Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (21)

PBR Streetgang · 15 feb 2014

FreakyJP zei:
Please, do explain! Want dit begrijp ik echt niet. Was voor mij bij het beste van 2013.

Radbraker zei:
Idem hier. Niet het beste maar zeker top 10 materiaal.

DaFreak zei:
Also, The Congress was inderdaad fantastisch! Momenteel samen met The Tree of Life mijn enigste 9s voor de 2010s.

What can I say? Ik was geen fan. De opzet van het eerste deel van de film, waar de acteur zichzelf integraal aan de studio verkoopt vond ik ergens nog wel een interessant idee, en de enscenering van dat procedure vond ik ook erg goed. Maar wat ik echt ergerlijk vond waren de scenes uit het persoonlijke gezinsleven van Robin Wright. Kon me echt niets schelen eigenlijk en ik vond haar kinderen ook irritant, vooral die kleine en zijn obsessie met vliegers. (Don't fly it too close to the planes!! Fuck... Was er daar ook niet ergens scene waar er een vliegtuig crasht doordat die vlieger in de motor terechtkomt en dan plots blijkt dat dat niet gebeurd is? Ik weet het niet meer exact maar meen het me te herinneren. Vind ik alleszins een erg irritant techniekje dat maar zelden werkt, die it happened! no wait it didn't happen). Het ergste is dan dat het kind en die vlieger verder ontwikkeld worden als een soort symbool dat doorheen de hele film blijft terugkeren. Kon me totaal niet interesseren. En dan schakelt de film over naar animatie. Dit was erg cool... for like ten minutes. Ik heb goed gelachen met de grote geanimeerde taferelen, waar er in een shot enorm veel leuke vormpjes en grapjes te bewonderen zijn (genitalia-fish: hilarisch). Maar vanaf dat de animatie zich begint te focusen op het eigenlijke verhaal en op een intiemere manier inzoomt op het personage van old Robin Wright vond ik het plots niet meer aangenaam, en vaak zelfs (imo) lelijk getekend. Dan komt er een enorme wending in het verhaal en wordt de chemical revolution geïntroduceerd in een scene die al te sterk deed terugdenken aan The Matrix Reloaded (nooit een goede zaak om daaraan herinnerd te worden). Wat? Dan volgt er een actiescene die mij maar niet pumped kon krijgen, dan die ontmoeting en haar relatie met die programmer guy, waar ik echt niet aan uit kon of er iets gaande was tussen die twee. Komt daar dan ineens een gigantische, opgeblazen (ja, er werd ook een heel vliegveld opgeblazen in de achtergrond) rotscene waar die twee keihard beginnen te neuken. What? Vervolgens worden we getransporteerd naar die chemische waanwereld waar alles en iedereen er helemaal weird uitziet. Hier waren er weer van die leuke shots waarin, door de dynamische animatie en leuke creature design, ik me weer goed heb kunnen amuseren. Maar dan gaat het verhaal weer verder en zoomt de animatie weeral in op de relatie tussen Wright en die nerd guy en komt het beeld van die zoon en zijn vlieger weer bovendrijven als een soort platoons Idee voor geluk/vrijheid or whatever (wat ik ook echt irritant vond cuz Plato pisses me off and ugly red kites fucking piss me off, zo'n easy symbool...). En dan keert ze terug naar de echte wereld, die blijkt de set van Children of Men te zijn. En dan nog wat gezaag over dat kind en zijn stupid kite etc etc...

Sorry voor de ranting, maar ik vond de film echt niet goed en ik was wat op dreef tijdens het schrijven van deze post omdat ik vonstant moest terugdenken aan bepaalde scenes. Ik besef dat ik in deze bekritisering geen aandacht heb besteed aan de filosofische sci-fi aspecten van de film, die ongetwijfeld voor velen van belang zijn. Zelf heb ik er weinig aan overgehouden; ik vond, vanaf de switch naar animatie, de behandelde thema's niet zo interessant en de verwerking ervan al zeker niet. The Congress kon me gewoponweg niet prikkelen op die manier, die was zodanig coated with silliness.

Ook had het gebruik van Robin Wright ook totaal geen effect op mij. Ze hadden haar duidelijk gecast voor de redenen die in de eerste act worden uitgelegd: zogezegd wist niemand nog wie zij was. Het was duidelijk dat ze een actrice wouden die mensen niet echt kenden, maar alleen nog konden associeren met rollen uit haar verre verleden (The Princess Bride, Forrest Gump). Het toeval wil net dat ze in het jaar voor de release van The Congress twee rollen speelde in gigantisch succesvolle Amerikaanse producties (The Girl With the Dragon Tattoo en House of Cards) die ik allebei gezien had, met als gevolg dat Robin Wright helemaal wel on my radar stond... Nuja, dat konden Folman en co. niet anticiperen en het is dus hun schuld niet, maar het maakte het geheel vanaf het begin voor mij al een pak minder dramatisch dan het had moeten zijn.

DaFreak · 15 feb 2014

Alhoewel ik hierin lijnrecht tegenover je sta vind ik het altijd wel leuk om andere meningen te lezen. Waarschijnlijk heb je mijn review in het SF topic al wel gezien, die maakt denk ik wel duidelijk waarin mijn kijk serieus van de jouwe verschilt. Ik vond het hele verhaal rond Aaron Wright net één van de interessantste aspecten van de film wat waarschijnlijk grotendeels verklaart waarom we hier zo anders tegenaan kijken.

Ik heb ondertussen nog wat verder nagedacht over die Wright brothers/flyer connectie en ik denk dat het zijn "ziekte" symboliseert. Door zo obsessief met dat vliegeren bezig te zijn kan hij hoger vliegen dan eender wie, hij scheert de hoogste toppen. Hij bouwde ze zelf, leerde het zijn familie, woonde in een hangar en wist er gewoon alles van. Door zijn aandoening kan hij echter ook in de chemische post singularity wereld; beter bouwen, of op z'n minst de wereld het beste op zichzelf afstemmen, dan eender wie. Hij leert zijn moeder te zien zoals hem om hem terug te vinden, hij woont er in en kan er in leven als een vis in het water, of beter zoals een vogel in de lucht (letterlijk). Het gevaar, te hoog vliegeren, te onstuimig, kan je dan misschien zien als een waarschuwing voor de gevolgen van zijn ziekte. Of misschien eerder rechtstreeks in verband met dat moment later waarin hij zijn moeder lijkt te redden door al dan niet die helikopter neer te halen? Of later met dat vliegtuig? Die rode kite komt echt veel terug, ook wanneer deze zijn moeder redt uit haar tijd in de vriezer. Waarschijnlijk valt er ook nog wel wat te zeggen over die vliegtuigen met hun paringsdans. Als ik het mij goed herinner is er zelfs een moment waarop een nogal vogelachtig vliegtuig overvliegt en Robyn hem daarin lijkt te herkennen. Shit's like a fever dream but that's why I liked it.

Swindels · 16 feb 2014

Na 7 jaar nog eens The Mist gezien, was vergeten hoe goed ik die vond! En het gevoel dat ik had als de religious nutcase de pijp uitgaat was nog precies hetzelfde als 7 jaar geleden in de cinema zaal toen de hele zaal begon te applaudisseren

Spandi · 16 feb 2014

M

Heel goed en voor zo oud te zijn ook bijzonder fris. Speelt met verschillende genres op een meesterlijke manier.

bronson · 16 feb 2014

DaFreak zei:
Misschien is het starchild eerder een kind van hun eigen ras dan the next generation of man en willen ze subversief ons in een vorm en geest proberen te kneden die hen goed uitkomt?

In de roman van Clarke wordt Bowman getransformeerd tot The StarChild, een wezen van pure energie zonder lichaam en onsterfelijk uiteraard. Hij keert dan in deze vorm weer naar de Aarde, waar er net een nucleaire missile wordt afgevuurd, deze laat hij dan detoneren in de lucht. Maar Kubrick houdt van open eindes en ik denk ook dat het nogal moeilijk te verfilmen is dit einde met de technologie die de filmstudio's toen ter beschikking hadden. Ook zit ge dan weer met de toenmalige paranoïa die toen heerste omtrent kernwapens, de eerste versie van het verhaal van Clarke is geschreven in 1951 (Sentinel of Eternity), Koude Oorlog en vrees voor WOIII.Dus ge zit met dat einde vastgebonden aan een tijdskader en het is ook nogal moraliserend. Door gans dat einde te schrappen, maakt Kubrick zijn film een stuk tijdlozer. Het einde van Clarke zou ook een pak minder dubbelzinniger zijn, minder mysterieuzer en een stuk belerender(zoals praktisch alle Sci-Fi eigenlijk was in de fifties à la we maken ons eigen kapot en de Aliens komen ons zeggen dat we ons eigen aan het kapotmaken zijn met kernwapens). In de roman is het ook duidelijk dat de monolith's eigenlijk een noodsysteem zijn tegen zelf-destructieve beschavingen(mens en kernwapens) (hence de titel Sentinel). Ik vind het wel een goed plan van Kubrick om zijn film zo vaag te maken. Ik dacht altijd dat The StarChild niet echt was, en nog bij het visioen hoorde van Bowman en een soort van metafoor was voor de wedergeboorte van de mens(nieuwe stap in evolutie, mensheid is klaar voor de exploratie van de rest van het universum),want een embryo-achtige entiteit dat daar wat ligt te zweven in de ruimte vind ik precies wel wat off-beat bij de serieuzere toon van de rest van de film, mocht ge The StarChild letterlijk opnemen teminste, wat ik niet doe.Terwijl het eigenlijk wel moet, als ge het originele idee van Clarke in het achterhoofd neemt. In een andere boek van Clarke,"Guardian Angel" overstijgt de mens ook de fysieke wereld, om spirituele wezens te worden die mergen met de cosmische "Overmind". Ik heb dat idee precies niet zo graag,om het simpel te zeggen vind ik het nogal van de pot gerukt, zo een mystieke draai geven. Voor mij is het ganse einde van 2001 gewoon een visioen en een metafoor voor "we zijn er klaar voor, om ons zonnestelsel te verlaten en het heelal verder in te vliegen", simplistisch gesteld en die ganse trippy eindsequentie is niet "echt".

Wat het opzet van die Monolith's betreft, hoe ik 2001: A Space Odyssey zie: eigenlijk is ons Zonnestelsel een hondenschool, zijn wij de honden en zijn de Monolith's de intergalactische hondenbrokjes telkens we een nieuw trucje leren.
Omstreeks de eerste verschijning van de Monolith zijn we nog allemaal diersoorten. Enigste diersoort die enigszins opkijkt van die Monolith is de voorouder van de mens, dus het trucje waarvoor men ons wil belonen is "nieuwsgierig zijn", ik denk niet dat een gnoe of een leeuw zou freaken als hij die Monolith zou zien, laat staan aanraken en toch min of meer het ding willen onderzoeken. Het hondenbrokje is hier "werktuigen leren gebruiken".
http://www.youtube.com/watch?v=ML1OZCHixR0
Bij de tweede Monolith, voor de ontdekking ervan, ziet ge dat de vrouw in het wit heel onhandig loopt bij zero-gravity in die satelliet(dat is die scène van Johan Strauss)
http://www.youtube.com/watch?v=0iiXUeil5fQ => Gaat verschrikkelijk stroef
Na de ontdekking van de tweede, is de mens aangepast aan het leven in de ruimte, nu kan hij zelfs joggen.(= tweede hondenbrokje ter beloning). Trucje waarvoor ze ons belonen(= het interpreteren van een magnetisch veld op onze dichtsbijzijndste buur de Maan, voldoende kennis van wetenschap & techniek dus, maw, we zijn dus ons eerste hondenbrokje "leren omgaan met werktuigen" meer dan waard)
http://www.youtube.com/watch?v=52cu-8FX5OQ
En dan de derde Monolith, trucje = volledige verkenning van ons Zonnestelsel(of onze hondenschool) daar we nu een expeditie plannen naar Jupiter; beloning = we zijn nu volledig opgeleerd en mogen onze Zonne-hondenschool verlaten van onze instructeurs(de makers van de Monolith).

De buitenaardse entiteiten in deze film willen ons dus gewoon dresseren, zoals wij ook doen met intelligentere, maar nog steeds ondergeschikte diersoorten.

Edit:

Sebiet American Hustle zien.
Goede film? Ik hoop het toch.

PBR Streetgang · 16 feb 2014

@ bronson: Ik vond die super. Blijkbaar ben ik een van de weinigen die er die mening aan heeft overgehouden, maar ik ben ook blijkbaar een Russell fanboy dus dat was wel te verwachten. Hij is een van de allerbeste Hollywood-classicisten die vandaag de dag nog werken: scenario zit boordevol charme en humor, het acteerwerk is bij het beste ensemblewerk dat ik in een tijdje gezien heb, er zit een heerlijk tempo in de film qua camerabeweging en montege (die perfect op elkaar afgesteld zijn) etc. Het is nu niet de beste film van het jaar, maar wel de meest klassieke en de meest entertainende. Als dat je interesse kan prikkelen, ga die dan zeker kijken. The furthest away ever from 2001: A Space Odyssey, but that's cool too.

DaFreak zei:
Dat vond ik dus niet. Alhoewel die depressie angle wel interessant is, vond ik die veel interessanter door de lens van natuur/chaos/evil/entropy vs wetenschap/reason/righteous/control. De eeuwige strijd tussen die twee en de mensheid's eeuwige queeste de natuur te temmen. Dat hij daar dan zaken zoals die sprekende vos in gooit dat vind ik juist fantastisch. Dat helpt om het narratief dat je voor jezelf aan het opbouwen was in vraag te stellen en het is net die vreemde vaak doelbewust ondoordringbaar gemaakte symboliek die het toelaat dat je daar zoveel persoonlijks uit kan halen.

Sprekende vos was fantastisch, veruit het beste aan heel die film (zijn twee partners in crime waren ook geweldig). Maar de " natuur/chaos/evil/entropy vs wetenschap/reason/righteous/control" vond ik echt niet op engagerende wijze aangehaald. Van goed uitgewerkt kan ik dus ook al totaal niet spreken.

DaFreak zei:
Meh, subjectief imo, nix mis mee natuurlijk, more power to you. Maar mij kan het niet schelen hoe slim of dom Von Trier zichzelf vindt. Ook wat hij denkt of wilt dat de kijker van zijn film maakt doet me weinig. Van Kubrick kreeg je dan wel expliciet de toestemming om je eigen ding er mee te doen en van Von Trier niet, toch zou hij je waarschijnlijk uitlachen moest je het hem vragen. Alhoewel hij duidelijk zelf een roadmap voor ogen heeft met stops waarvan hij waarschijnlijk hoopt dat je ze aandoet, hij staat immers met zijn hamer langs de kant van de weg om die stops erin te rammen, hij kan je niet verplichten enkel die stops te volgen en ik denk ook niet dat hij liever zou hebben dat we ons tot die stops beperken.

Ah, dat maakt voor mij wel enorm veel uit tbh. Ik vind het niet zo erg als een artiest in zijn werk laat zien dat hij enorm verstandig is ofzo, don't get me wrong. Maar als de manier waarop hij zijn ideeën/opvattingen/bedenkingen/filosofieën verwerkt overkomen als een "nu ga ik het eens allemaal aan iedereen uitleggen"- of een "ik ga random verbanden leggen tussen onderwerpen om zwaargewicht te verlenen aan mijn werk"-aanpak, dan werkt dat op mijn zenuwen en ben ik eerder geneigd de artiest in kwestie een idioot de vinden dan een slimmerik.

DaFreak zei:
Von Trier probeert inderdaad te shockeren, hij steekt dat zeker niet onder stoelen of banken en hij heeft duidelijk geen zin om zijn over the top visuele aanpak in te binden.

Which is kinda funny, want hij doet niet anders dan maar blijven proberen en blijven proberen. Slaagt er maar niet in. Slow motion sweaty black and white nutsack floating over the screen? Hilarisch!

DaFreak zei:
Vergelijk zijn shock scenes met die controversiële maar imo fantastische kunst installatie van Wim Delvoye, Cloaca, beter bekend als die machine die kak produceert...

Beiden zijn erg grappig, ja. Alleen is bij mij het gelach dat wordt uitgelokt door Von Trier eerder uitlachen en het gelach uitgelokt door shit machine eerder toelachen.

bronson · 16 feb 2014

PBR Streetgang zei:
@ bronson: Ik vond die super. Blijkbaar ben ik een van de weinigen die er die mening aan heeft overgehouden, maar ik ben ook blijkbaar een Russell fanboy dus dat was wel te verwachten. Hij is een van de allerbeste Hollywood-classicisten die vandaag de dag nog werken: scenario zit boordevol charme en humor, het acteerwerk is bij het beste ensemblewerk dat ik in een tijdje gezien heb, er zit een heerlijk tempo in de film qua camerabeweging en montege (die perfect op elkaar afgesteld zijn) etc. Het is nu niet de beste film van het jaar, maar wel de meest klassieke en de meest entertainende. Als dat je interesse kan prikkelen, ga die dan zeker kijken. The furthest away ever from 2001: A Space Odyssey, but that's cool too.

Ik wil hem gaan zien ten eerste omdat ik dweep met Bale & Lawrence(eerste keer ik de cast bekeek, dacht ik wow, zou zonde zijn moest het een flop worden), excuseer voor deze oppervlakkige inslag. En ten tweede omdat ik bij de trailer spontaan moest denken aan films van Sidney Lumet. Ik hoop dat American Hustle zo'n smooth 70's gangster-sfeertje uitstraalt als in Serpico. Ik moest gewoon spontaan denken aan Serpico.

Oké het thema is misschien iets anders, maar ik heb het over de sfeer die hij uitroept.

Edit: juist Sidney Lumet gegoogeld met American Hustle, precies niet de eerste die de vergelijking maakt.

It's like a pastiche of a '70's Sidney Lumet picture: well made, well performed but lacking the bite and shrewd intelligence of the older movies it reminds you of. In this way it's a better movie about modern American filmmaking than the era it recreates.

http://www.theoohtray.com/2014/01/07/film-review-american-hustle/

Dus die kerel is niet echt onverdeeld positief. :')
Kan men enthousiasme niet echt drukken, ben benieuwd.

PBR Streetgang · 16 feb 2014

De film deed me nooit denken aan Sidney Lumet tbh, die is daar veel te serieus voor (hoewel de vergelijking nog niet zo gek is, gezien ze allebei vrij klassieke filmmakers zijn en ongelooflijk goed met hun acteurs kunnen werken). American Hustle was gewoon door en door grappig en feel-good - zelden het geval bij Lumet.
En ik ben het trrouwens ook niet eens met die man zijn mening over Lumets films. Ik vind bijna al zijn films uit de 70s geweldig, erg modern en zeker wel intelligent.

math · 16 feb 2014

the conjuring

8,5/10

bronson · 16 feb 2014

PBR Streetgang zei:
De film deed me nooit denken aan Sidney Lumet tbh, die is daar veel te serieus voor (hoewel de vergelijking nog niet zo gek is, gezien ze allebei vrij klassieke filmmakers zijn en ongelooflijk goed met hun acteurs kunnen werken). American Hustle was gewoon door en door grappig en feel-good - zelden het geval bij Lumet.
En ik ben het trrouwens ook niet eens met die man zijn mening over Lumets films. Ik vind bijna al zijn films uit de 70s geweldig, erg modern en zeker wel intelligent.

Ik denk dat bite & shrewd intelligence in "but lacking the bite and shrewd intelligence of the older movies it reminds you" juist sloeg op Lumet films, en dat American Hustle niet aan die eisen zou voldoen. Dus Lumet films zijn juist wel snedig, volgens hem, doch dit terzijde!

Maar nu ik er zo over lees over AH, moet ge hem dus met een knipoog bekijken en is het zeker geen 100% dramatische film. Zou mij in principe beter moeten liggen.

Foose · 16 feb 2014

Escape From Alcatraz

Thema blijft me toch fascineren, haalde

hij/ze het of niet?

Heerlijke film. Gewoon omdat alles zo simpel, droog, to-the-point in beeld gebracht wordt. Geen bombastische muziek en dergelijke, allemaal niet nodig.

9/10

Kid_C · 16 feb 2014

American Hustle

Had er meer van verwacht, maar wel entertainend en paar serieuze laugh out loud momenten.

PBR Streetgang · 16 feb 2014

bronson zei:
Ik denk dat bite & shrewd intelligence in "but lacking the bite and shrewd intelligence of the older movies it reminds you" juist sloeg op Lumet films, en dat American Hustle niet aan die eisen zou voldoen. Dus Lumet films zijn juist wel snedig, volgens hem, doch dit terzijde!

Ah oops. Dan heeft hij gelijk over de films van Lumet. Maar ik werd niet herinnerd aan zijn films tijdens AH, dus de vergelijking blijft wat vreemd.

bronson zei:
Maar nu ik er zo over lees over AH, moet ge hem dus met een knipoog bekijken en is het zeker geen 100% dramatische film. Zou mij in principe beter moeten liggen.

Dat lijkt me de beste manier om hem te bekijken, ja. Ik zou niet op zoek gaan naar al te veel intelligentie in het script; laat je gewoon verleiden door de star-allure en Golden Age charm van de film.

-Steve- · 16 feb 2014

Killer Joe. Entertainend, niet echt een speciaal verhaal, maar wel leuk om naar te kijken. Wel een straffe acteerprestatie van Matthew Mcconaughey.

PBR Streetgang · 16 feb 2014

Kid_C zei:
American Hustle

Had er meer van verwacht, maar wel entertainend en paar serieuze laugh out loud momenten.

Arabian White Rabbit? Had bijna tranen in mijn ogen van het lachen tijdens dat stuk... Ook gewoon Michael Peña als sjeik vond ik een nice touch - hoewel de confrontatie met De Niro erg geforceerd overkwam imo.

Kid_C · 16 feb 2014

PBR Streetgang zei:
Arabian White Rabbit? Had bijna tranen in mijn ogen van het lachen tijdens dat stuk... Ook gewoon Michael Peña als sjeik vond ik een nice touch - hoewel de confrontatie met De Niro erg geforceerd overkwam imo.

Jup, daar kwam ik niet meer bij. Grappigste moment van de film. :rofl:

Avondland · 16 feb 2014

Citizen Kane en The Third Man opgezet omdat het twee klassiekers waren die ik nog niet heb gezien. Eerste ervaring met Orson Welles ook. Beide ontzettend aangename filmervaringen. Grote cinema.

bronson · 16 feb 2014

PBR Streetgang zei:
Maar ik werd niet herinnerd aan zijn films tijdens AH, dus de vergelijking blijft wat vreemd.

Dat lijkt me de beste manier om hem te bekijken, ja. Ik zou niet op zoek gaan naar al te veel intelligentie in het script; laat je gewoon verleiden door de star-allure en Golden Age charm van de film.

Ik vond hem goed! Grappige en onderhoudende film, duurt 138minuten, maar ik verveelde mij toch geen seconde.

Stoddard's ice fishing story. :rofl:

Spoiler alert btw.

Hij heeft het niet gebruikt.

Louis C.K.'s Ending To Ice Fishing Story

Wachten op de Director's Cut.

Googke · 16 feb 2014

Fast Five, opgepakt van VTM gisteren

willydrama · 16 feb 2014

Filth (Irvine Welsh verfilming); iets rauwer dan de doorsnee Hollywoodfilm en iets compacter dan het boek met minder waanzin, maar nog steeds beter dan driekwart van de rommel in de cinema (7/10)

Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (21)

PBR Streetgang

Legacy Member

DaFreak

Legacy Member

Swindels

Legacy Member

Spandi

Legacy Member

bronson

Legacy Member

PBR Streetgang

Legacy Member

bronson

Legacy Member

PBR Streetgang

Legacy Member

math

Legacy Member

bronson

Legacy Member

Foose

Legacy Member

Kid_C

Legacy Member

PBR Streetgang

Legacy Member

-Steve-

Legacy Member

PBR Streetgang

Legacy Member

Kid_C

Legacy Member

Avondland

Legacy Member

bronson

Legacy Member

Googke

Legacy Member

willydrama

Legacy Member