Vollmer zei:
Fout, Torpedo's waren het primaire wapen, aertillerie werd gebruikt waar torpedobommenwerpers(of andere) niet beschikbaar waren
De Do17 was ideaal voor torpedojagen; de He-111 werd er speciaal voor aangepast.
Ik weet dat er een torpedobommenwerperversie was van de Do 217 (waar er maar een handjevol van waren in 1940), maar ik heb nog nooit gehoord van een torpedoversie van de Do 17. Kan je daar een bron van geven, want het intrigeert me.
De He 111 torpedobommenwerper variant in 1940 was trouwens de J-1, waarvan er zo'n 90 gebouwd waren. En de Kriegsmarine wilde ze dan nog niet eens, omdat ze 4 man per vliegtuig een te grote verspilling van mankracht vonden.
De Luftwaffe had in 1940 (buiten de Fi 167, en die waren al lang verouderd) geen deftige torpedobommenwerper.
En inderdaad, torpedo's waren de beste manier om schepen te zinken, zelfs al in 1940. De beste manier om die torpedo's tot bij de vijand te krijgen was (in de ogen van de toenmalige admiraals) echter niet de torpedobommenwerper, aangezien de meesten nog altijd niet overtuigd waren van de waarde van het vliegtuig, en aangezien torpedobommenwerpers belachelijk traag en makkelijk te onderscheppen waren.
Het geliefde platform voor de torpedo waren de torpedoboten en de destroyers (en in het geval van de Britten, de kruisers ook). En wat is de beste verdediging tegen die schepen? Inderdaad, artillerie. En natuurlijk snel manoevreren.
Zoals al gezegd, Hitler was niet van plan GB aan te vallen. De Duitsers is totaal onvoorbereid in de strijd tegen de RN.
een goeie voorbereiding en om van succes zeker te zijn, Italiaanse torpedobomenwepers, zouden van Duinkerken een Duits succes gemaakt hebben.
Met een goede voorbereiding (van verscheidene jaren voor de oorlog, met bijvoorbeeld een massale bouw van landingsboten, opbouw van een Kriegsmarine luchtmacht, en degelijke destroyers en lichte kruigers) zou de invasie inderdaad mogelijk zijn. Maar daar gaat het hier niet om. Mits een goede voorbereiding is zowat alles mogelijk.
In mid-1940 had Italië trouwens nog maar een handjevol SM.79's, en had die allemaal zeer hard nodig.
Ik heb nooit alle gezegd, wat ik wel zei was; de meeste.
De Britten haden helemaal niet genoeg wapens om een Duitse invasie(zeker als ze meteen werd uitgevoerd) tegen te houden
Ik zou denken dat enkele divisies met zware wapens beter is dan enkele divisies zonder zware wapens.
Dus hoe kom je erbij dat de Britten niet genoeg wapens hebben om de Duitsers tegen te houden.
De Britten hebben zowel meer manschappen, en meer zware wapens dan de Duitsers op Britse grond kunnen krijgen, en de Britten hebben de GHQ linie, en verscheidene versterkte posities voor die linie.
Is toch duidelijk? Hij heeft zich altijd ingehouden tegen GB
Hitler heeft zich niet ingehouden. Steden bombarderen is niet 'zich inhouden'. Hitler was altijd bereid om een vrede te accepteren die niet te zwaar was voor de Britten, maar als je zegt dat hij zich ingehouden heeft, mag je toch wel enkele voorbeelden geven.
Bij Duinkerken wilde Hitler trouwens niks liever dan de BEF gevangen nemen. Wat zou er beter zijn om GB tot vrede te dwingen, dan een troefkaart van 300 000 Britse soldaten?
Ik stel voor dat je ze zelf eens doet. En dan vanuit een neutraal standpunt
Ik ben niet met berekeningen afgekomen, dus vraag ik me af welke ik openbaar moet maken.
Als jij echter 'out of the blue' beweert, dat volgens JOUW berekeningen Duitsland maar 4 weken nodig zou gehad hebben, denk ik dat iedereen zich afvraagt hoe jij dat berekend hebt.
Ik heb EvM als bron gegeven, hij stond dichter bij de invasievoorbereidingen dan de auteur van uw website.
Juist, maar de auteur van 'mijn' website (en de auteurs van ontelbare andere bronnen, zowel websites, als boeken, als geschiedenistrijdschriften) hebben wel het voordeel van 'hindsight'.
En zoals ik al zei, wat wist von Manstein van de Britse verdedigingen? Wat wist van Manstein van de Britse plannen? Wat wist von Manstein van amfibische operaties?
Von Manstein zag maar één kant van de zaak.
De oefening bij Boulogne was helemaal geen mislukking
Bij zo'n straffe claim hoort een bron.
Ach natuurlijk, je hebt je vergist. :ironic:
Niet echt, ik was simpelweg vergeten erbij te zetten dat ik het over één-motorige jagers was. Ik denk trouwens dat dat achteraf gezien niet echt moeilijk te begrijpen is, toch?
De Bf 110 werd na enkele dagen al erkend om niet op te kunnen tegen Spitfires en Hurricanes.
Maar het is natuurlijk veel makkelijker om met een ironic smiley en een stroman te antwoorden, dan met een degelijk tegenargument. Mag ik er dus vanuit gaan de je geen antwoord hebt op mijn argument dat 'Duitsland en GB ongeveer evenveel één-motorige jagers hebben'?
Goering kon Hitler na zijn falen helemaal niet meer ompraten, Hitler heeft Goerings incompetentie wat te laat gezien.
Juist, en wanneer was zijn falen? Na Stalingrad ongeveer?
Alleszins nog lang niet in 1940.
Het enige grote conflict was de oorlog te Frankrijk en zelfs daar haalde de Luftwaffe relatief makkelijk het overwicht.
Juist ja...
Volgens E.R. Hooton's "Luftwaffe at War: Gathering Storm 1933-1939 Volume 1" verloor de Luftwaffe in de slag om Frankrijk 28% van haar "front-line strength". 1 428 vliegtuigen waren vernietigd, en 488 waren zwaar beschadigd, waardoor zo'n 36% van haar sterkte onbruikbaar was.
Dat zijn geen lichte verliezen, zeker niet voor een leger dat geen reserves heeft.
Als de Duitsers dachten dat het kon, moet het toch mogelijk geweest zijn? Als het niet mogelijk was hadden de officieren er wel tegen geprotesteerd en dat deden ze niet integendeel...
Adolf Galland, commander of Luftwaffe fighters at the time, claimed invasion plans were not serious and that there was a palpable sense of relief in the Wehrmacht when it was finally called off.
http://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Sealion
In December 1939 Colonel Heinrich von Stülpnagel, head of Army Operations Section in OKH had circulated a memorandum requesting assistance in an examination of landing possibilities in England. The study was called Nordwest and Major Helmuth Steiff was to coordinate it. Steiff was the most junior officer to whom such a task could be given and the whole process, in the opinion of the American scholar Rear Admiral Walter Ansel, demonstrated that the Army was attempting to evade the serious examination of the idea. [Ansel, Walter, Hitler Confronts England, Durham, NC and London, Duke University Press and Cambridge University Press, 1960, p. 47]
The document that emanated from the Army proposed landing on the east coast, and when the Navy had closed the Straits of Dover, held off the Royal Navy, cleared the mines and provided landing craft, it would then give covering fire for the landings themselves. The Navy responded by sending a copy of Study Red with covering comments pointing out that it would take a year to get a landing fleet together and emphasising the vastly superior power of the Royal Navy.
Gequote uit "Invasion: Operation Sealion, 1940" door Martin Marix Evans, pagina 81-82.
With the fall of France and the presence of the Germans all along the Channel coast, two courses of action were possible against the British: to starve them out or to invade them. Admiral Raeder feared that the second of these options would be revived and met Hitler on 21 May 1940 to explain why the difficulties were so great. The Channel was, he argued, bedevilled with currents and sandbanks and the coast beyond bastioned with great cliffs. The Royal Navy was immensely strong and, finally, the RAF would have to be entirely suppressed if an invasion fleet was to avoid being cut to ribbons. Hitler made no comment and Raeder continued to worry.
Ibid., pagine 82
On 13 July Halder and his commanding officer Field Marshal Walter von Brauchitsch arrived to meet Hitler equipped with detailed invasion plans.
[...]
Finally the latest Army plan was presented and, surprising casually, accepted. On 16 July Führer Directive No. 16 was signed, ordering preparations to commence for the operation, now called Sealion.
[...]
The reactions in Army and Navy High Commands were very different. In the former all was positive bustle, in the latter dismay. The order was clearly based on the Army's draft and remained a massive river crossing in concept; considerable work had to be done to realise the Führer's plan.
Ibid., pagina 85
The Army proceeded with its plans, regardless of Reinhardt's comments, and on 23 July at its headquarters in Fontainbleau a table-top exercise confirmed, in its own eyes, the virtues of its schemes. Then, on 28 July, the Navy's plans arrived. A smaller operation over a longer time was the best that was offered. Further consultation revealed even more pessimistic comments. First, the need for a dawn landing and some moonlight for the crossing meant that the operation would have to be carried out, at the earliest, in late September when the weather would be less certain. The task of holding the Channel open for invasion craft from Lyme Bay to the Thames was just too great. Finally, the lack of landing craft meant that the second wave cold not start until 48 hours after the first and, further, that wave would take between eight and ten days to cross.
Ibid., pagina 91-92
The Führer conference of 31 July then took place. Raeder made the Navy's presentation. First, he pointed out that 15 September was the first suitable date for the operation and that the weather usually improved at the back end of that month. He then expanded on the dangers attendant on the Channel crossing, the difficulty in satisfying the perfectly reasonable requirements of his Army colleagues and finished by suggesting the whole thing be delayed until the following year. The meeting decided to continue preparations with a view to make the final decision in a week or ten days' time. Halder noted the focus was to be on 15 September as a target date.
Army matters were stilled in the first week of August [...]
Then hostilities resumed at a conference on the Channel coast. The broad front needs were expressed by Halder, the narrow by Schniewind. The extremes of the front were severely questioned by the Navy. In the east the invasion of the east coast of Kent, centred on Deal, was deemed doomed. The off-shore shoals and on-shore cliffs spelled disaster. On the extreme west the Lyme Bay venture was also potentially fatal, this time because of exposure to the Royal Navy.
Ibid., pagina 93
Lang niet zo simpel als jij doet uitschijnen dus.
De Brewster Buffalo was erg geliefd bij de Finnen, die ze gebruikte tegen de Russen in de winter oorlog maar daarna bracht Brewster extra bepanstering aan zonder de motor te upgraden. De Nederlanders kochten deze laatste versie voor hun KNIL waar ze te traag en te log waren om ook maar enige rol te spelen in de Japanse aanval op Nederlands Indie. Het toestel was niet opgewassen tegen de Duiste jagers. Maar ik heb u al verteld hoe et de Belgische Buffalo's is afgegaan. Juist ja, de Militaire Luchtvaart heeft ze nooit gezien want ze werden in beslag genomen door de Vichy regering.
De P-40A werd gekocht door de RAF in grote getallen maar kwam nooit tijdig aan voor BoB
Maar het gaat hier niet over de BoB. Buiten het feit dat de Britten de BoB konden winnen zonder vliegtuig imports, hebben we het hier over een latere datum. Waarschijnlijk ergens rond september 1940.
90% van die historici bekijken de zaak vanuit het BoB standpunt, daarom beschouwen ze het als onmogelijk.
Wat bedoel je juist met 'vanuit het BoB standpunt'.
De oorlog aan het Oostfront heeft genoeg zulke voorbeelden.
Daar heb je gelijk in.
De Britse piloten waren echter evengoed als de Duitsers (wat van de Russische niet gezegd kan worden), en, veel belangrijker, ze vlogen in vliegtuigen die evengoed waren als die van de Duitsers (één van de hoofdredenen dat de Russen het zo slecht deden).
Dat is het em nu juist. Had Duitsland een plan klaar gehad en dat meteen uitgevoerd, dan hadden die wapens veel te laat gekomen
Zoals ik al aangetoond heb, de Luftwaffe was te verzwakt.
OKW (en vooral OKH en OKM) konden het niet eens geraken over de plannen.
De Duitsers hadden niet genoeg transportcapaciteit.
En de Duitsers konden die transportcapaciteit niet deftig beschermen.
EvM bestond dus niet, wie stond er dan aan het bevel van Legergroep Don?
Haha, ik snap hem.
Nu gelieve een bron die info had over beide zijden.
Makkelijk als je de verkeerde post eruithaald
Dan zou ik zeer dankbaar zijn als jij een link kan geven naar de juist post. Ik kan hem alleszinds niet vinden.
Je denkt helemaal vanuit het BoB standpunt, wat ik juist niet doe.
Zoals ik al zei, wat bedoel je met 'vanuit het BoB standpunt'?
Dit is helemaal niet nodig
Natuurlijk niet, aangezien je boek onmiddellijk onderuit gehaald zal worden door historici.
.
. De geallieerden hebben echter wel parachutisten met groot succes kunnen inzetten... Zie het verhaal van Easy Company (En daarmee bedoel ik niet gewoon de series, lees zeker het boek. Voor militair inzicht ben je zelfs beter af met het boek van Winters: 'Beyond Band of Brothers')
zie GTM's reply.