paradijsappel zei:
Ik moet hier toch ook Gavin bijtreden. Kan iemand eens de argumenten voor cultuursubsidies opsommen?
Je vraagt dat nu al een paar keer, en ik heb er al verschillende gegeven, samen met veel anderen. Onder andere Pegasus en Creeping Death.
Wat mij betreft is het grootste argument voor een cultuursubsidie, dat cultuur een essentieel onderdeel is van een menselijke samenleving. Die subsidies terugdraaien, is teruggaan in de tijd. Achteruitgang in plaats van vooruitgang. Kunst moet maatschappijkritisch blijven, en menskritisch, en in die zin kan het per definitie nooit op het moment zelf steunen op winstbejag. Zoals ik al schreef: Daardoor zijn subsidies nodig, omdat geldgewin nooit de grootste drijfveer mag (kan) zijn.
Er zijn nog meer argumenten pro, onder andere die van Creeping Death. Dat net die culturele sector kan zorgen voor een verbindend weefsel tussen de burgers. En als inburgering toch zo hoog staat op het lijstje, is de link tussen verbindend weefsel en inburgering niet zo moeilijk in te denken. Het argument dat die subsidies misschien niet genoeg de mensen bereikt die je wilt bereiken, is dat een argument voor net méér subsidies, toch?
Een goed argument pro subsidies is dat zelfs uiterst succesvolle operashows gewoon door de praktische enormiteit van zo'n productie het amper kunnen volhouden. Dus onpopulair kun je zoiets niet meteen noemen. Niet efficiënt, dat misschien. Maar dan kom je weer bij: Moet winst de enige leidraad zijn die bepaald of iets mag blijven bestaan of niet?
Nog een argument voor subsidies is zoals Creeping Death ook al aanhaalt, dat jonge kunstenaars een duw in de rug krijgen. Of wat ik schreef over Goya. Als die geen mecenas had gehad voor z'n werken om den brode, had hij de mogelijkheid niet gehad om zijn meesterwerken te maken. Het lijkt stom, zo één steunpilaartje weghalen lijkt niet zo veel uit te maken, en is maar een kleine besparing. Maar als die maakt dat daardoor plots een hele verdieping instort, zal het huis al snel staan te verkrotten. Kort gezegd: Als ik geen acteurs meer vind, omdat die onmogelijk hun brood kunnen verdienen met het vak, kan ik nog een meesterwerk schrijven, niemand zal het zien. Of wat ik hiervoor schreef: Als ik telkens slechtere kwaliteit moet brengen, omdat de subsidies ontoereikend zijn, zal er minder volk komen en is er nog meer geld te kort. Dan stort alles in.
Een ander argument tegen deze besparingen, is de minimale besparing die het oplevert ten opzichte van de zware klap die een hele sector krijgt. Er zijn sectoren waar meer te besparen valt met minder zware negatieve gevolgen. En dan klinkt dat als whataboutism ipv te kijken naar eigen boezem. Maar dat is wat beleid maken is, merken dat er geld voor iets nodig is en het ene prioriteit geven tov het andere. Welk nadeel wil je dragen als maatschappij voor welk voordeel? En dan weegt dat in dit geval niet op tegen elkaar.
Nog een argument tegen déze besparingen is dat het hoe langer hoe meer erop lijkt dat het niet echt besparingen zijn, maar gewoon meer gewicht voor hun canon. Het geld wordt niet bespaard, het gaat naar andere kunst, die zogezegd wel goed is. Bepaald door de overheid. Het probleem daarmee heb ik al uitvoerig besproken.