Time zei:
De Zweedse coalitie gaat fors ingrijpen in de pensioenen, waardoor weer langer moet worden gewerkt. Dat vernam De Tijd bij de onderhandelende partijen. Ambtenaren moeten op termijn gevoelig langer werken en het brugpensioen wordt bijna helemaal afgebouwd.
De studiejaren van de ambtenaren tellen binnenkort niet langer mee bij de berekening van het pensioen. Het pensioen zal worden berekend op basis van de laatste 15 of zelfs 20 dienstjaren. Nu is dat op basis van de laatste 10 jaar, doorgaans de best betaalde jaren.
De partijen willen ook enkele uitzonderingsregimes afbouwen, waarmee politieagenten en het NMBS-personeel nog voor hun 60ste verjaardag met pensioen kunnen. Daarenboven worden de voorwaarden voor het vervroegd pensioen weer strenger.
Voorts willen de Zweedse onderhandelaars niet langer elke gelijkgestelde periode laten meetellen bij het berekenen van het pensioen. Tijdskrediet en werkloosheid zouden nog maximaal voor vijf jaar in rekening kunnen worden gebracht.
Manman, hoe heerlijk is dit. Ocharme die vakbondjes.
los van de algemene ideologische problemen die ik met
een deel van deze zaken heb, zijn er de volgende zaken die specifiek problematisch zijn voor mij (die niet noodzakelijk enkel in deze voorstellen problematisch zijn, ook soms in de huidige wetgeving):
- probleem van mensen die op 14/16 jaar begonnen te werken. Zij konden vroeger na 45 gewerkte jaren (behalve voor die die écht op 14 begonnen te werken) op pensioen. Nu zal dat voor sommigen, als de leeftijd zoals in andere voorstellen gesteld, verhoogd wordt naar 62. Betekent 48 gewerkte jaren in het "slechtste" geval. Dat vind ik onrechtvaardig tegenover andere mensen die reeds op 62 op pensioen kunnen. Imho moet brugpensioen na 45 gewerkte jaren een absoluut recht blijven (zelfs een ontslag door werkgever zou daarvoor niet nodig moeten zijn). Tenzij je plots die 45 jaar voor pensioenberekening zou optrekken, pas dan zou het logisch zijn om het anders op te lossen.
- tijdskrediet uit het verleden moet gelijkgesteld blijven. Lijkt me wel dat ze daar niet zullen aan raken
- vrouwen worden hiermee indirect gediscrimineerd. Het is moeilijk een oplossing hiervoor te vinden die sluitend is, maar het is een feit (door de rechtbank aanvaardt) dat vrouwen véél vaker tijdskrediet nemen voor het ganse gezin. Ook is het zo dat daar in de meeste gezinnen nauwelijks afspraken over gemaakt worden. Het zou dus logisch zijn dat bij koppels die samenwonen gedurende de periode van tijdskrediet een pensioenherverdeling gemaakt wordt als er minder gewerkt wordt voor kinderen. Je zou minstens een gesprek hierover kunnen forceren door bij elke vermindering van tewerkstelling van één van de partners (zowel man als vrouw) door de overheid een brief op te sturen die verplicht moet ondertekend worden door beide partners en waar er gekozen kan worden om expliciet te herverdelen of niet. Dan moeten beide ouders een keuze maken. Overheid kan dan bepalen wat er gebeurd indien er NIET geantwoord wordt.