Herman De Croo zei:
hoe naief en dom kan je zijn.
een aanrader de film
Jagten (2012) - IMDb
hij zegt niet dat het gemakkelijk is. Wel makkelijker.
frisenfruitig zei:
Ik snap niet waarom erover zwijgen voor jaren aan een stuk een betere optie is. Dat zorgt er toch voor dat de dader gewoon kan blijven doen wat hij wilt totdat er eens iemand het lef heeft om er effectief tegenin te gaan?
Ok ja, het slachtoffer zou ontslagen kunnen worden of aangeklaagd worden voor laster (ervan uitgaande dat ze erachter komen wie het is, good luck als het om verschillende slachtoffers gaat). Maar is dat echt erger als ge de hele situatie in z'n geheel bekijkt?
Mocht het zijn dat iedereen die écht grensoverschrijdend gedrag heeft meegemaakt, bij een klacht ook de tegenpartij strafbaar kan stellen, ben ik het met je eens. Echter, ik zie zelf op het werk vele gevallen van pesten op het werk waar het resultaat is dat het slachtoffer, ondanks enkele bewijzen, er uiteindelijk nog altijd slechter uitkomt. Omdat niet elke vorm van pesten ook effectief tot een correcte straf leidt en de tegenpartij soms enkel nog harder straft. Momenteel bezig met een dossier waar de laatste 5 jaar betrokken persoon al 6 keer bepaalde (zware) fouten aangewreven wordt die hij telkens kan weerleggen dankzij getuigen of gewoon door aan te tonen dat hij die dag onmogelijk verantwoordelijk kon zijn wegens al 2 weken op verlof. Dienen nu klacht in wegens pesten, maar als je weet dat die persoon die pest uiteindelijk gewoon de baas blijft, weet je dat er weinig te verwachten valt.
mac-bc zei:
Moeten, eisen, ... ? Niets moet natuurlijk, ik kan niemand verplichten. Maar als je recht in uw schoenen staat, waarom zou je dan niet in dialoog gaan over het probleem die zich stelt? Als je dat niet doet ben je inderdaad laf en heb je iets te verbergen.
omdat je geen zin hebt om contact te hebben met jou, zo simpel. Mogelijks omdat ze meent dat ze je het al uitgelegd heeft, mogelijks omdat ze je gewoon een weirdo vindt, ...
mac-bc zei:
Ok, fictief voorbeeld om de situatie te schetsen: Stel nu dat jij uw peperdure horloge uitleent aan een vriendin en dat ze belooft om dat horloge de volgende dag terug te brengen. Je hebt niets op papier staan van die uitleenbeurt. Maar de volgende dag zie je haar niet. De dag daarop ook niet. Dus je belt naar haar om te vragen wanneer ze dat horloge zal terugbrengen. Ze neemt niet op. Kan gebeuren, je spreekt een boodschap in. Geen reactie. Een uur later neemt ze opnieuw niet op. De volgende dag neemt ze opnieuw niet op. De volgende week neemt ze opnieuw niet op. Enzovoort. Je bent het beu en rijdt langs haar huis maar ze doet niet open (terwijl je ziet dat ze thuis is). Enzovoort.
Zeg mij eens, ben jij dan die kwaadaardige stalker, de grote boeman?
stel nu dat dat peperduur horloge eigendom was van jou, maar je het geschonken had aan haar als cadeau en ze je bij het uiteeengaan weigert dat cadeau terug te geven en ze vraagt om je niet meer lastig te vallen. Dan ben je een stalker,
ja.
mac-bc zei:
Volgens mij niet. Maar aangezien je niets op papier hebt, kan dit voor de ganse buitenwereld en zelfs voor politie en gerecht toch als dusdanig beschouwd worden. Meer zelfs: uit schrik om haar beschuldiging te bevestigen durf je uiteraard niet meer te bellen of langs te rijden, anders speel je in haar kaarten. Conclusie:
- Jij bent uw peperdure horloge kwijt en wordt daar bovenop nog eens beschuldigd van strafbare feiten die je onmogelijk kan weerleggen. Bovendien word je ook nog eens volledig in de hoek gedrumd en vleugellam gemaakt. Je kan niets meer doen.
- Zij heeft uw peperdure horloge en hoeft daar geen enkel gevolg van te dragen omdat ze misbruik maakt van de stalk-wetgeving i.c.m. een absoluut gebrek in de maatschappij aan kritische houding tegenover beschuldigingen van stalking van vrouwen tegenover mannen.
Je bent je peperduur horloge niet kwijt als je de factuur kan tonen én zij niet kan aantonen dat het een cadeau was. Zij kan u nog altijd van stalking beschuldigen, want je doet wel werid, maar waarschijnlijk zal er verder niks van volgen.
Overigens, de wetgeving rond belaging:
Art. 442bis. Hij die een persoon heeft belaagd terwijl hij wist of had moeten weten dat hij door zijn gedrag de rust van die bewuste persoon ernstig zou verstoren, wordt gestraft met gevangenisstraf van vijftien dagen tot twee jaar en met geldboete van vijftig [euro] tot driehonderd [euro] of met een van die straffen alleen.
Leg me eens uit wat er fout zou zijn aan die wet.
mac-bc zei:
Plots hoorde ik een gemeenschappelijke vriend zeggen:
- "Zeg, wat hoor ik allemaal van u?!"
* Ik viel compleet uit de lucht.
- "Naar het schijnt ben je xxxxx aan het stalken?!"
Ik kan u garanderen dat uw bloed gaat koken op dat moment, beseffende dat die roddel zich aan het verspreiden is en je dit niet kunt tegenhouden. Dus zeg mij eens, hoe bewijs ik dat zij die roddels aan het verspreiden is? Dat staat nergens op papier hoor.
getuigen.
mac-bc zei:
Zij kon daarentegen wel zwart op wit bewijzen dat ik effectief zoveel keer had gebeld en zoveel sms'en had gestuurd. Dus nogmaals; je kan niets doen. Dat gevoel van machteloosheid wens ik niemand toe.
je kan iets doen, namelijk niet de rust van een persoon
ernstig verstoren. Als het aantal SMSjes en telefoongesprekken zoveel waren dat haar rust ernstig verstoord wordt, dan zal je idd hangen. Niet meer dan normaal lijkt me.
mac-bc zei:
Volgens haar mening had ik blijkbaar ook een gegronde reden, anders had ze wel effectief de telefoon opgenomen om het mij uit te leggen. Waarom zou ze anders moedwillig niet opnemen vanaf de eerste keer dat ik gebeld had als er dan toch niets aan de hand was?
vreemde logica. Als iemand je negeert, is het omdat je gelijk hebt. Ai.
mac-bc zei:
Fout, volgens de huidige wet kan je ook per post iemand "stalken".
niet door 1 keer een brief te sturen.
zinno23 zei:
Maar wat is bewijs als iemand tegen je zegt die valt me al weken lastig is dit dan een bewijs? er komen vervolgens nog meerdere met zo een verhaal, wat is dat dan als je er niks mee doet ondanks dat je merkt dat die personen daarvan afzien en er machteloos tegen zijn?
schuldig verzuim is hier niet van toepassing.
Art. 422bis:
Met gevangenisstraf van acht dagen tot [een jaar] en met geldboete van vijftig [euro] tot vijfhonderd [euro] of met een van die straffen alleen wordt gestraft hij die verzuimt hulp te verlenen of te verschaffen aan iemand die in groot gevaar verkeert, hetzij hij zelf diens toestand heeft vastgesteld, hetzij die toestand hem is beschreven door degenen die zijn hulp inroepen.
Voor het misdrijf is vereist dat de verzuimer kon helpen zonder ernstig gevaar voor zichzelf of voor anderen. Heeft de verzuimer niet persoonlijk het gevaar vastgesteld waarin de hulpbehoevende verkeerde, dan kan hij niet worden gestraft, indien hij op grond van de omstandigheden waarin hij werd verzocht te helpen, kon geloven dat het verzoek niet ernstig was of dat er gevaar aan verbonden was.