Clinton ... ja dat was ook een President, geloof het of niet.
Obama wou om Putin heen, wat de relatie tussen de US en Rusland tot de slechtste ooit heeft gemaakt sinds de koude oorlog.
Bush was eerst helemaal in de ban van Putin, ondanks de waarschuwingen van zijn kabinet die allemaal een gevoel hadden van KGB KGB KGB, maar Bush dacht dat hij de man doorhad en in zijn ziel kon kijken.
Putin is nog vaak bij Bush gaan logeren enz ... maar werd zo in de war gebracht dat hij die al snel heeft afgeschreven, wanneer Putin plots van spel veranderde. Eerst heeft die Bush helemaal gecharmeerd en dan is hij plots omgeslaan en Bush wist niet wat hem overkwam.
Natuurlijk is Bush die gaan slecht praten daarna
Ja Rusland heeft helemaal geen buffer, maar al die acties, zijn een poging tot het vormen van een.
"3 Presidents and a Riddle Named Putin
By PETER BAKER MARCH 23, 2014
WASHINGTON — Bill Clinton found him to be cold and worrisome, but predicted he would be a tough and able leader. George W. Bush wanted to make him a friend and partner in the war on terror, but grew disillusioned over time.
Barack Obama tried working around him by building up his protégé in the Kremlin, an approach that worked for a time but steadily deteriorated to the point that relations between Russia and the United States are now at their worst point since the end of the Cold War.
For 15 years, Vladimir V. Putin has confounded American presidents as they tried to figure him out, only to misjudge him time and again. He has defied their assumptions and rebuffed their efforts at friendship. He has argued with them, lectured them, misled them, accused them, kept them waiting, kept them guessing, betrayed them and felt betrayed by them.
Each of the three presidents tried in his own way to forge a historic if elusive new relationship with Russia, only to find their efforts torpedoed by the wiry martial arts master and former K.G.B. colonel. They imagined him to be something he was not or assumed they could manage a man who refuses to be managed. They saw him through their own lens, believing he viewed Russia’s interests as they thought he should. And they underestimated his deep sense of grievance."
"Bush’s Disillusionment
Mr. Clinton was the first president to encounter Mr. Putin, although they did not overlap for long. He had spent much of his presidency building a strong relationship with President Boris N. Yeltsin, Mr. Putin’s predecessor, and gave the benefit of the doubt to the handpicked successor who became Russia’s prime minister in 1999 and president on New Year’s Eve.
“I came away from the meeting believing Yeltsin had picked a successor who had the skills and capacity for hard work necessary to manage Russia’s turbulent political and economic life better than Yeltsin now could, given his health problems,” Mr. Clinton wrote in his memoir. When Mr. Putin’s selection was ratified in a March 2000 election, Mr. Clinton called to congratulate him and, as he later wrote, “hung up the phone thinking he was tough enough to hold Russia together.”
Mr. Clinton had his worries, though, particularly as Mr. Putin waged a brutal war in the separatist republic of Chechnya and cracked down on independent media. He privately urged Mr. Yeltsin to watch over his successor. Mr. Clinton also felt brushed off by Mr. Putin, who seemed uninterested in doing business with a departing American president.
But the prevailing attitude at the time was that Mr. Putin was a modernizer who could consolidate the raw form of democracy and capitalism that Mr. Yeltsin had introduced to Russia. He moved early to overhaul the country’s tax, land and judicial codes. As Strobe Talbott, Mr. Clinton’s deputy secretary of state, put it in his book on that period, George F. Kennan, the noted Kremlinologist, thought that Mr. Putin “was young enough, adroit enough and realistic enough to understand that Russia’s ongoing transition required that he not just co-opt the power structure, but to transform it.”
Mr. Bush came to office skeptical of Mr. Putin, privately calling him “one cold dude,” but bonded with him during their first meeting in Slovenia in June 2001, after which he made his now-famous comment about looking into the Russian’s soul. Mr. Putin had made a connection with the religious Mr. Bush by telling him a story about a cross that his mother had given him and how it was the only thing that survived a fire at his country house.
Not everyone was convinced. Mr. Bush’s vice president, Dick Cheney, privately told people at the time that when he saw Mr. Putin, “I think K.G.B., K.G.B., K.G.B.” But Mr. Bush was determined to erase the historical divide and courted Mr. Putin during the Russian leader’s visits to Camp David and Mr. Bush’s Texas ranch."
Flarden van relaties tussen Putin en Amerikaanse Presidenten.
In Amerika delen ze wel meer deze mening
Putin has a strategy and he is in it for the long haul. He is also a better tactician than any of the Western leaders. He is taking two steps forward and one backwards. When he takes a step backwards, the West rejoices, thinking it's a result of our smart foreign policy.... etc ... tegenover de US/EU/NATO,
die toch dikwijls de verkeerde keuzes maken, troepen wanneer sancties beter waren,
sancties die zinloos en symbolisch zijn (Krim) en overal worden de Russen wakker en wakker gemaakt ...
Wat we hier op het forum toch wat weglachen, dat Putin strategisch mogelijk paar stappen verder zit.
De Krim enz speelt een rol, omdat het laat zien dat Putin kan doen wat hij wil.
De Krim was direct van Putin en de sancties toneel.
Wat elders Russische gevoelens dan weer versterkt en Putin een krachtig instrument in gang heeft gestoken die overal zoveel mogelijk te versterken ...
"Het was eerder een metafoor dat Rusland beter voorbereid is dan de EU, en er toch ook in lijkt te slagen delen van onze Europese droom kapot te maken en dat vrij vlug, tov de jaren energie die het Westen daarin heeft gestoken."
Moet ik toch niet uitleggen, tis toch vrij duidelijk dat Oekraïne minder Europees is dan voor de Krim, de droom van Rusland dichter bij de EU het Westen te krijgen een totale illusie was, en Rusland er mogelijk nog in slaagt delen van die buffer te realiseren ... omdat Rusland hier al 15 jaar aan werkt en het nu in gang steekt, en wel dingen op tafel heeft liggen voor vluchtige NATO acties en EU sancties en wij niks op tafel hebben liggen voor een complex Soviet plan en acties waar ze al 15 jaar mee bezig zijn.
De Krim was voor Rusland ook meer symbolisch, wel een symbool van kracht tov Westen.
Alleen enorm bruikbaar/misbruikbaar voor propaganda.
Onze symbolische sancties, leveren het Westen niks op, maar zijn ook weer enorm bruikbaar/misbruikbaar voor propaganda.
En Putin voert nu vooral oorlog via propaganda ... dus beide zaken komen hem prima uit.
Al die ex Soviet landen, zitten vol met Russen die nog steeds gefrustreerd zijn ... voer die allemaal het nodige propaganda en kweet niet direct of die landen allemaal direct naar het Westen springen ... en Putin bespeeld al die Russen op zoveel levels momenteel,
we hebben er amper zicht op, van elke ex Rus met paspoorten voorzien, tot "KGB" agenten en brainwashers uit te zenden om de nodige kracht, druk en onrust te creëren.
Dat het daar nog een serieus boeltje kan worden ... als springen naar het Westen gelijk gaat staan met bedreiging en vormen van geweld door (onzichtbare) soldaatjes van Putin die nu overal gemaakt worden, zelf de illusie scheppen van geweld en bedreiging is genoeg ... dit gaat nu niet over Finland ofzo, Oekraïne is interessant omdat het de EU deels van energie voorziet en zijn spel daar wel nog kan werken, als Putin plannen heeft voor Finland zal dat wel ergens onderaan zijn lijst staan ... past niet echt in zijn sluipspel met Scandinavië te gaan boxen ... beter eerst al de kleinere landen, waar het Westen minder mee inzit, te destabiliseren/in te lijven.
En de Nato/EU kan weinig doen tegen dit soort streken ... aangezien de oorlog onzichtbaar gevoerd wordt. Kunnen wel een legertje sturen, maar op wie ga je schieten enz ...
(Die ex Russen zijn niet gefrustreerd omdat ze verlangen naar de voormalige USSR ofzo,
maar vooral omdat ze zich aansluiten bij het Westen en wij die landen een beetje zien als ontwikkelingslanden en er geen fuck om geven ( behalve de functie van buffer voor het Westen ), en dat was niet wat zij zich daarbij hadden voorgesteld).
Dusja moest hij echt met ferm tactisch spel bezig zijn, dat vooral inspeelt op ons onbegrip en desinteresse voor wat er zich afspeelt en heeft afgespeeld in die voormalige USSR landen, en hij zich ondertussen ook een soort nieuwe Tsaar waant, iets wat Merkel min of meer insinueerde, dat hij ergens op een andere planeet leeft of zoiets, kan dit toch een langer staartje krijgen, dan "iedereen naar het Westen en als het nodig is gaat Nato wel ff baas doen" ... ferm tactisch spel gecombineerd met Tsaarwaan ambities onderschatten/weglachen ... kan toch een foutje van ons zijn.
Tgaat hier toch over Rusland en Putin, nie de boyking in NK.
