[BE]Nevermore zei:
Zoals? Naar kinderporno kijken? Zolang ze zelf maar geen kind aanraken?
Zoals elke seksualiteitsbeleving waarbij men geen anderen hun lichamelijke integriteit schaadt.
Heb ik dan ook gedaan, vriend.
Het was dan ook een retorische vraag omdat jijzelf de zin op die manier schreef, terwijl de onderzoeken pas kwamen nadat er expliciet achter gevraagd werd.
Geen pedofielen die buitenkomen = geen recidivisme.
Lijkt mij ook vrij heilzaam voor de maatschappij.
Neen toch niet. Elke opgesloten persoon is een last voor de maatschappij. Simplistische zielen zullen hier dan snel de oplossing "dan geven we ze toch allemaal de doodstraf" in zien, echter brengt dat, economisch gezien, ook nog eens zoveel extra kosten met zich mee.
Een maatschappij met zo min mogelijk opgesloten personen kan productiever zijn, want er zijn meer potentiële arbeidskrachten op de markt. Nu kan men zeggen "laat ze in de gevangenis dan werken", ja, maar dat heeft verscheidene nadelen. Eén zo'n nadeel is dat men geen direct contact heeft met collega's, wat vaak essentieel is voor vele beroepen, daarnaast lijkt het mij dat een vrij persoon productiever gaat zijn op het werk. Daarnaast komt dan nog dat de maatschappij nog steeds kosten heeft voor de opvang van de gedetineerden. Ik hoor al iemand denken "laat ze dan hun geld verdomme afstaan", dat is echter weer problematisch, want iemand die alles moet afstaan, die gaat ook niet gemotiveerd werken en de productie ligt bijgevolg weer lager.
Omwille van die redenen lijkt het me beter om zoveel mogelijk vrije mensen te hebben die productief kunnen meewerken en bijdragen aan de maatschappij.
Dat wil niet zeggen achteloos omgaan om zoveel mogelijk mensen vrij te houden, een enkelband systeem bijvoorbeeld geeft ook al meer vrijheid.
Wat is daar niet logisch aan?
Het is niet omdat iets logisch lijkt (of is) dat het rationeel is.
Over deze zaken rationeel nadenken houdt in dat men zich distantieert van het leed en nadenkt over hoe dit maatschappelijk gezien het beste wordt opgelost, door middel van afwegingen tov wraak en straf als vergelding voor het slachtoffer en vergiffenis of begeleiding als slachtofferhulp voor de maatschappij.
Denk dat ge eens met uw voetjes op de grond moet komen en eens een gesprekske voeren met iemand die ooit misbruikt is, en zegt daartegen maar nekeer dat ze het moeten relativeren en in de context plaatsen.
Voila, exact het soort antwoord dat ik nog verwachtte, naast "het zou eens met uw zus/moeder moeten gebeurd zijn".
Ik sta met mijn voeten op de grond, ik kijk hier echter nuchter naar en overloop verscheidene opties in plaats van mij blind te staren op slachtofferzijde.
Een slachtoffer heeft uiteraard geen boodschap aan relativeren en het in de context plaatsen, maar een buitenstaander die moet beslissen over wraak/straf en vergiffenis/begeleiding moet dit wel doen om een waardevol oordeel dat niet louter op wraak is berust uit te spreken.
Wanneer de zaken bewust gebeuren (en dat houdt naar mijn normen alles in dat niet "toevallig" is, zoals een toevallige aanrijding met dood tot gevolg) dan moet er idd, naar mijn mening, enkel naar het leed van het slachtoffer gekeken worden.
Het is toch hallucinant dat bv verkrachters in de gevangenis kunnen sporten/tv kijken/etc. en op die manier nog iets aan hun leven hebben.
Wat schiet de maatschappij ermee op met enkel wraak toe te staan in de rechtspraak en dus louter op emotionele gronden recht te spreken? Niets.
Als ge zo redeneert volgens deterministische termen dan is niemand verantwoordelijk voor hetgeen hij doet.
Is in de filosofie een vrij bekend en bediscussieerd vraagstuk.
Ik ben van mening dat als puntje bij paaltje komt iedereen nog altijd verantwoordelijk is van wat hij/zij doet.
Als iemand iemand anders verkracht dan heb ik daar geen boodschap aan dat die persoon daar aanleg voor had om dat te doen of niet, dat verandert niets aan de feiten, en zou nog meer aanleiding zijn om geen strafvermindering toe te kennen.
Misschien moet ik jou dan de vraag stellen eens te gaan praten met mensen die psychisch lijden zoals jij mij zei om eens te gaan praten met enkele slachtoffers? Dan zul je zien dat daar mensen zijn die niet goed bewust zijn wat ze doen en die dus moeilijk verantwoordelijk kunnen gehouden worden, want met medicatie kunnen we hen terug naar hun oude zelf brengen.
Ik geloof niet dat we bij zaken zoals verkrachting steeds de dader voor de volle 100% kunnen verantwoordelijk houden, zo'n zaken zijn niet te vergelijken met bijvoorbeeld een roofoverval/roofmoord, waar iemand wel met de volle 100% van zijn geest de zaak heeft voorbereid en uitgevoerd, bewust en zonder verlies van de grip op emoties.
En maakt daarna nog eens uw gedacht op ivm alles toeschrijven aan "ge moet het verstaan het is niet volledig hun fout".
Ge hebt zoals altijd verschillende strekkingen, maar na lang discussiëren/nadenken over da soort dingen dan zeg ik u dat ik er niet mee akkoord ben.
Ik schrijf niet alles toe aan "het is niet volledig hun fout", maar er zijn gevallen waar het zeker wel niet volledig hun eigen fout is. Het is net zoals bij die wikipedia link over Free Will, waar men het voorbeeld geeft van dwangstoornissen, waar de patiënt een enorme drang voelt om zijn handen bv. te wassen, heel de tijd door. Dat is ook wat ik zou omschrijven als "emoties niet de baas kunnen", rationeel gezien weet men dat men zijn handen niet moet wassen, echter voelt men toch steeds die drang, kunnen wij die persoon dan volledig schuldig noemen, kunnen wij zeggen dat hij volledig bewust handelde als hij iemands zeep zou stelen? Volgens mij echt wel niet.
Ik las dit net ook:
En idd, "leven beteren", dat zijn vijgen na pasen.
Dan kunnen we misschien beter maar iedereen die ooit een misdrijf heeft gepleegd, terwijl hij zich ervan bewust was, voorgoed opsluiten? Dus ook overvallers, inbrekers, moordenaars, ...
Dat is echt recht gebaseerd enkel en alleen op emotie en daar zijn volkeren eeuwen geleden al achtergekomen dat dit geen oplossing is (ons recht stamt af van het Romeins recht, waar men verscheidene tactieken heeft gehanteerd doorheen de jaren, van een extreem strenge wet tot een extreem soepele, en is dus gebaseerd op ervaring).
Het had voorkomen kunnen worden had ie al eerder in de bak gezeten.
