen maar rechtvaardig dat zij ook de kans zich te ontwikkelen en niet tot een hongerdood veroordeelt worden enkel om extra winsten aan staalproducenten in het eigen land te bevoordelen.