‘Onbegrijpelijk’, vinden velen de beslissing van burgemeester van Vilvoorde Hans Bonte (SP.A) om zijn groene kartelpartner geen schepenambt te gunnen en de facto het kartel op te blazen. Niet het minst een deel van zijn eigen partijgenoten. ‘Ik wil de sterkste ploeg op het veld’, klinkt het. ‘Geen gloednieuwe mensen die, telkens er beslissingen moeten worden genomen, moeten afchecken met het hoofdkwartier.’
MARJAN JUSTAERT
Hans Bonte is een machtswellusteling. Dat zegt Groen Vilvoorde, nadat de Vilvoordse SP.A-burgemeester afgelopen nacht de groenen hun beloofde schepenpost ontzegde en daarmee een einde maakte aan het progressieve kartel. Een ontstemd Groen zit intussen in de oppositie. Helemaal van de pot gerukt is dat niet: de man die voor ons zit, is een burgemeester die wéét dat hij macht heeft en er niet voor terugdeinst om die te gebruiken. Maar je kunt niet zeggen dat hij zich wegsteekt. Bonte zet zich schrap om zijn omstreden beslissing te verdedigen, want het is híj en hij alleen die de band heeft doorgeknipt wegens - jawel - postjes. Maar vooral wegens de manier waarop die postjes werden, afgedwongen, zegt hij.
Waarom die demarche, meneer Bonte?
‘Kijk, ik heb zelf het kartel herbevestigd voor de verkiezingen, tegen het advies van mijn eigen partij in. Puur uit loyauteit met de Groen, met wie we al 20 jaar goed samenwerken. Om het kartel te kunnen verderzetten, heb ik liefst 17 mensen van mijn eigen partij, 17 sossen die graag op de lijst hadden gestaan, teleurgesteld.’
Het maakt de beslissing des te vreemder.
‘Toch niet. Ik heb altijd twee dingen herhaald: eenmaal de uitslag bekend is, wil ik het eerst en vooral over inhoud hebben - los van de partijen wil ik op zoek naar een recept voor de uitdagingen van Vilvoorde. En twee: ik wil de sterkst mogelijke ploeg op het veld. Bij CD&V en Open VLD zijn sterke figuren, met veel ervaring. De drie verkozenen van Groen zijn debutanten, zij zouden voor het eerst de binnenkant van een gemeenteraad zien… Ik heb hen gisterenavond duidelijk gemaakt dat het niet evident was voor mij om in te gaan op hun vraag om deel uit te maken van het schepencollege.’
Is het niet logisch dat ze een mandaat vragen? Dat staat letterlijk in de kartelafspraken.
‘Ja, maar ze wilden er eerst twee, en dan 1,5. Nadat ik hen mijn voorstel had meegedeeld, koppelden ze weer terug naar Groen nationaal en vervolgens bleven ze bij hun eis. Sorry hoor, maar als je drie nieuwe verkozenen hebt, is dat geen realistische vraag. En iedereen die mij kent, weet dat ik mij kapot erger aan nationale bemoeienis.’
Maar u schendt wel de afspraken.
‘Kijk, ik heb die afspraken gemaakt met ervaren mensen van Groen, die niet rond de onderhandelingstafel zaten. Het is gelopen hoe het gelopen is, maar ik heb nooit de absolute belofte gedaan dat ze minstens zoveel schepenen zouden krijgen.’
Toch wel: het staat met zoveel woorden in het kartelakkoord.
‘Er is sprake van een mandaat, maar ook van de sterkst mogelijke ploeg op de been brengen (al staat dat niet letterlijk in de tekst die Groen rondstuurt, red.). Ik wil niet riskeren dat politici kapotgaan aan de politiek - ik heb het weten gebeuren. Daarom wil ik gerodeerde figuren, geen gloednieuwe mensen die telkens er beslissingen moeten worden genomen, moeten afchecken met het hoofdkwartier.’
Dat argument van die nieuwelingen dreigt als een boemerang in uw gezicht te ontploffen als u straks de drie SP.A-schepenen bekendmaakt: vermoed wordt dat stemmenkanonnen als Moad El Boudaati en/of Houari El Hannouti een (gedeelde) post krijgen - alleen die laatste heeft wat ervaring in de gemeenteraad.
‘Jullie zullen wel zien.’
Geldt uw bekommernis dat debutanten kapot gaan aan de lokale politiek enkel voor Groen en niet voor de SP.A?
‘Nogmaals, jullie zullen wel zien wie de schepenen worden.’
Voordrachtsakte
Het gaat u dus vooral om die ‘nationale bemoeienis’?
‘Ik stel vast dat het nationale niveau overal tussenkomt of moet tussenkomen (Groen ontkent dat stellig, red.), en ik ben altijd van mening geweest dat lokale politiek lokaal geregeld moet worden. Mijn eigen voorzitter John Crombez weet dat, net als al zijn voorgangers. Weet je dat ik de voorbije week tot drie keer toe aan de groene verkozenen heb moeten vragen om mijn voordracht als burgemeester te tekenen? Tot vrijdag 18 uur hebben ze gewacht, ze moesten eerst aftoetsen met het hogere niveau. Dat is niet normaal en niet logisch.’
Hun argwaan blijkt vandaag wel terecht.
‘Ik noem het veeleer de naïviteit van beginnelingen. Kijk, in de politiek kun je op elk niveau vanuit elk mandaat het verschil maken. Ik weet dat ik kritiek ga krijgen, en ik heb begrip voor de ontgoocheling bij de mensen van Groen en de kiezers. Maar ik heb gedaan wat ik gedaan heb in het belang van de stad.’
Groen verwijt u een machtswellusteling te zijn.
‘Dat ik macht gebruik, is de evidentie zelve. Ik heb aan de VUB nog les gehad van professor Kris Deschouwer, die zei altijd: “politiek is macht”. Dus in die zin: ja, ik heb macht en ik maak daar gebruik van. Maar niet in negatieve zin, dat ontken ik ten zeerste. Trouwens, de groenen weten goed genoeg wat macht is, ze zijn er zelf niet vies van. Er stond daarover nog een interessant artikel in uw krant vandaag.’
Zal deze beslissing een invloed hebben op de Gentse coalitievorming, volgens u?
‘Ik hoop van niet. Ik heb er in elk geval geen rekening mee gehouden.’
Terwijl uw partijgenoot Bert Anciaux (SP.A) op Facebook pleit voor progressieve frontvorming als enige mogelijke toekomst voor SP.A, neemt u afstand van de groenen.
‘Je moet niet op Facebook je mening geven, vind ik. Bijna niemand weet dat ik in de jaren ‘90 één van de secretarissen was van ‘Het Sienjaal’, de poging van Norbert De Batselier en Maurits Coppieters om een progressief front op te zetten. Ik heb het hier 20 jaar met succes gedaan, niemand heeft me lessen te leren over frontvorming ter linkerzijde. En ja, er komt nu een einde want ik wil Vilvoorde niet laten gijzelen door nationale bemoeienis. Ook dat is een les.’
Tot slot nog een andere vraag: u ruilt ook N-VA in voor CD&V?
‘Daar wil ik één ding over zeggen. Ik heb de N-VA, zowel voor als na de stembusslag, meermaals duidelijk gemaakt dat het voor ons niet kan dat types à la Jeroen Bergers op de lijst staan. Die jongeman was lid van Schild en Vrienden én zat in de Vlaamse Jeugdraad. Overal elders heeft de N-VA haar lijsten gezuiverd, maar hier in Vilvoorde niet. Wel, men wist en weet dat ik een principieel probleem heb met extremisme.’
N-VA-lijsttrekker Jan Anciaux evengoed, heeft hij altijd gezegd.
‘Dan had hij zijn verantwoordelijkheid maar moeten nemen. Hier in Vilvoorde kun je op dat vlak geen enkele toegeving doen.’
