ntLdr zei:
Ja als het enkel is voor de aanvallen te onderdrukken als het echt niet meer lukt.
Het gevaar bestaat in de verslaving aan die pillen. Het is echt voor sporadisch gebruik als alle andere aangeleerde technieken niet werken.
Interessant eigenlijk... moet best zwaar zijn om te leven met een soort chronische angststoornis. Is het echter puur mentaal te noemen of is de oorzaak misschien ook fysiek? Ik weet van mezelf dat ik (ondanks wat mijn uiterlijk en gedrag doet vermoeden) een heel gejaagd persoon ben, die nogal vatbaar is voor fobieën, stressaanvallen en dergelijke meer.
Mijn huisdokter, met wie ik over dit soort zaken wegens het beroepsgeheim en extra vertrouwen discreet kan praten, zegt mij dat het erfelijk kan zijn. Mijn moeder is namelijk ook erg hypochondrisch aangelegd, en kan zichzelf net zoals ik "plat het bed indenken". Als ik of mijn moeder ons maar lang genoeg inprenten dat we ziek zijn, dan wórden we dat ook. Het brein is eigenlijk iets griezeligs.
Zelf moet ik ook leven met brontofobie: de onnatuurlijke angst voor donder en bliksem en andere harde geluiden. Heb een keer een lijstje met precieze symptomen opgezocht, en die komen echt precies overeen. Alles wat ik met harde geluiden associeer, ga ik mijden als de pest. Als ik bijvoorbeeld zo'n ballonnenclown op straat zie, loop ik er met een grote boog om. Dat komt door een kinderfeestje waar ik ooit was waar echt een enorme prutser stond, die echt meer dan driekwart van alles wat hij probeerde te vouwen naar de kloten deed. Ik word ook enorm zenuwachtig als ik iemand een ballon zie opblazen, dan wil ik gewoon weg.
Vuurwerk, dat gaat nog (aangezien ik het nog "snap" waarom mensen dat graag zien, omwille van de mooie kleuren en dergelijken), maar bommetjes, dat gaat me echt wel te ver. Dat is enkel iemand doen verschieten "for shits 'n giggles". Ik heb mijn angst misschien grotendeels overwonnen toen ik in China was en pal in een volkswijk heb gestaan met Chinees nieuwjaar (zal ooit wel keer vid uploaden op Youtube en die tonen om een idee te krijgen hoe dat is), maar helemaal over is het nog steeds niet. Ik denk dat het allemaal goedkomt, tot ik weer een bommetje helemaal in de verte hoor van een trouwer en weer helemaal ineenkrimp... met onweer heb ik dan plots wel weer helemaal geen problemen sinds kort. Raar, maar hey, hopelijk blijft het zo, da's dan toch alweer één fobie minder
