Ik was er (bijna) 2 jaar geleden van de eerste keer door zonder ook maar 1u rijschool te doen desondanks vele tegenwerpingen van vrienden en kenissen.
In het begin een goede 2 weken voor mijn theorie eraan begonnen, elke avond een uurtje of 2 in den boek bezig zijn, alles mooi overlopen. Elke uitzondering goed onthouden en zorgen dat je alles zeer mooi onthoud zoals het hoort.
Dan gaan doen en erdoor wat mij niet al te moeilijk leek.
Dan heb ik 2 jaar met mijn ouders geoefend. Eens naar de winkel, naar de bakker of eens naar school rijden zijn alledaagse oefeningen die niet lang duren maar toch je parate kennis alvast testen.
Het leerrijkste vond ik de 2-3u lange ritten die we namen. Een paar honderd kilometer doen zodat men wegen tegenkomt die men in de buurt nooit zou tegenkomen. Tijdens de ritten gewoon even de manouvers uitproberen en dit regelmatig doen zodanig dat dit een gewoonte word (Pinkers niet vergeten - hierop kom ik terug).
Mijn ouders gaven mij veel tips maar wisten natuurlijk niet alles te vertellen wat een ervaren rijinstructeur je kan aanraden.
En alle dingen die ze zeggen dat gevaarlijk zijn (auto-snelwegen, rotondes, binnensteden) is overdreven. Men denkt altijd het ergste.
Ik ben volledig onder stress naar het examen-centrum gereden. Het zweet droop langs elk kantje van mij af (geen prettig zicht) en daardoor heb ik me meer gaan concentreren en wou ik het geen 2de keer meemaken, dit gevoel. Dus wie zegt dat stress een slecht gevoel is kan wel mis zijn.
Het belangrijkste (vind ik) is dat je de begeleider op zijn/haar gemak laat voelen. Zorg dat ze zich geen zorgen maken dat je een ongeval gaat veroorzaken. Let goed op en volg alles mooi op, kijk naar je spiegels, let op je dode hoek, the whole nine-yards.
Mijn examen was in mijn mening verschrikkelijk afgelopen, ik zou zweren dat ik 1000 regels aan mijn laars had gelapt en er een bad gevuld kon worden met mijn zweet. Nu viel alles al bij al nog mee al was het op het randje.
Tijdens mijn manouvers (parkeren en terugdraaien) was ik mijn pinkers volledig vergeten door de stress (soms is stress wel slecht

)
Ook had ik blijkbaar de busbaan volledig gemist wat ze mij kwalijk nam omdat die in het midden tussen 2 rijstroken ligt maar ik kreeg er een waarschuwing voor.
MAAR...het belangrijkste zei ze was dat ze zich volkomen veilig voelde en ik op mijn gemak heb gereden en alles in acht had genomen, als ik al niet volledig rood zag van de stress dan had ik op dit moment wel gebloosd maar alles kan echt goed meevallen.
Nadien had ik er veel te veel stress over want nu zou ik met plezier weer naar binnen wandelen en mijn examen opnieuw nemen.