squalleke123 zei:
De wet rond visum C is redelijk duidelijk. In die zin dat aan bepaalde voorwaarden moeten voldaan zijn, maar dat het dan nog steeds een discretionaire bevoegdheid is en dus onderhevig aan de beslissing van DVZ. De rechter probeert hier die discretionaire bevoegdheid de facto zelf uit te oefenen en schendt daarmee de scheiding der machten
DVZ is al meermaals in zaken teruggefloten door RVB en heeft daar nooit zo'n drama van gemaakt. Nu plots wel. Staat ook letterlijk in de omschrijving van RVB:
Een daadwerkelijke rechtsbescherming bieden tegen het overheidsoptreden inzake vreemdelingenbetwistingen. De Raad is immers als enige bevoegd om uitspraak te doen over:
A. beroepen tot erkenning van de hoedanigheid van vluchteling of tot toekenning van de subsidiaire beschermingsstatus (volle rechtsmacht);
B. annulatieberoepen ingediend tegen individuele beslissingen genomen met toepassing van de wetten betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen (annulatie).
Dan mag je nog zoveel discretionaire bevoegdheden hebben als je wil, je moet verantwoording afleggen aan de wetten en aan RVB. Als die in een arrest oordeelt dat de beslissing van DVZ niet wettelijk gegrond is en niet genoeg gemotiveerd dan heeft ze het recht (en zelfs de plicht) die beslissing te schorsen. Ik snap niet waarom jullie dat niet snappen of weigeren in te zien? De discussie of er écht geen wettelijke grond is is een andere, maar de RVB heeft gewoon haar werk gedaan.