Hellrabbit zei:
Ik heb uiteraard de Europese versie gezien
Top!
Die versie is niet gecut geweest zoals de Engelstalige. Het enige jammere is dat je in de Italiaanse versie de stem van Karloff niet te horen krijgt...
ValeRossi46 zei:
Ik heb genoten v Fear & Loathing in Las Vegas,ik heb overigens meermaals genoten v Fight Club.
Ik ben geen filmkenner en wil dat ook niet zijn,sommige mensen analiseren films en in mijn bescheiden mening is dat iets speciaals.
Het voelt hier aan als een elite clubje,dat echt enorm veel v film kent ,waarvoor complimenten.
Kan het jullie schelen uberhaupt dat de doorsnee filmfan hier wegblijft?
Ik heb letterlijk twijfels een mening te posten over een film,omdat ik mss commentaren ga krijgen over heel technische zaken,die ik als leek over het hoofd zie.
Neen, daar moet je alvast geen schrik van hebben. Ik ga je alvast niet kwalijk nemen dat je niet even obsessief bezig bent met film als ik, en dat zal voor de vele ander kenners ook wel het geval zijn. We is diseased.
En er bestaat geen eliteclubje. Moest dat wel zo zijn, ik heb er nooit van gehoord en heb zeker nooit een uitnodiging gekregen voor die cigars and brandy, what! Dat is een mythe verzonnen door mensen die er niet tegen kunnen wanneer iemand zijn verschillende of zelfs tegengestelde mening klaar en duidelijk formuleert - dat wordt dan geregeld meteen "elitair" genoemd en gelijkgesteld aan "neerkijken op de plebs". En als je dan vraagt om even uit te leggen waar die beschuldiging vandaan komt, valt het... muisstil.
Ik kan uiteraard alleen voor mezelf spreken maar ik apprecieer de mening van een hooggeleerde filmkenner niet meer of minder dan die van random 9lifer. Er is natuurlijk een verschil in argumentatie: de filmkenner gaat gemakkelijker zijn mening kunnen verdedigen en kijkt wellicht naar andere aspecten van de film omdat die over een meer uitgebreide filmvocabularium en -grammatica beschikt. Zo zal die mij ook sneller kunnen overtuigen van iets of zal ik sneller op zijn/haar aanraden een film kijken. Maar meningen blijven meningen en iedereen mag de zijne of de hare hebben en die delen met de wereld. Wat ben ik blij dat er dingen bestaan als fora, zodat de meest random mensen hun zegje kunnen doen over een film die ze gezien hebben.
Ik heb vier jaar lang film gestudeerd en ben in al die studies nooit de naam John Carpenter tegengekomen. Dat is een filmmaker die ik ben gaan verkennen op aanraden van ik-weet-al-niet-meer-wie hier op 9lives. Eerst dacht ik dat ik JC verschrikkelijk zou vinden. En dat is nu een van mijn favoriete regisseurs aller tijden. De lijst van films die ik heb leren kennen omdat iemand op dit of een ander forum er iets over zei (zij het positief of negatief - maakt allemaal niet uit)
En awesome dat je Fear & Loathing en Fight Club goed vindt. Ik ook.
Avondland zei:
Ik ervaar dat zo niet in dit forumgedeelte. Bergman, Fellini en Tarkovsky behoren tot mijn favorieten, maar ik kan evengoed genieten van een film die hier minder goed onthaald zou worden door de coryfeeën waar jij op doelt. Een mens kent vele zwaktes en een van de mijne is eye candy. Ondanks het slechte verhaal kon ik daarom wel genieten van 2012 of San Andreas. Het kijkt gemakkelijk weg en het is "lui kijken" zonder daarvoor moeite te moeten doen om het verhaal te begrijpen of op details te letten. De voldoening is dan weer véél groter na het bekijken van een Fanny och Alexander of 8 1/2. Dat zijn dan weer heilige filmmomenten.
More like Over8ed 1/2, amirite?
Fanny and Alexander though... Is dat jouw favoriete Bergman, btw?
En eye candy for life. Iedereen interpreteert dat wellicht anders, want ik zie niet meteen eye candy in 2012, maar heb de film dan ook nooit volledig gezien. Could be wrong.
Wilcao zei:
The Hateful Eight 8.5/10
Kan iemand van de kenners me uitleggen waarom QT voor dit formaat van film koos?
Zodat hij met een enorm breed canvas kon werken om zijn verhaal te vertellen. Door te werken met Ultra Panavision kon hij veel meer landschap in die ultrawijde shots krijgen, kon hij zijn six-horse carriage helemaal in frame krijgen en eenmaal de personages in de berghut aankomen kon hij veel meer spelen met ruimte en mise-en-scene: hoe de acteurs zich positioneren of bewegen t.o.v. een ander. Dit is erg belangrijk voor het opbouwen van suspens. Wie ziet wat, wie kijkt naar wie wanneer hij iets zegt, wie keert zijn rug naar wie etc etc. Door het enorm brede formaat kon QT hier meer mee spelen. En het is ook visueel imposanter.
Amaryliss zei:
Wat zijn coryfeeën?
En is hier een elite-groepje? Lol?
Dat heb ik ook moeten opzoeken
En sssshhhh... niet zeggen tegen de rest maar ja het eliteclubje komt elke dertiende van de maand samen. Eergisteren bespraken we de cinema van Estland en analyseerden we het eerst binnen het paradigma van postkolonialisme om het daarna op postmoderne wijze te gaan deconstrueren en de inherent feministische tropen bloot te leggen. Dan lachten we alle filmkijkers uit die het eens zijn met onze meningen. Kom volgende keer meedoen, maar vergeet je paarse cape niet - anders mag je niet binnen!
.
