Troj zei:
Er zijn hier weinigen (meer zelfs, ik zie hier niemand) die zegt dat België zoals het nu gestructureerd is, perfect werkt.
Er zijn er anderzijds genoeg (meer zelfs, een meerderheid) die daarom niet een wilde sprong in het diepe willen wagen, die hen op lange termijn nog veel meer problemen kan en zal opleveren. Met andere woorden: het is niet omdat je schip lek loopt, dat je een nieuw moet kopen - zeker als je van een cruiseschip naar een vissersboot moet verkasten.
Het wordt eens tijd dat de separatisten met een kant-en-klaar, haalbaar plan durven komen waarin ze genuanceerd en gedetailleerd de hele "ontmantelingsprocedure" uiteenzetten - met als enige doel dat volstrekt volgens de principes van de Socratische dialoog, ook zij zullen inzien dat de Vlaamse onafhankelijkheid een utopie is.
Vandaag nog in de krant: "Elke dag pendelen 230,000 Vlamingen naar Brussel", waar hun werkgever aan de federale staat belastingen betaalt, en de sociale zekerheid ondersteunt. Tel dit eens op bij het BNP van de nieuwe staat" Brussel? En trek dit eens af van het BNP van de nieuwe staat Vlaanderen?
Op de lange termijn is het voor alle Belgen beter als de problemen op een intelligente manier worden aangepakt, los van al dat wij/zij-denken. Ik heb het al gezegd en blijkbaar moet ik het zeggen: daarvoor is een mentaliteitswijziging nodig in Wallonië, maar zeker ook in Vlaanderen. De problemen van een land constant afschuiven op een bepaald deel van de bevolking is achterhaald, belachelijk en goedkoop.
Maar dat is termen als "Belziek" gebruiken ook.
Principieel ben ik het met u eens.
Maar hoe u het voorstelt, dat is net ook de gedachte (een utopie) van een mens die wil dat België samenblijft. Het is evenzeer makkelijk om het wij/zij-denken aan te klagen, maar hoeveel moeite is er al wel niet gedaan om dat te veranderen? Dat valt zomaar niet te veranderen, wanneer twee volkeren heel anders over iets denken. Sommige mensen komen er maar niet toe, dat in te zien. Ik ben de laatste om te beweren dat eender welke Vlaamse eis legitiem is, maar de afwijzende houding die de Franstaligen (en Walen, in dit opzicht is dat hetzelfde) tegenover vrijwel elke eis voor meer zelfbestuur hebben vertoond is onaanvaardbaar. Heel wat Franstaligen stellen zich uiterst imperialistisch op (de taalgrens in vraag durven stellen, enzo) , is dat hoe men in een modern Europa moet werken?
Verder is het ook heel 'makkelijk' om maar te zeggen "Vlaamse onafhankelijkheid zou heel moeilijk zijn, DUS laten we daarom maar bij ... Belzieksken blijven"
. België werkt ook allesbehalve goed, dus er moet echt wat veranderen. Maar wat kan er veranderen als de achterste tandemfietser niet meewil? (Franstaligen)
Het valt me altijd op hoe weinig argumenten Belgicisten hebben om samen te blijven. Emotioneel gekrakeel à la "we zijn al zo klein" en "we moeten elkaar toch respecteren" dat geen enkele inhoudelijke waarde heeft...? Me dunkt dat er voor Vlaamse onafhankelijkheid een hele reeks sterkere argumenten zijn, zoals een einde aan de bemoeienissen van Franstaligen inzake Vlaamse werkgelegenheid. (bv de Vlamingen niet gunnen dat ze eventueel de uitkering zouden kunnen afnemen van vreemdelingen die geen Nederlands willen leren)
Als ik wat zou mogen voorstellen (wat uiteraard een hypothese is) zou het in grote lijnen het volgende zijn: Ik heb uiteraard ook niet voor elke vraagstuk een oplossing in gedachten...
- Vlaanderen en Wallonië worden twee aparte staten (Wallonië kan eventueel bij Frankrijk of Luxemburg, dat moeten zij maar uitmaken)
- de taalgrens blijft behouden. Er zijn in 1963 foute vaststellingen gedaan die nadelig waren voor beide kampen (zoals de Vlaamse stad Edingen naar Wallonië en het overwegend Franstalige (maar ex-Nederlandstalige
) Voeren naar Vlaanderen. Wat geschied is, is geschied. Geen annexatie van verfranste randgemeenten zoals Linkebeek, dat zou enkel Franstalige onwil om te integreren nog eens dubbel en dik belonen.
- Brussel? Voorlopig een "stadstaat" met de taalwet behouden. Latere referenda van de Brusselse bevolking moeten maar uitmaken wat zij dan uiteindelijk wensen.
- in hoge mate blijvende nauwe samenwerking tussen Vlaanderen en Wallonië, erg vergelijkbaar met het Belgische model... behalve dat nu eindelijk over zijn eigen lap grond de plak zwaait. Ontwikkelingshulp voor Wallonië, maar uiteraard aan strenge voorwaarden. Niet op een ondoorzichtige manier en zonder resultaten zoals dat nu gebeurt.
Veel van mijn tekst heeft weg van een confederaal model, maar dat zie ik nooit op een correcte manier gebeuren zolang België bestaat. (Ja, wél als de Franstalige gebiedshonger in ruil gestild wordt met grond afgeven aan "Wallonie" of "Bruxelles") maar dat kan dus niet de bedoeling zijn.
Moeilijk? Ja, heel moeilijk. Je zal immers met diezelfde Franstalige (francofiele) stijfkoppen aan tafel moeten zitten.
Daarom maar meteen afwimpelen als onhaalbaar en blijven verderdobberen in het vastgereden en failliete België waarin 2 volkeren op vitale punten beide een totaal andere richting uitwillen? Nee...
Vlaanderen als staat kan zijn burgers veel meer bieden dan dat het Belgische model hen kan bieden.
)) woord in 99% van je posts te gebruiken.
