Avondland zei:
Het democratische proces is te sloom en zorgt voor instabiliteit. Een autocratie verzekert stabiliteit. Kijk ook naar het fascistische regime. Toen werd de maffia het meest effectief bestreden. Wanneer de staat zwakker wordt zal de maffia ook sterker worden. Zolang de situatie in Zuid-Italië niet verandert natuurlijk. Al dient de maffia wel in haar ontstaanscontext begrepen te worden. Zij fungeert als een soort van patronagesysteem wegens gebrek aan een opvangnet door een centrale autoriteit.
Landen met een goed uitgebouwde en organisch gegroeide democratie (want shockdemocratie werkt uiteraard niet) beschouw ik nochtans als toonbeelden van stabiliteit. Zij er deze eeuw grote oorlogen geweest tussen twee democratische naties?
En om de lijn even door te trekken: zijn er vandaag de dag fascistische regimes waar de mensen het goed hebben? Je zegt dat onder dergelijke regimes de maffia effectief bestreden werd. Is dit niet omdat de maffia en de overheid hetzelfde toneel deelden (zie bvb Rusland of Italië)?
Ik vind een schrikbewind waar iedereen in de pas moet lopen en ongewenste factoren verwijderd worden een minimalistisch gebouw waar 'stabiliteit' enkel een dun laagje verf is om het grauwe beton te verbergen. Het is een vehikel dat corrumpeert, dat uiteindelijk enkel ten dienste van 'de leider' of 'de partij' staat. Ook dit is de menselijke aard.
Het menselijk welzijn zou steeds moeten centraal staan. Dat is iets wat China bvb ook hoe langer hoe meer begint te beseffen. Als je de steun van het volk niet hebt ben je gedoemd te falen. Krijg je revolutie en zo'n dingen.
Avondland zei:
Akkoord, maar mensen als Fukuyama hebben een marxistische visie op de geschiedenis als een lineair moderniseringsproces met de liberale democratie als hoogtepunt. Dan stopt de geschiedenis officieel. Dat was het punt dat ik wou maken.
Het denken in eindpunten vind ik nogal bekrompen. Stel, puur hypothetisch, dat we in het westen naar een 1984-esque totalitaire Big Brother maatschappij evolueren. Is dit dan een eindpunt? Wat als er dan een revolutie gebeurd die het systeem omver werpt en we pakweg naar Marxisme evolueren?
Voor mij is er geen eindpunt, enkel een aaneenschakeling van stabiele fasen onderbroken door onstabiele periodes. En persoonlijk vind ik de huidige fase helemaal zo slecht niet.
Avondland zei:
Dat doe ik liever niet. Volgens mij komt het grootste gevaar voor het Westen, in tegenstelling tot wat het VB denkt, niét uit het Oosten maar vanuit het Westen zelf. Zij zal zichzelf ten gronde richten.
Ik verwerp het 'gevaar uit het buitenland' gevoel, dat 'enemy at the gates' beeld dat populisten de menigte inpompen resoluut. Het denigreert de mensheid tot een statisch wezen dat zich niet kan aanpassen, zowel de inheemse bevolking als 'het gevaar' dat van buiten komt niet. Het zijn zaken die gewoon meer tijd vergen dan we bereid zijn op te brengen.
Niemand zal onze samenleving ten gronde richten, het zal enkel blijven evolueren. Natuurlijk, sommigen houden liever vast aan het heden of hebben een drang naar het verleden. Voor hen staat evolutie gelijk aan teloorgang. Maar ja, zo denkt men al altijd en het heeft de evolutie niet tegen gehouden.