Dit is wat ik doe: Ik rem en schakel terug zodat ik in goede toeren blijf. Niet te hoog en niet te laag (op gehoor, want mijn ma haar auto heeft geen toerenteller). Als ik tussen de 15 en 20 km/h rijd (laagste toeren in 2de) druk ik mijn koppeling volledig in en rem ik gewoon. Als ik stilsta zet ik hem in eerste en hou ik koppeling in en rem indien nodig (op een helling ofzo). Als het groen is vertrek ik gewoon.
Van mijn rijleeraar en kennissen heb ik altijd gehoord dat je altijd in vittese moet zitten, nooit neutraal omdat je dan geen controle meer hebt. Als je in vittese zit en je wordt aangereden zal je nooit plotseling met een enorme snelheid vooruitgeduwd worden. Het eenige nadeel eraan is dat het mogenlijk is dat je je koppeling loslaat en dat de auto leuk verderbolt (maar bij naft zal hij meestal stilvallen eenmaal te laag in toeren (en als de motor stilligt, de wiellen ook angezien ze nog gekoppelt zijn)).
En op het rijexamen mag je niet met je handrem op voor een rood licht staan. Je mag hem alleen gebruiken bij het parkeren en het vertrekken op een helling. Waarom weet ik niet.
Ik heb trouwens ook nog een vraagje. Als je geparkeert staat is het toch ook beter om in vittese te staan (eerste of achteruit). Hierdoor kan hij door aanrijding of door de helling ook niet wegbollen. (ja, je hebt je handrem, maar dit is een gewoonte als beveiliging mocht je je handrem vergeten of voor tijdens de winter dat je handrem niet vastvriest). Nu mijn pa heeft overlaatst gezegt dat je hem dan alleen in eerste mag zetten, en niet in achteruit. Een waarom heeft hij niet gegeven, maar is dit waar? Ik zie in elk geval geen reden.