M°°nblade
Legacy Member
Ook al gaat een steeds grotere groep mensen er waarschijnlijk net zoals jij over denken, er is toch ook nog altijd groep die daar toch volledig anders over denkt of tot andere inzichten komt.Renegadexxripxx zei:Pff ik kan nog altijd niet studeren en heb 3 masters.. Mijn uitvoering van studeren was de tekst 2 keer volledig lezen. Bij de 3de keer kon ik ze reproduceren. Bij een 2de keer kon ik zeggen waar het antwoord stond en voor 80% parafraseren wat er stond.
Ik wist ook niet op mijn 18 wat ik wilde doen. Heck ik wist op mijn 22 ook niet wat ik wilde doen, Ik wist wel wat ik niet wilde doen. Spijtig genoeg was dat waar ik mijn eerste master in behaald had.
Probleem is dat de keuze zo uitgebreid is, en je al die tijd leuke dingen hebt mogen doen. En dan moet je ook de klote dingen doen en kun je die niet gewon doorschuiven naar iemand anders... Bummer. En dan nog eens voor een loon waarmee je de zaken die je gewend bent niet meer zomaar kunt doen EN opmerkt dat je een serieuze achterstand hebt tot die gast die al sinds zijn 16j aan het werken geslagen is en een eigen huis heeft.
Het is pas 15j later dat je u gelukkig prijst dat je hebt gestudeerd en het werk in een verwarmd bureau met een tas koffie of thee al dat gedoe waard was.
Je merkt echter ook op dat als je rond komt en wat extra aan de kant kunt zetten, dat streven naar meer eigenlijk allemaal zinloos is voor die 150 tot 500 euro netto extra al dat gezever en gedoe extra... Met de leeftijd komt de wijsheid zeker...
De maatschappelijke keuzestress die je aanhaalt is zo'n typisch triviaal luxeprobleem. Als je 3 studiekeuzes hebt waaruit je niet kan kiezen, dan maakt het eigenlijk niet veel uit wat je kiest. Je probeert dan iets op voorhand te perfectioneren alhoewel eigenlijk op dat moment totaal niet te perfectioneren valt. Je kan je loopbaan voor de komende 40 jaar niet vastleggen of met die ene 'perfecte' keuze garanderen dat je job enkel dingen zal inhouden die je graag doet. Zo'n mensen komen dan altijd bedrogen uit, zijn dan teleurgesteld en denken dat ze het probleem kunnen oplossen door een andere keuze te maken. Dat is eigenlijk gewoon weglopen.
Problemen zullen hoe dan ook op je afkomen, ongeacht je keuze. Je kan die niet ontvluchten of vermijden door pro-actief de perfecte keuze te maken. Je moet aanvaarden dat je je leven lang problemen zal tegenkomen waartegen je moet opboksen en gewoon een ruggengraat en vaardigheden zal moeten kweken om die op te lossen.
Als je verwarmde bureau met een tas koffie de enige motivatie is waarom je 's morgen uit je bed kruipt om naar je werk te rijden kan ik mij moeilijk voorstellen dat je die job de rest van je leven zal volhouden of er voldoening uit halen. Net zoals maatpakken en bedrijfswagens zijn dat uiteindelijk niet meer dan privileges die horen bij de job.
Wiskunde leerkracht die dan ook de leuke gewoonte had om 10-20 integralen 'tegen na het weekend' als de norm te zien.
Ook voor zaken zoals een persoonlijk voornaamwoord vs een bezittelijk lijkt mij dat wel handig, ik denk dan aan van die teksten waar mensen u en uw door elkaar halen, maar dat kan je misschien ook gewoon inoefenen. Voor een dictee...ik weet het niet, ik zou intuitief denken dat je daarmee minder fouten leert schrijven, maar ik denk dat dit gebaseerd is op het feit dat er minder dictees worden gegeven tegenwoordig en dat de schrijfvaardigheden achteruit gaan. Correlatie is daarom natuurlijk geen causaliteit.
Het was altijd al een metafoor, dat mensen graag willen doen alsof die vrouw écht bedoelde dat Greta CO2 kon zien, daar kan zij maar weinig aan doen, hè