M°°nblade zei:
Waar zeg ik dat bepaalde rassen verboden moeten worden? Wat ik zeg is dat mensen die een hoogrisico hond zoals een stafford in huis willen halen daarvoor eerst een verplichte OPVOEDcursus zouden moeten volgen met voorzorgmaatregelen.
Discussiëren of een bijtincident nu de fout van de hond of de eigenaar is, is al even zinloos als discussiëren of een fietsaccident met een elektrische fiets nu de fout is van de fiets of de bestuurder ligt. Feit is dat je met zo’n speed pedelec nu eenmaal veel sneller kan fietsen waardoor de risico’s hoger zijn dan bij een gewone fiets waardoor je een nummerplaats, een fietshelm en een rijbewijs moet hebben. Zo ook is een stafford een hoger risico dan een chihuahua door zijn agressiviteit en bijtkracht - ongeacht welke opvoeding je geeft.
Het enige verschil is dat er bij ieder fietsaccident geen meute fietsfans staan te springen dat het allemaal de schuld is van de bestuurder om een stom stuk metaal op twee wielen te beschermen. Dat terwijl emotioneel beladen dierenliefhebbers het wel altijd opnemen voor de arme hond door met de schuldige vinger naar het baasje te wijzen. Maar net zoals het een feit is dat opvoeding belangrijk is, is het ook een feit dat een hond geen machine wiens gedrag je voor 100% kunt sturen. In het allerminst als je van hem een gedrag verwacht dat eigenlijk haaks staat op het instinctieve gedrag waarop hij doorgekweekt werd.
Second.
Ik vind het eigenlijk al een vrij absurd gegeven dat het lot van de gemiddelde onschuldige passant in de straat volledig afhangt van het eigen willetje van een beest, die je nooit volledig kan doorgronden, in combinatie met (het gebrek aan) opvoeding van de vaak marginale figuren die met zo'n killer-honden rondlopen. Zo'n hond die ik niet ken beschouw ik in eerste instantie altijd als een ongeleid projectiel. Het moment dat die hond (om wat voor reden ook, het interesseert mij niet) het zot in zijn kop krijgt en beslist om u aan te vallen, sta je volledig machteloos. Is dat nu eigenlijk normaal?
Het is niet omdat iemand de redeneerfout maakt om een beest te humaniseren, dat je anderen ongevraagd moet meesleuren in die idiote gedachte. Ik las onlangs nog een artikel over een koppel die vanuit het niets half dood werden gebeten door twee rottweilers.
Wat was de reactie daarop? In plaats van die beesten ter plaatse een kogel door de kop te jagen, werd daar een "hondenpsycholoog" bijgehaald.
. Zijn we werkelijk al in dàt stadium van humanisering van beesten aan het geraken? Ochottekes toch. Veel gekker moet het niet worden. Werkelijk hilarisch wordt het, toen bleek dat die "hondenpsycholoog" vervolgens ook aangevallen werd.
Volgens de legende was de hondenpsycholoog die rottweiler net de Rogeriaanse psychologie van de inherente goedheid van de mens aan het uitleggen, toen de hond het grondig oneens was en de antithese opwierp dat dit gegeven fel bekritiseerd wordt in een reeks recente kritieken op deze theorie. Waarop het dan maar besloot om over te gaan tot de aanval.
Ach, de mensen zijn compleet zot geworden denk ik soms. Als ik, of één van mijn naasten, ooit aangevallen wordt door een hond, dan blijven voor mij nochtans enkele simpele basisregels gelden hoor. Mens > dier. Punt.
Niks tegen u, maar het eerste heeft meer impact op mij.