zarathustra zei:
Maar dan moet je geen enkele straf uitvoeren natuurlijk.
Dat is niet waar. Een levenslange celstraf is gedurende de straf nog terug te draaien. Bij een doodstraf ligt dat heel wat moeilijker.
Daarnaast vind ik het gewoon een hele foute insteek. Ons gevangenissysteem is er al lang geen van straffen meer, maar eentje van rehabiliteren. Weer tot "bruikbaar" lid van de maatschappij maken. Dat elimineert de kost van de straf, én levert een bijdrage op, want iemand die weer meedraait bij ons.
Maar vooral filosofisch vind ik het de taak van de maatschappij om zo veel mogelijk mensen te helpen. Sommigen hebben iets meer begeleiding nodig dan anderen, en gedetineerden duidelijk heel wat meer. Maar dat uiteindelijk iedereen kan genieten van onze maatschappij en er ook aan kan bijdragen. In zo'n kijk past natuurlijk de doodstraf helemaal niet. Een soort van: Iedereen moet meewerken en bijdragen, maar zodra het niet goed gaat, trekken we de handen van je af en moet je dood.
Het grote probleem is dat veel mensen vanuit een buikgevoel wel weten wie ze wel en niet de doodstraf zouden geven. Maar dat zoiets bijna onmogelijk in wetten te gieten valt. Het voorbeeld van Dutroux wordt altijd gegeven. Of neem het breder: Een gevaarlijke kernpsychopaat. Die ga je nooit kunnen genezen. Daarbij ligt het heel wat lastiger, en in die gevallen ben ik ook nog wel tegen een doodstraf, maar ik snap waarom anderen dat niet vinden.
Alleen, dan komen we bij dat "3 strikes and you're out", of "niet oneindig veel kansen". Dat is onmogelijk te definiëren, hè. Hierboven bleek al dat puur kijken naar recidivisme moeilijk is. Want ook dan zou die babymepper niet in aanmerking komen. En als je het breder gaat definiëren, naar delicten binnen dezelfde "categorie", wordt het ook problematisch. Want dan kom je op iemand die zich volledig heeft herpakt na een onvrijwillige doodslag (ik zeg maar wat). Nieuw leven, volledig tot inkeer. Maar raakt betrokken bij een vechtpartij op café. 2x geweld => doodstraf?
Los van dat alles, loopt niet alles perfect. Punt. Er zullen gevallen door de mazen glippen, in eender welk systeem. Bij de doodstraf kan er een onschuldige gestraft worden. Bij behandeling van kernpsychopaten kan iemand te vroeg buiten komen of psychiaters om de tuin leiden. Of een staat kan bijvoorbeeld tekortschieten in het aanbieden van hulp en begeleiding. Of de rechter kan iets verkeerd hebben beoordeeld, en gedacht hebben dat hij zijn leven echt heeft verbeterd. Maar volgens mij valt het ene niet zo heel veel meer voor dan het andere. En als ik dan moet kiezen tussen eentje te vroeg vrijlaten of 'n onschuldige de doodstraf geven, is het ook vlug gekozen, wat mij betreft.
Ik denk dat het vooral achteraf heel makkelijk is om te zeggen dat er hier iets misgelopen is. Of dat betekent dat er ook fundamenteel iets mis is, of gewoon iets mis is gegaan in deze praktische uitvoering, dat is onmogelijk om hieruit af te leiden. Als je programmeert op je werk, kan er in 1% van de afgewerkte producten nog een bug zitten. Betekent dat dat je hele bedrijf fout in elkaar zit? Niet noodzakelijk. Het kan ook gewoon iemand geweest zijn die zijn job niet goed heeft gedaan. Of het kan een bug zijn die er ondanks alle tegenmaatregelen toch in is geslopen.